‫آنچه گذشت
‫شوکه شدم.‬ ‫زک قشنگ بهمون دروغ گفت.‬
‫خیلی عجیبه.‬
‫بقیه برام پشیزی ارزش ندارن.‬
‫پسر، خوشحالم که این بالا هستم.‬
‫حس می‌کردم توی تیمی هستم‬ ‫که توش فقط یه غریبه‌ام.‬
[من با دعوا و درگیری خوب کنار نمیام]
‫اون باید بره.‬ ‫یه نقشه‌ی حسابی دارم.‬
‫- معلومه که اسم تایلر میاد وسط.‬ ‫- اون مثل مامانمونه.‬
‫هر کاری از دستمون بربیاد‬ ‫می‌کنیم تا نجاتش بدیم.‬
‫اگه توی این کار کمکمون کنی،‬ ‫برای آینده‌ی خودت هم‬ ‫حرکت هوشمندانه‌ایه.‬
‫مجبورم بگم تایلر.‬
‫- این حرکت خیلی بدیه.‬ ‫- اوه، یه مار دورِ دستِ تایلره.‬
‫بندازش اون‌ور!‬
‫بلیک گرفتتش!‬
‫مامان‌خرسه داره خونه رو ترک می‌کنه.‬ ‫نقشه‌ام گرفت!‬
‫تو برای من از دشمن شماره یک هم بدتر شدی!‬
‫اگه می‌خواد این‌طوری بازی کنه،‬ ‫باشه، حرفی نیست.‬
‫رقابت شروع شد.‬
[فاکتور ترس خانه ترس]
شیرین کاری هایی که قرار است ببینید توسط افراد] حرفه ای طراحی و آزمایش شده اند [اینکارها بسیار خطرناک هستند و نباید توسط کسی امتحان شود
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫زدم حالِ همه رو توی این خونه گرفتم
‫- بازیگریِ امشبمون چطور بود؟‬ ‫- می‌خوام بغلت کنم.‬
‫یهو دیگه بابتِ خونه فرستادنِ تایلر‬ ‫اون‌قدرها هم ناراحت نیستم.‬
‫شوخی کردم.‬ ‫اصلاً ناراحت نبودم.‬
‫داشتم از ثانیه به ثانیه‌اش لذت می‌بردم.‬
‫- دیدید اون بالا داشتم قدم می‌زدم؟‬ ‫- آره!‬
‫طوری رفتار کردم انگار اون سه تا اسم رو‬ ‫از ساعت‌ها قبل انتخاب نکرده بودم.‬
‫می‌گفتی:‬ ‫«هنوز دارم فکر می‌کنم.»‬
‫- پسرا داشتن دیوونه می‌شدن.‬ ‫- محضِ اطلاع بگم،‬
‫من هیچ‌وقت واقعاً بهشون نگفتم‬ ‫که تایلر رو نجات می‌دم.‬
‫بلیک پای حرفش ایستاد‬ ‫و این واقعاً بهم ثابت کرد‬
‫که توی این مسابقه یه متحد دارم.‬
‫اون یه معلمه و خیلی باهوشه.‬
‫اونم مثل من ذهنِ استراتژیکِ اجتماعی داره،‬
‫و فکر کنم قراره یه تیمِ فوق‌العاده قوی بشیم.‬
‫خونه رو زیر و رو کردی.‬
‫خیلی افتضاح بود.‬
[جای اون به شدت خالیه]
‫آره.‬
‫کلیدِ کار حفظِ خودته.‬ ‫این اولویتِ اوله.‬
‫حس می‌کنم الان سرِ کلاسم.‬
‫- پشیمون می‌شه.‬ ‫- بهم اعتماد کن، حواسم بهش هست.‬
‫باید بره.‬ ‫فقط بحثِ زمانشه.‬
‫بلیک انتخاب کرد که آدم‌بده باشه،‬ ‫و اگه می‌خواد این‌طوری بازی کنه،‬
‫از این تصمیمش پشیمون می‌شه.‬
‫آره، صددرصد.‬
‫به کسی ماساژِ پا بدهکارم؟‬
‫آره، هستی! همین‌جا!‬
‫توی مرحله‌ی نهایی، خیلیا رو توی خونه عصبانی کردم،‬
‫ولی یه سری امتیازهای مثبت هم برام داشت.‬
‫دامین و دانیل هر دو بهم قولِ ماساژِ پا دادن‬
‫اگه نذارم حذف بشن.‬
‫خواهش می‌کنم منو انتخاب نکن، بلیک.‬
‫پاهاتو ماساژ می‌دم،‬ ‫چون قراره از پسِ این بربیای!‬
‫- تو یه پا رو بگیر، منم اون یکی رو.‬ ‫- وای خدای من.‬
‫اوه، چه آرامش‌بخشه.‬
‫ولی تو منو توی خونه نگه داشتی.‬ ‫هواتو دارم داداش.‬
‫به‌عنوان صاحبِ یه سالن، باید مطمئن بشم مشتری‌هام‬
‫نه تنها ظاهرشون خوبه،‬ ‫بلکه حالشون هم خوبه.‬
‫اون‌طوری که دیشب پام ایستادی؟‬ ‫لیاقتِ اینو داری عزیزم.‬
‫دارم اون پاها رو ماساژ می‌دم عزیزم،‬ ‫چون باید مطمئن بشم‬
‫اگه دوباره توی اون موقعیت قرار گرفت،‬ ‫منو انتخاب نکنه.‬
‫عالی بود.‬
‫خیلی چسبید.‬ ‫از همه‌تون ممنونم.‬
‫- خواهش می‌کنم.‬ ‫- من برم دستامو بشورم.‬
‫تنها کاری که می‌تونیم بکنیم اینه که دوباره سرِ پا بشیم.‬
‫و مخصوصاً شما دخترا،‬
‫تا حالا سه تا دختر رفتن خونه.‬
‫- خیلی عجیبه.‬ ‫- تایلر ازتون می‌خواد‬
‫بجنگید تا مطمئن بشید اوضاع همین‌طوری نمی‌مونه.‬
‫درسته، که این روند ادامه پیدا نکنه.‬
‫- آره.‬ ‫- شماها چه حسی دارید؟‬
‫تایلر یه جورایی منو یادِ مامانم می‌انداخت،‬
‫واسه همین بهم حسِ آرامشِ خونه رو می‌داد.‬
‫- آره.‬ ‫- واسه همین دیدنِ رفتنش توی دیروز،‬
‫بیشتر از اون چیزی که فکر می‌کردم بهم فشار آورد.‬
‫- آره.‬ ‫- خیلی شاکی‌ام پسر.‬
‫اصلاً کلِ هدفِ متحد شدن‬
‫با بلیک این بود که تایلر رو نجات بدیم.‬
‫این یه فرصت بود تا نشون بده می‌تونیم بهش اعتماد کنیم،‬
‫و اونم قشنگ گند زد بهش.‬
‫خیلی غافلگیر به نظر می‌رسیدید‬
‫- وقتی اون اتفاق افتاد.‬ ‫- آره.‬
‫فقط با خودمون گفتیم،‬ ‫باشه، اون یه آدم‌بده‌ست.‬
‫بلیک بهمون نارو زد و عملاً‬ ‫خودش رو هدفِ بقیه قرار داد.‬
‫- واقعاً بهم ضربه زد.‬ ‫- آره.‬
‫۱۸۰ درجه تغییر کرد.‬
‫فکر کنم بلیک داره با هر دو طرفِ خونه بازی می‌کنه،‬
‫و این بازیِ خیلی خطرناکیه.‬
‫الان دیگه کاملاً مصمم هستم که بلیک رو از بازی بندازم بیرون.‬
‫زک، نظرت در مورد چالش‌های احتمالی چیه؟‬
‫فکر می‌کنی امروز چی ببینیم؟‬
‫- آب. همه از آب می‌ترسن.‬ ‫- همه فکر می‌کنن آبه.‬
‫- ممکنه حیوونای بزرگ باشن.‬ ‫- وای، خدای من.‬
‫وقتی پای این حیوونای زنده‬
‫واسم وسط باشه، بدنم رسماً قفل می‌کنه.‬
‫حیوونا انرژی‌ت رو حس می‌کنن.‬
‫باید...‬
‫فقط نگران اینم که لگنم بشکنه.‬
‫می‌ترسم اینجا استخونم بشکنه.‬
‫شاید یه چیزی تیکه‌پاره‌مون کنه. جالب می‌شه.‬
‫- از مرگ نمی‌ترسی؟‬ ‫- نه.‬
‫چون اگه وقت رفتنم باشه، دیگه وقتش رسیده.‬
‫اصلاً درکش نمی‌کنم.‬
‫آخرش، یکی موقع رفتن از اینجا آسیب می‌بینه،‬ ‫فقط امیدوارم اون آدم من نباشم.‬
‫می‌شه تنش رو توی خونه حس کرد.‬
‫فضا داره سنگین می‌شه.‬
‫سه سال و نیم مامور مخفی بودم، ‬
‫واسه همین همیشه یه قدم جلوتر رو فکر می‌کنی.‬
‫- همین الانشم داغونم.‬ ‫- می‌دونم. بدجوری کبود شدی.‬
‫داریم اینجا له و لورده می‌شیم.‬
‫دارم سعی می‌کنم درباره‌ی بزرگ‌ترین ترس‌های بقیه آمار بگیرم.‬
‫شاید پیرترین بازیکن بازی باشم، ‬
‫ولی می‌خوام ببرم تا به خودم ثابت کنم‬
‫هنوزم مهره‌ی مهمی هستم‬
‫و باید جدی گرفته بشم.‬
[داری چیکار میکنی]
[هیچی نمیشنوم حاجی]
نمیدونم وقتی داشتیم فیلم میگرفتیم شما هم به اون گوش میدادید یانه
‫نه پسر، نمی‌شنوم.‬
‫پسر، داری لووم می‌دی.‬
[خیلی جالبه]
[به نظرم لازمه که اینو در نظر بگیرم]
‫سعی می‌کردم چراغ‌خاموش پیش برم، ‬
‫ولی خودم رو انداختم تو دردسر.‬
‫- این دیگه چیه؟‬ ‫- اوه.‬
‫- وای خدای من.‬ ‫- انگار یه جور مسابقه‌ست.‬
‫مسابقه‌ی با مانع؟‬
‫خب، اگه شروعش اونجاست، پایانش کجاست؟‬
‫- سلام.‬ ‫- جانی.‬
‫خوش اومدید.‬ ‫تا اینجا کلی با ترس‌هاتون روبرو شدید.‬
‫اینم یه ترس دیگه که باید باهاش روبرو بشید.‬
‫این چالش ترس‌تون از حیوونای بزرگ‬
‫و دررفتگی کتف رو امتحان می‌کنه.‬
‫اسم این مرحله رو گذاشتیم «کشش اصلی».‬
‫یالا، بتاز!‬
‫- نه.‬ ‫- اوه!‬
‫خیلی خب!‬
‫چه خبره؟‬
‫صبر کن، چی؟‬
‫رم کردن اسب‌ها؟‬ ‫دورشون کنید از من.‬
‫نمی‌خوام سوار اسب بشم.‬
‫اوه، اون یکی چقدر هیجان‌زده‌ست!‬
‫خفه شو. نه.‬
‫اوه، اون اسبه خیلی چموشه.‬
‫اه. خدای من.‬
‫واسه این چالش،‬
‫- باید این کارو بکنید.‬ ‫- چرا اونطوری چسبیده بهش؟‬
‫- صبر کن.‬ ‫- صبر کن، صبر کن، صبر کن.‬
‫بچه‌ها، قراره روی زمین کشیده بشیم.‬
‫- اوه، عمراً.‬ ‫- چی؟‬
‫- یالا، بتاز.‬ ‫- نه، نه.‬
‫اوه، اصلاً حرفشم نزن.‬
‫- ووو!‬ ‫- یکی‌یکی،‬
‫یه طناب رو می‌گیرید‬
‫و یه اسب شما رو روی این زمین می‌کشه،‬
‫این «شافل‌بورد انسانی» ماست،‬
‫که شما توش نقش مهره رو دارید.‬
‫- شوخی می‌کنی؟‬ ‫- این چه وضعیه؟‬
‫باید تو بهترین لحظه طناب رو ول کنید تا امتیاز بگیرید،‬
‫چون هر جا که بالای سرتون متوقف بشه،‬ ‫امتیازتون همون‌جا ثبت می‌شه.‬
‫- بالای سر. اوکی.‬ ‫- برنده کسیه که بتونه نزدیک‌ترین فاصله‬
‫به انتهای صفحه رو داشته باشه، بدون اینکه ازش رد بشه.‬
‫زن و مردی که بیشترین امتیاز رو بیارن،‬ ‫از حذف شدن در امان می‌مونن.‬
‫- ممم.‬ ‫- بزن بریم.‬
‫اونا این قدرت رو دارن که یه نفر رو‬ ‫واسه «بازی نهایی» انتخاب کنن.‬
‫و اون بازیکن هم مثل قبل،‬
‫این قدرت رو داره که سه نفر دیگه رو‬ ‫واسه رقابت با خودش انتخاب کنه.‬
‫فقط یادتون باشه، یه اسب می‌تونه توی ۰.۳ ثانیه لگد بزنه،‬
‫در حالی که واکنش انسان ۱.۶ ثانیه‌ست، پس موفق باشید.‬
‫لنس، ناراحت به نظر می‌رسی.‬
‫وقتی هفت سالم بود، اسب منو پرت کرد زمین.‬
‫ناپدریم کشاورز بود.‬
‫می‌رفتیم مزرعه‌ی پدربزرگ و مادربزرگم، ‬
‫و حتی دیدن اینکه دارن آماده می‌شن،‬
‫بدجوری منو می‌ترسونه.‬
‫از پسش برمی‌آی.‬
‫خب، واسه تعیین نوبت قرعه‌کشی کردیم.‬
‫- لنس.‬ ‫- وای، خدای من.‬
‫- تو اولی.‬ ‫- یالا لنس.‬
‫به خودم می‌گم فقط خیلی سفت بچسب.‬
‫ولی نمی‌دونم چطوری قراره از پسش بربیام.‬
‫- بدو!‬ ‫- بزن بریم عزیزم.‬
‫یالا لنس. تو می‌تونی.‬
‫اون بچه‌ی هفت‌ساله‌ی درونم واقعاً وحشت‌زده‌ست.‬
‫- انگار دچار ضربه‌ی روحی شدم.‬ ‫- اوکی.‬
‫فقط بودنِ اسب، بو، ‬
‫و حسش اینقدر نزدیک بهم...‬
‫اوه، اوه، اوه، اوه.‬
‫...واقعاً دارم از ترس سکته می‌کنم.‬
‫- اوه.‬ ‫- لعنتی.‬
‫خیلی عجیبه.‬
‫یا ابلفضل (سانسور) .‬ ‫این اسبه خیلی چموشه.‬
‫ولی باید خودمو کنترل کنم‬ ‫و تمرکزمو جمع کنم.‬
‫دیدا و ایتن عاشق اینن که حس کنن‬ ‫همه‌کاره‌ی اینجان.‬
‫می‌خوام به این جوونای تازه‌نفس نشون بدم‬ ‫که منم یه رقیبم.‬
‫خب، لنس.‬
‫برو!‬
‫باشه. آخ!‬
‫نگه دار!‬
‫اوه!‬
‫- خدای من.‬ ‫- وای خدای من!‬
‫دووم بیار!‬
‫- اوه!‬ ‫- واو.‬
‫آره! دمت گرم لنس!‬ ‫امتیازش ده شد.‬
‫وای خدای من.‬
‫این یعنی لنس‬ ‫کسیه که بقیه باید ببرنش.‬
‫کارت عالی بود لنس.‬
‫واقعاً از خوشحالی رو ابرام.‬
‫اینکه تونستم بالاترین امتیازی‬ ‫که می‌شد رو بگیرم، ‬
‫اونم توی چالشی که‬ ‫ازش وحشت داشتم؟ ‬
‫- دمت گرم لنس.‬ ‫- بهت افتخار می‌کنم!‬
‫این نشون می‌ده هر کاری که‬ ‫اراده کنم رو می‌تونم انجام بدم.‬
‫- ترکوندی!‬ ‫- عالی بود.‬
‫- لنس، دمت گرم.‬ ‫- بزن بریم.‬
‫واو. خیلی عجیب بود.‬
‫خب بلیک، نوبت توئه.‬
‫قلبم داره تند می‌زنه.‬
‫ترسناک‌ترین بخشِ‬ ‫این چالش اینه که‬
‫باید دقیقاً پشتِ اون اسبه باشی، ‬
‫در حالی که می‌دونی ممکنه‬ ‫هر لحظه بیاد عقب و‬ ‫جفت‌پا بزنه تو سرت.‬
‫حرکتی که دیشب زدم‬
‫و تایلر رو فرستادم خونه، خیلی بزرگ بود.‬
‫حالا بقیه می‌خوان زیرآبمو بزنن.‬
‫خب بلیک،‬ ‫وقتی گفتم برو، شروع کن.‬
‫- آماده‌ای؟‬ ‫- آماده‌ام.‬
‫باید این چالشو ببرم.‬
‫برو!‬
‫اوه پسر. شروع شد.‬
‫اوه، خیلی پرت شد اون‌ور.‬
‫- واو.‬ ‫- لعنتی.‬
‫وای خدای من.‬ ‫خیلی درد داشت.‬
‫واقعاً داغون شدم.‬
‫اینم یه چالش دیگه بود‬ ‫که توش برنده نشدم.‬
‫واسه همین ناامیدکننده‌ست.‬
‫ولی امیدوارم لنس،‬ ‫که متحدمه توی این بازی، ‬
‫بتونه برنده بشه و‬ ‫منو نجات بده.‬
‫بسیار خب راب،‬ ‫ببینیم چیکار می‌کنی.‬
‫هنوز شروع نکردم و‬ ‫دارم می‌لرزم.‬
‫یا خود خدا .‬
‫من قطعاً از هیجان و‬ ‫ترشح آدرنالین لذت می‌برم‬
‫و همین هم برام‬ ‫دردسر درست کرده.‬
‫چهار سال پیش، یه حادثه‬ ‫توی اسکیت‌بورد داشتم.‬
‫داشتیم با سرعت تمام کنارِ‬ ‫بزرگراه می‌رفتیم و‬ ‫تصادف کردم.‬
‫بعد دیدم پام داره تکون می‌خوره‬ ‫و نزدیک بود بخوره تو صورتم.‬
‫اونجا بود که فهمیدم زندگیم‬ ‫برای همیشه عوض می‌شه.‬
‫از چیزایی می‌ترسیدم‬
‫که باعث بشه بدنم‬ ‫بیشتر آسیب ببینه، ‬
‫و الان توی «بازی ترس» هستم‬ ‫تا با اون روبرو بشم.‬
‫آماده‌ای؟ بسیار خب.‬
‫برو!‬
‫وای خدای من.‬
‫اوه! خیلی پرت شد.‬
‫صفر گرفتم.‬ ‫خیلی از خودم ناامید شدم.‬
‫ولی خبر خوب اینه که‬ ‫دوباره به خودم آسیب نزدم.‬
‫سر خوردن از اونجا درد داره.‬ ‫اصلاً حال نمی‌ده.‬
‫من این ترسِ بزرگ رو‬ ‫توی خودم نگه داشته بودم‬
‫که خیلی بزرگ‌تر از‬ ‫چیزی بود که واقعاً هست،‬
‫و تونستم بهش غلبه کنم.‬
‫از پسش برمی‌آی رادنی.‬
‫قطعاً نگرانم.‬
‫مردم ممکنه با دیدنِ مدل موهام،‬
‫پیرهن‌های بی‌آستین و‬ ‫این‌جور چیزا،‬
‫- «شرط می‌بندم اسب‌سواری بلده.»‬ ‫- شروع شد. اوه!‬
‫- وای خدای من.‬ ‫- واو. رادنی، خیلی پرت شدی.‬
‫- ولی من وحشت‌زده‌ام.‬ ‫- باریکلا زک.‬
‫- آره زک!‬ ‫- اوه، داره خودشو نگه می‌داره.‬ ‫داره نگه می‌داره.‬
‫آره! هووو!‬
‫اوه، این هفته. امتیازش هفته.‬
‫آخی، شلوارت افتاد!‬
‫- اوه خدا.‬ ‫- شلوارت!‬
‫- وای خدای من.‬ ‫- بسیار خب، لنس هنوز با‬ ‫امتیاز ده صدرنشینه.‬
‫واو، بردنِ اون امتیاز‬ ‫خیلی سخت خواهد بود.‬
‫دو نفر باقی موندن.‬ ‫بسیار خب دیدا، آماده‌ای؟‬
‫دارم سکته می‌کنم چون‬ ‫شغلم فوتبال حرفه‌ایه.‬
‫خدایا لطفاً، نذار دنده‌هام بشکنه.‬ ‫باید اینو ببرم.‬
‫کاملاً مصمم هستم که‬ ‫بلیک رو از این بازی حذف کنم.‬
‫آماده‌ای؟‬
‫برو!‬
‫اوه، خدای من.‬
‫سرش رو بالا نگه داشته.‬ ‫سرش رو بالا نگه داشته.‬
‫وای خدای من!‬
‫خیلی نزدیکه.‬ ‫واو! همون‌جا بمون.‬ ‫باید اندازه بگیریم.‬
‫- واو.‬ ‫- خیلی نزدیکه.‬
‫- وای خدای من.‬ ‫- این خیلی نزدیکه.‬
‫همه چیز بستگی به این داره که کی‬ ‫به امتیازِ ده نزدیک‌تر شده باشه.‬
‫واقعاً دارم از ترس‬ ‫می‌لرزم.‬
‫اون‌قدر نزدیکه که واقعاً‬ ‫هر کسی ممکنه برنده بشه.‬
‫خیلی دلم می‌خواد این بازی رو ببرم.‬
‫می‌خوام از متحدام محافظت کنم‬
‫و می‌خوام پادشاهِ‬ ‫مسابقه‌ی درگ بشم.‬
‫آره، رقابت خیلی‬ ‫نزدیک می‌شه، پسر.‬
‫- وای خدای من.‬ ‫- واو.‬
‫ایول بابا.‬
‫با اختلافِ چند سانتی‌متر،‬ ‫دیدا پیشتازِ جدید شد.‬
‫- واو.‬ ‫- کارت عالی بود، دیدا.‬
‫لعنتی، بخشِ مردهایِ‬ ‫اتحادِ من‬
‫قرار نیست برنده بشن،‬ ‫و هضمِ این موضوع واقعاً سخته.‬
‫خب ایتن، توی رقابتِ مردها‬ ‫همه چیز به تو بستگی داره.‬
‫آره! هوو.‬
‫توی این چالش،‬ ‫چیزهای زیادی در خطره.‬
‫سعی می‌کنم هر کاری‬ ‫از دستم برمی‌آد انجام بدم‬
‫تا اتحادمون رو حفظ کنم و‬ ‫امیدوارم بلیک رو حذف کنم.‬
‫برو!‬
‫آخ! وای خدای من!‬
‫من آدمِ خیلی رقابتی‌ای هستم‬ ‫و از باختن خوشم نمی‌آد.‬
‫باید به خاطرِ تایلر این رو ببرم.‬
‫خب، سرش رو بالا نگه داشته.‬
‫داره نگاه می‌کنه، نگاه می‌کنه.‬ ‫اون... اوه!‬
‫پشمام!
‫- آخ!‬ ‫- وای خدای من!‬
‫فکر کنم تقریباً رسیده به آخرش.‬
‫وای خدای من.‬
‫ایتن برنده شد!‬
‫- کارت عالی بود، ایتن!‬ ‫- تبریک می‌گم، ایتن.‬
‫- از حذف شدن نجات پیدا کرد.‬ ‫- وای خدای من، پسر.‬
‫فقط یه کار دیگه‬ ‫باقی مونده.‬
‫بلیک، تو به مرحله‌ی‬ ‫«اندگیم» فرستاده می‌شی.‬
‫- ممنون، ممنون.‬ ‫- متأسفم، رفیق.‬
‫خب، اولین نفری که‬
‫توی رقابتِ زن‌ها شرکت می‌کنه،‬ ‫دامین هست.‬
‫آخرین تجربه‌ی اسب‌سواری‌ام،‬ ‫اسبه با من فرار کرد.‬
[دیوونگیه]
‫خیلی ترسیده بودم.‬
‫خدایا، لطفاً نذار‬ ‫استخونم بشکنه، ای بابا.‬
‫بر خیلی از ترس‌هام‬ ‫غلبه کردم.‬
‫ترس از جای تنگ، ارتفاع، آتیش،‬ ‫اما هنوز برنده نشدم.‬
‫باید ببرم تا بتونم‬ ‫از متحدام محافظت کنم.‬
‫آماده‌ای؟‬
‫برو!‬
‫آخ!‬
‫وای خدای من! وای خدای من!‬
‫- وای خدای من!‬ ‫- آره، دامین.‬
‫آره!‬
‫دامین با امتیازِ هشت،‬ ‫توی جدولِ زن‌ها قرار گرفت.‬
‫- آره!‬ ‫- سگ تو روحش!‬
‫کارت عالی بود دختر.‬ ‫بهت افتخار می‌کنم.‬
‫دامین، دیدی‬ ‫چیکار کردی؟‬
‫- نصفِ مردها رو بردی.‬ ‫- امتیازم هشته!‬
‫- آره!‬ ‫- هوو!‬
‫آره! ایول!‬
‫- دارم از هشت حرف می‌زنم!‬ ‫- دامین برگشته.‬
‫خب، نفرِ بعدیِ‬ ‫زن‌ها، جیلین.‬
‫باشه.‬
‫خب، آماده‌ای؟‬
‫برو!‬
‫- سفت بچسب!‬ ‫- نگه دار!‬
‫تو روحش.‬
‫می‌دونستم این اتفاق می‌افته.‬
‫خب دانیل، باید امتیازِ‬ ‫هشتِ دامین رو بشکنی.‬
‫اوه، پسر.‬
‫نتونست امتیازش رو‬ ‫ثبت کنه.‬
‫وایِ من...‬
‫خب چلسی، تو آخرین‬ ‫شرکت‌کننده‌ی زنی.‬
‫برای اینکه از حذف شدن در امان باشی،‬
‫باید امتیازِ هشتِ‬ ‫دامین رو بزنی.‬
‫- باشه!‬ ‫- چلسی مثلِ یه غول‬
‫توی همه‌ی چالش‌ها عمل کرده.‬
‫بر کلی از ترس‌هاش غلبه کرده.‬
‫تا حالا توی عمرم برای شکستِ‬ ‫کسی دعا نکرده بودم.‬
‫اما الان،‬ ‫به این برد احتیاج دارم.‬
‫- آماده‌ای؟‬ ‫- آره.‬
‫برو!‬
[فاکتور ترس خانه ترس]
‫خب چلسی، برای اینکه‬ ‫از حذف شدن در امان باشی،‬
‫باید امتیازِ هشتِ‬ ‫دامین رو بزنی.‬
‫باشه.‬
‫بلیک قطعاً نفرِ اولِ‬ ‫لیستِ سیاهِ منه.‬
‫واقعاً می‌خوام انتقامِ‬ ‫تایلر رو بگیرم،‬
‫پس برای یه تورِ‬ ‫انتقام آماده‌ام.‬
‫- آماده‌ای؟‬ ‫- آره.‬
‫تو عمرم هیچ‌وقت برای شکست کسی‬ ‫دعا نکرده بودم.‬
‫ولی الان،‬ ‫به این برد احتیاج دارم.‬
‫برو!‬
‫آخ! وای خدای من!‬
‫- وای خدای من! وای خدای من!‬ ‫- دامین، تو برنده‌ی بخش زن‌ها شدی.‬
‫- وای خدای...‬ ‫- آره دامین!‬
‫وای خدای من.‬
‫آخ! آخ!‬
‫خیلی چالش‌برانگیز بود، ‬
‫ولی حتی نمی‌تونی ناراحت باشی.‬
‫دامین اونجا داره‬ ‫بردش رو جشن می‌گیره.‬
‫بعد از اون دیگه نمی‌تونستم‬ ‫خیلی ناراحت باشم.‬
‫خیلی بهش افتخار می‌کنم.‬
‫- آره!‬ ‫- همیشه نادیده گرفته می‌شم‬ ‫و به حقم نمی‌رسم.‬
‫ولی امروز عزیزم،‬ ‫من برنده شدم،‬
‫و تونستم ثابت کنم که، می‌دونی،‬ ‫جام توی این خونه‌ست، چون واقعاً هست!‬
‫ایتن و دامین، هر دوتاتون‬ ‫از حذف شدن در امانید.‬
‫و باید یک نفر رو انتخاب کنید‬ ‫تا به «اندگیم» بفرستید.‬
‫و اون آدم سه تا بازنده‌ی دیگه رو هم‬ ‫با خودش به مرحله‌ی حذف می‌کشونه.‬
‫بیا اینجا.‬ ‫چی تو سرت می‌گذره؟‬
‫- اوم، استرس دارم.‬ ‫- آره؟‬
‫اگه دست خودت بود، دیگه کی رو‬ ‫اینجا نجات می‌دادی؟‬
‫- فقط تو رو. فقط تو رو.‬ ‫- فقط من؟‬
‫فکر نکنم بخوان‬ ‫همدیگه رو ببوسن.‬
‫واقعاً ناامیدکننده‌ست.‬
‫وقتی بحث بوسیدن جیلین باشه،‬ ‫ترس معنایی نداره.‬
‫ولی اینجا زیاد رمانتیک نیست،‬
‫و فقط منتظر یه فرصت مناسبم.‬
‫- نکن.‬ ‫- چیکار نکنم؟ دارم استراحت می‌کنم.‬
‫خب، بیا شروع کنیم.‬
‫- وای خدای من! وای خدای من!‬ ‫- داره اتفاق می‌افته؟‬
‫باید قیافه‌ت رو وقتی بهم نگاه کردی‬ ‫می‌دیدی. انگار که...‬
‫آره، راب هنوز برای بوسیدن‬ ‫جلو نرفته. پسر، چرا اینقدر می‌ترسه؟ ‬
‫منظورم اینه که ممکنه جانی زودتر از اینکه‬ ‫راب جیلین رو ببوسه، منو ببوسه.‬
‫اتاق «فرست لوک» باز شد.‬
‫- وقت «فرست لوک»ـه.‬ ‫- چراغش روشنه؟ اوه نه.‬
‫خوشم نمی‌آد.‬ ‫یه حس بدی دارم.‬
‫قبل از رفتن به این «اندگیم»،‬ ‫باید مطمئن شم‬
‫که کنترل اتفاقات بعدی دست منه.‬
‫بلیک از پشت بهمون خنجر زد،‬ ‫اعتمادمون رو از دست داد، ‬
‫و حالا همه دنبال حذف کردنشن.‬
‫و من کل این بازی هیچ استراتژی‌ای‬ ‫با دامین نچیدم.‬
‫اون قطعاً تو این خونه با بقیه‬ ‫متحد شده و با من نیست.‬
‫واسه همین یکم می‌ترسم‬ ‫چون حس می‌کنم‬
‫ما تو دو جبهه‌ی مخالف خونه هستیم.‬
‫- اولین بارته می‌آی اینجا؟‬ ‫- آره، باورت می‌شه؟‬
‫- می‌خوای زحمتش رو بکشی؟‬ ‫- بذار من این کارو بکنم.‬
‫پس اتاق «فرست لوک» این شکلیه.‬
‫سعی می‌کنم حتماً با دامین حرف بزنم‬
‫و مطمئن شم که سر حرفش می‌مونه،‬
‫ولی فکر نمی‌کنم از نظر استراتژیک‬ ‫مثل ما فکر کنه.‬
‫- درسته.‬ ‫- و این بهم استرس می‌ده، چون مگه آدم دلش می‌خواد‬
‫وقتی بالاخره برنده می‌شه، نزدیک‌ترین‬ ‫متحدهاش برن خونه؟‬
آوا‌مــووی
‫- اوه! ‬ ‫- اه، چه لزجه.‬
‫چی؟‬
‫اه. نه بابا.‬
‫وای خدای من.‬
‫آخ!‬
‫اه، چقدر چندشه.‬
‫- یه چیزایی داره از سقف می‌ریزه.‬ ‫- فکر کنم یه چیز چسبناک باشه.‬
‫قرار نیست چالش قدرتی باشه.‬
‫چالشیه که کی می‌تونه‬ ‫سریع‌تر برسه.‬
‫- کی رو انتخاب کنیم؟‬ ‫- خیلی داشتم فکر می‌کردم...‬
‫- کی خط قرمزته؟‬ ‫- قطعاً لنس.‬
‫- فکر می‌کنی خط قرمز بزرگ من کیه؟‬ ‫- دیدا.‬
‫- راب شکست‌ناپذیره.‬ ‫- حس می‌کنم اونم این ترس‌ها رو داره،‬
‫ولی یه جورایی مثل منه و حاضره‬ ‫باهاشون روبرو بشه.‬
‫- زک یکم دل‌نازکه.‬ ‫- باهوش هم نیست.‬
‫پس اگه یه چیزی باشه...‬ ‫قصد توهین به زک رو ندارم.‬
‫شاید یه نابغه‌ی تمام‌عیار باشه،‬ ‫نمی‌دونم،‬
‫ولی حس می‌کنم اگه بازی فکری یا‬ ‫همچین چیزی باشه، کپ می‌کنه.‬
‫حس می‌کنم زک فکر می‌کنه‬ ‫ما خیلی باهاش لجیم.‬
‫- بی‌خودی واسه خودمون دشمن می‌تراشیم.‬ ‫- می‌دونم، ولی خب...‬
‫- اون اینو نمی‌فهمه.‬ ‫- خب، پس چی؟‬
‫- چلسی رو بفرستیم تو؟‬ ‫- دخترها نه، قطعاً.‬
‫بلیک چی؟‬ ‫ما می‌خوایم بلیک بره خونه.‬
‫- نمی‌دونم.‬ ‫- ترکیب عجیبیه.‬
‫- چرا؟‬ ‫- چون دو تا جبهه‌ی مختلف خونه هستن.‬
‫دامین اون طرفه.‬ ‫ایتن این طرف.‬
‫روابط این دو نفر با بقیه‬ ‫زمین تا آسمون فرق داره.‬
‫پس باید سر یه نفر توافق کنن و بعدش هم سعی کنن‬
‫- نذارن اون آدم آدم‌های خودشون رو...‬ ‫- آدم‌های خودشون رو لو بده.‬
‫- آدم‌های خودشون رو.‬ ‫- پسر، اگه منو انتخاب می‌کردن، خیلی شاکی می‌شدم.‬
‫- آره.‬ ‫- زندگی توی «خانه‌ی ترس»، ‬
‫مثل فلش‌بک به دوران نوجوونیه.‬
‫موقع بزرگ شدن، هیچ‌وقت‬ ‫دوست‌های واقعی نداشتم.‬
‫قطعاً حس می‌کنم به جز خودم، کس دیگه‌ای‬ ‫رو ندارم که بهش تکیه کنم.‬
‫هیچ‌کدومشون از من خوششون نمی‌آد.‬ ‫نگرانم.‬
‫راب، فکر نکنم اصلاً اسمت‬ ‫جزو گزینه‌ها باشه.‬
‫و فکر نمی‌کنم ایتن بخواد‬ ‫تو بری به «اندگیم»‬
‫چون شماها واقعاً‬ ‫با هم صمیمی هستین و این حرفا.‬
‫- آره.‬ ‫- واسه همین حس می‌کنم‬ ‫جات کاملاً امنه.‬
[سی دقیقه تا پایان بازی]
‫خب، باید با هم حرف بزنیم.‬
‫باید با دو تا از آدم‌های موردعلاقه‌مون‬ ‫توی خونه جمع بشیم‬
‫ مطمئن بشیم که واسه امشب‬ ‫یه نقشه‌ی خوب داریم.‬
‫خب بچه‌ها،‬ ‫من چند تا ایده دارم.‬
‫من لنس رو با خودم می‌برم‬ ‫چون می‌خوام بدونه‬
‫که توی هر تصمیمی که بگیریم،‬ ‫پشتشم.‬
‫دارم سعی می‌کنم مطمئن بشم که‬ ‫از «اندگیم» در امان می‌مونه.‬
‫پس گوش کنین، لازم نیست‬ ‫هیچ‌کدوم از خانما برن اون‌تو.‬
‫- هیچ‌کدوم از خانما.‬ ‫- و البته، نمی‌تونیم بذاریم‬ ‫دیدا یا لنس برن.‬
‫دقیقاً، و اینو می‌دونستم.‬
‫رادنی هم که... انگار‬ ‫هیچ‌کس چیزی درباره‌ی رادنی نمی‌دونه.‬
‫من شخصاً فکر می‌کنم،‬ ‫بیاین واقع‌بین باشیم.‬
[حس می کنم رادنی یه پلیسه]
‫رادنی یه آدمکشِ مخفیه.‬
‫یه انرژیِ عجیبی بهم می‌ده.‬
‫راستش فقط حس می‌کنم اون‬ ‫مثل اون پلیسیه‬
‫که داره تک‌تکِ آدم‌ها رو‬ ‫بازجویی می‌کنه.‬
‫- ایتن، دامین...‬ ‫- دامین. اوهوم.‬
‫...لنس و دیدا،‬ ‫همه‌شون توی اتاقن.‬
‫ولی چرا لنس و دیدا؟‬
‫چون احتمالاً اونا تنها کسایی هستن‬ ‫که نمی‌شه بهشون دست زد.‬
‫- اون چهار نفر توی اتاقن.‬ ‫- ما به لنس اون‌جا نیاز داریم‬
‫- چون نمی‌خوایم ایتن و دیدا‬ ‫با زور حرفشون رو به کرسی بنشونن.‬ ‫- آره، آره.‬
‫و مطمئنم لنس نمی‌ذاره اونا‬ ‫با زور پیش برن.‬
‫فکر نکنم دامین هم بذاره،‬
‫- ولی می‌دونم لنس نمی‌ذاره.‬ ‫- بیاین فقط فکر کنیم.‬
‫- منطقی بخوایم فکر کنیم، کی؟‬ ‫- خب، نظرتون درباره‌ی این چیه؟‬
‫چطوره این کارو کنیم؟‬ ‫دیدا رو انتخاب می‌کنیم.‬
‫- و دیدا سه نفرِ دیگه رو‬ ‫انتخاب می‌کنه.‬ ‫- عمراً، اصلاً.‬
‫با خودم گفتم، پسر،‬ ‫جدی می‌گی؟‬
‫چه خبره آخه؟‬ ‫یعنی واقعاً دیوانه‌کننده‌ست.‬
‫این امن‌ترین راهه.‬ ‫هیچ اما و اگری هم قبول نمی‌کنم، باشه؟‬
‫نه، نه.‬ ‫این بردِ من نیست.‬
‫همینه که هست.‬ ‫متأسفم.‬
‫همون کارو می‌کنیم.‬
‫خب، نظرتون درباره‌ی این چیه؟‬ ‫یه جورایی یه ایده‌ی کوچیک به ذهنم رسید.‬
‫- دیدا رو انتخاب می‌کنیم.‬ ‫- عمراً.‬
‫و دیدا سه نفرِ دیگه رو‬ ‫انتخاب می‌کنه.‬
‫این بهترین شانسیه که داریم‬
‫تا یکی از مردا رو از خونه بندازیم بیرون.‬
‫ولی شماها واقعاً مطمئنین؟‬
‫داوطلب کردنِ دیدا‬ ‫واسه «اندگیم»، ‬
‫ترسناکه، ولی فکر کنم کار هوشمندانه‌ای باشه‬
‫واسه این‌که اتحادمون رو حفظ کنیم.‬
‫اون می‌تونه انتخاب کنه که‬ ‫با کی بجنگه‬
‫و خودش رو تا جایی که می‌شه‬ ‫توی موقعیتِ برد قرار بده.‬
‫ولی اینم در نظر بگیرین،‬ ‫این مثل سیاست می‌مونه بچه‌ها.‬
‫هیچ‌وقت قرار نیست عالی باشه.‬ ‫گزینه‌ی دیگه‌تون چیه؟‬
‫من باهاش مشکلی ندارم.‬ ‫بیاین انجامش بدیم.‬
‫این ریسکِ بزرگیه،‬ ‫ولی من باید انتخاب بشم.‬
‫کنترل داشتن خیلی مهمه.‬
‫اگه از پسش بربیایم،‬ ‫واقعاً عالی می‌شه.‬
‫از این خوشم اومد.‬ ‫خوشحالم که پایه‌ای.‬
‫ولی ترسناکه دیدا،‬ ‫اصلاً دروغ نمی‌گم.‬
‫ما هیچ‌وقت نمی‌خوایم نزدیک‌ترین متحدمون‬ ‫با انتخابِ خودمون بره خونه.‬
‫داریم این کارو می‌کنیم؟‬
‫توی این لحظه خیلی احساس ناتوانی می‌کنم‬
‫چون می‌دونم قراره بلیک رو صدا بزنه، ‬
‫و ممکنه امشب آخرین حضورِ‬ ‫بلیک توی برنامه باشه.‬
‫واقعاً تهِ دلم آشوبه.‬
[پایان بازی]
‫وای خدای من.‬
‫- این دیگه چیه؟‬ ‫- چه کوفتیه؟‬
‫- از دیدنت خوشحالم.‬ ‫- خب، من تا حالا همچین چیزی‬ ‫ندیده بودم.‬
‫- این دیگه چیه؟‬ ‫- بو می‌ده عزیزم.‬
‫- سطل آشغالاست.‬ ‫- این چیه؟‬ ‫اون‌تو چیه؟‬
‫به «پایان بازی» خوش اومدین.‬
‫اسم این چالش رو گذاشتیم‬ ‫«محکم بچسب».‬
‫قراره با ترسی روبرو بشین‬
‫که تقریباً حالِ همه رو بد می‌کنه.‬
‫میکروب‌ها.‬
‫وای خدای من.‬
‫اونا می‌تونن مریضتون کنن‬ ‫یا حتی باعث مرگتون بشن.‬
‫وای خدای من.‬
‫من وسواسِ شدیدی دارم.‬
‫دوست دارم همه‌چیز‬ ‫تمیز و مرتب باشه.‬
‫نمی‌خوام سر تا پام، یا توی بینی‬ ‫و دهنم پر از میکروب بشه.‬
‫- حال‌به‌هم‌زنه.‬ ‫- هر کسی توی این چالش‬
‫یه ناودونِ زباله‌ی مخصوص به خودش داره‬ ‫که باید زیرش بایسته.‬
‫از این‌ها «آبِ زباله» بیرون می‌ریزه،‬
‫یه معجونِ مایع از چیزایی که یه زمانی‬ ‫صدا می‌دادن و تکون می‌خوردن،‬ ‫ولی الان بو می‌دن.‬
‫- اه.‬ ‫- و همراه با اون، یه شیءِ وحشتناک‬
‫بیرون می‌افته‬ ‫که باید بگیریدش.‬
‫- کله‌ی گوسفند، پاچه‌ی گاو...‬ ‫- اه!‬
‫...و حتی یه لاشه‌ی کامل.‬
‫اگه بگیریدش،‬ ‫باید به سمتِ سطلِ زباله‌ی خودتون بدوئین،‬
‫بپرین توش‬ ‫و بینِ همه‌ی اون چیزای پوسیده،‬
‫متعفن و بودار بگردین...‬
‫...تا شیئی رو پیدا کنین‬ ‫که با مالِ خودتون جوره.‬
‫- و بذاریدش روی میز.‬ ‫- چندشه پسر.‬
‫اولین کسی که این کارو بکنه‬ ‫یه امتیاز می‌گیره.‬
‫این چرخه‌ی گرفتن،‬ ‫دویدن و شیرجه زدن توی سطل آشغال‬ ‫بعدش تکرار می‌شه.‬
‫هر کسی که نتونه‬ ‫دو امتیاز بگیره‬ ‫حذف می‌شه.‬
‫ایتن و دامین،‬ ‫شما چالش ما رو بردید.‬
‫شما پادشاه و ملکه‌ی‬ ‫مسابقه‌ی درگِ «فیر فکتور» هستید.‬
‫- بریم که داشته باشیم!‬ ‫- شما باید یه بازیکن رو انتخاب کنید‬
‫تا بفرستیدش به‬ ‫چالش حذفِ ما.‬
‫اما حواستون باشه کی رو انتخاب می‌کنید،‬ ‫چون اون آدم‬
‫اجازه داره سه تا بازنده‌ی دیگه رو هم انتخاب کنه‬ ‫تا با خودش بکشونه به مرحله‌ی حذف.‬
‫این یه جابه‌جایی قدرته که‬ ‫می‌تونه کل بازی‌تون رو خراب کنه.‬
‫دیشب اینجا بودید.‬ ‫دیدید چه اتفاقی افتاد.‬
‫ایتن، دامین، لطفاً بیاید بالا‬ ‫و اینجا کنار من بایستید.‬
‫کی رو می‌فرستید تو؟‬
‫دیدا.‬
‫چرا دیدا رو انتخاب کردید؟‬
‫ما الان بهش این فرصت رو دادیم‬
‫که یکم قدرت داشته باشه،‬ ‫و فکر کنم خودش هم می‌خواد‬ ‫فرصتی برای ثابت کردن خودش داشته باشه.‬
‫- خیلی خب دیدا،‬ ‫می‌تونی زیر لوله‌ها بایستی؟‬ ‫- حتماً.‬
‫- بریم پسر.‬ ‫- تو اولین نفری هستی‬
‫که دیدم برای مرحله‌ی نهایی انتخاب شده‬ ‫و این‌قدر هیجان‌زده‌ست.‬
‫آره، من ذاتاً آدم رقابتی‌ای هستم،‬ ‫واسه همین این کار دقیقاً خوراکِ منه.‬
‫خیلی خب دیدا،‬ ‫تصمیم با توئه.‬
‫دوست داری کی‬ ‫توی مرحله‌ی حذف باشه؟‬
‫اولیش...‬
‫- بلیک.‬ ‫- واو.‬
‫فکر نکنم دلیلی لازم باشه.‬
‫خیلی خب،‬ ‫نفر بعدی کیه؟‬
‫رفیقم زک.‬
‫اوه، زک.‬
‫چه حسی داری که‬ ‫افتادی توی مرحله‌ی نهایی، زک؟‬
‫تمام تلاشم رو می‌کنم،‬ ‫بیشترین زورم رو می‌زنم،‬
‫و در نهایت،‬ ‫اگه قرار باشه برم خونه، می‌رم.‬
‫اما اگه بتونم برگردم‬ ‫به خونه،‬
‫اون‌وقت خیلی‬ ‫خوشحال می‌شم، می‌دونی؟‬
‫- آخرین نفر کیه، دیدا؟‬ ‫- آخرین نفر...‬
‫رادنی.‬
‫واقعاً مثل یه ضربه توی شکم بود.‬
‫فکر می‌کردم بازیِ اجتماعی‌ام‬ ‫حرف نداره،‬
‫اما شاید می‌تونستم‬ ‫اجتماعی‌تر باشم،‬
‫مخصوصاً با‬ ‫اون دوتا پسر.‬
‫خیلی خب همگی،‬ ‫بیاید انجامش بدیم.‬
‫امشب یه نفر از دورِ رقابت‬ ‫برای ۲۰۰ هزار دلار خارج می‌شه.‬
‫نذارید اون یه نفر شما باشید.‬
‫من زیست‌شناسی خوندم.‬ ‫در مورد میکروب‌ها می‌دونم.‬
‫این قراره خیلی گند باشه.‬
‫اما تنها کاری که می‌تونم بکنم‬
‫اینه که از این به عنوان یه فرصت استفاده کنم.‬
‫هدفم دیداست.‬
‫یادتون باشه، باید چیزی که‬ ‫پرتاب می‌شه رو بگیرید‬
‫تا بتونید برید توی سطل آشغال‬ ‫و جفتش رو پیدا کنید.‬
‫چشم‌ها بالا، دست‌ها باز،‬
‫و باور کنید، دهن‌ها بسته.‬
‫وای خدای من.‬
‫احتمالاً قراره‬ ‫خیلی چندش‌آور باشه،‬
‫آبِ کثیفِ سطل آشغال.‬
‫آماده، حاضر...‬
‫و دارم وحشت می‌کنم.‬ ‫باید این کارو بکنم.‬
‫نمی‌تونم برم خونه.‬
‫- بندازید!‬ ‫- وای خدای من!‬
‫باید دو امتیاز بگیرید‬ ‫تا از حذف شدن در امان بمونید.‬
‫آماده...‬
بندازید!‬
‫یه ذره زبون گاو چطوره؟‬
‫- نه نه!‬ ‫- فقط رادنی مال خودش رو گرفت.‬
‫- اوه!‬ ‫- این یعنی اون‬ ‫تنها بازیکنیه که‬
‫شانس این رو داره که‬ ‫اینجا یه امتیاز بگیره.‬
‫با ۳۰ ثانیه زمان،‬
‫باید بپره توی سطل آشغالش‬ ‫تا سعی کنه جفتش رو پیدا کنه.‬
‫آماده، حاضر، حرکت!‬
‫وای، اون آب خیلی کثیفه.‬
‫می‌بینم چی اون توئه،‬ ‫و واقعاً افتضاحه.‬
‫- برو اون تو رادنی.‬ ‫- به عنوان یه کارآگاه سابق،‬
‫مجبور بودم با‬ ‫صحنه‌های چندش‌آورِ زیادی روبرو بشم.‬
‫ولی اینجا واقعاً یه چیز دیگس.‬
‫داری زمان رو از دست می‌دی، رادنی.‬
‫- اوه!‬ ‫- رادنی پیداش کرد.‬
‫یه امتیاز می‌گیره.‬
‫ایش، آبش خیلی قهوه‌ایه.‬
‫آماده، حاضر...‬
‫بندازید!‬
‫یه ماهی سالمونِ کامل.‬
‫اوه! بلیک و زک‬ ‫مال خودشون رو گرفتن.‬
‫ایول.‬
‫اوکی، این دفعه مسابقه‌ست،‬ ‫باشه؟‬
‫آماده، حاضر، حرکت!‬
‫کی می‌تونه اول‬ ‫سالمونِ جفت رو پیدا کنه؟‬
‫ایش! ایش!‬
‫- اه.‬ ‫- دمت گرم زک.‬
‫اون سطل آشغال داره بوی گند می‌ده.‬
‫- وای خدای من.‬ ‫- برو اون تو.‬ ‫نترس.‬
‫امیدوارم زخم بازی‬
‫نداشته باشی چون عفونت می‌کنه.‬
‫موهاتو خیس کن.‬ ‫اون مدل موی پشت‌بلندتو خیس کن.‬
‫زک داشت اذیتم می‌کرد و زن‌ها رو هدف قرار داده بود،‬
‫پس اگه بره خونه، اصلاً برام مهم نیست.‬
‫می‌دونی دیگه؟‬
‫- اوه!‬ ‫- اوه!‬
‫خیلی خب.‬
‫- وای...‬ ‫- وای خدای من!‬
‫زک در کمترین زمان ممکن.‬
‫یه امتیاز می‌گیره.‬
‫رادنی و زک هر کدوم یه امتیاز دارن.‬
‫خیلی نگرانم.‬
‫من ورزشکارترین آدم دنیا نیستم،‬
‫و دارم به سختی پیش می‌رم.‬
‫هنوز منتظر اولین صیدت هستیم، دیدا.‬
‫اشکالی نداره، دیدا.‬
‫استرس دارم و با خودم کلنجار می‌رم‬
‫که چرا برای این کار داوطلب شدم.‬ ‫هیچی نمی‌بینم.‬
‫عینکم داره بخار می‌کنه.‬
‫ولی باید تمرکز کنم وگرنه حذف می‌شم.‬
‫آماده، حاضر...‬
‫بنداز!‬
‫- اوه!‬ ‫- این دیگه چه کوفتیه؟‬
‫- اه.‬ ‫- زک، دیدا و بلیک‬
‫- همه‌شون قلب گاو گرفتن.‬ ‫- اوه!‬
‫خیلی خب، حالا این یه رقابته بین شما سه نفر. برین!‬
‫خب بچه‌ها، کی اون یکی قلب مشابه رو‬
‫- توی سطل زباله پیدا می‌کنه؟‬ ‫- یالا، دی.‬
‫- آروم باش.‬ ‫- کی زودتر مال خودشو پیدا می‌کنه؟‬
‫زک و رادنی فقط یکی دیگه می‌خوان تا موندنی بشن.‬
‫اوه!‬
‫- اوه.‬ ‫- زک، تو از حذف شدن نجات پیدا کردی.‬
‫واو، دمت گرم زک!‬
‫زک، چه حسی داری که از حذف شدن نجات پیدا کردی؟‬
‫حس فوق‌العاده‌ای دارم.‬ ‫این نشون می‌ده که، می‌دونی،‬
‫خیلیا منو دست‌کم می‌گیرن، اما هر بار، من همین‌جام.‬
‫دیدا، از اینکه کی رو فرستادی توی مسابقه پشیمونی؟‬
‫معلومه که نه.‬
‫خیلی خب، موندیم و دیدا، بلیک و رادنی.‬
‫رادنی یه امتیاز داره.‬
‫آماده، حاضر، بنداز!‬
‫- پای گاو.‬ ‫- چندش‌آوره.‬
‫- لعنتی.‬ ‫- اوه!‬
‫دیدا و بلیک،‬ ‫شما که روال کارو می‌دونین.‬
‫برین!‬
‫واو!‬
‫- برو بابا.‬ ‫- کله‌ی خوک نه.‬
‫این قطعاً اون نیست.‬
‫- حالم بد شد.‬ ‫- نه بابا!‬
‫- اوه!‬ ‫- اوه!‬
‫بلیک! ایول، خودشه!‬
‫- بلیک اولین جفتشو پیدا کرد.‬ ‫- آفرین بلیک.‬
‫- واو.‬ ‫- اوه.‬
‫- مرسی.‬ ‫- دیدا داره به مشکل می‌خوره،‬
‫و این بهم انگیزه می‌ده.‬
‫اگه بتونم دیدا رو که یه تهدید بزرگه حذف کنم،‬
‫این بهترین شب زندگیم می‌شه.‬
‫خیلی خب، امتیازها اینطوریه: رادنی یک، بلیک یک،‬
‫و دیدا هنوز منتظر اولین امتیازشه.‬
‫- تو می‌تونی، دیدا.‬ ‫- یکی بگیر، دیدا.‬
‫راستشو بگم، یکم دارم وحشت می‌کنم.‬
‫نقشه‌ام داره کاملاً برعکس جواب می‌ده.‬
‫به رفیقم ایتن نگاه می‌کنم و اون واقعاً نگران به نظر می‌رسه.‬
‫اعتمادبه‌نفسم الان در پایین‌ترین حد ممکنه.‬
‫دارم فکر می‌کنم:‬ تو روحت دیدا
‫خودتو توی چه دردسری انداختی؟‬
‫اگه رادنی یا بلیک یه امتیاز دیگه بگیرن،‬
‫از حذف شدن نجات پیدا می‌کنن.‬
‫آماده، حاضر...‬
‫بنداز!‬
‫امتیازها اینطوریه: رادنی یک، بلیک یک،‬
‫و دیدا هنوز منتظر اولین امتیازشه.‬
‫کارتو بکن، دیدا.‬ ‫کارتو بکن.‬
‫آماده، حاضر، بنداز!‬
‫کله‌ی ماهی!‬
‫می‌دونستم بوی ماهی می‌ده.‬
‫بلیک، تو مالتو انداختی. فقط رادنی و دیدا.‬
‫آماده، برین!‬
‫یالا بچه‌ها.‬
‫اگه رادنی جفتشو زودتر پیدا کنه،‬
‫از حذف شدن نجات پیدا می‌کنه.‬
‫یالا، یالا،‬ ‫یالا، یالا.‬
‫اوه. نه بابا.‬
‫- اوه!‬ ‫- این دیگه چه کوفتیه؟‬
‫برین توش پسرا. امشب یه نفر می‌ره خونه.‬
‫- و امتیاز می‌رسه به دیدا.‬ ‫- باریکلا پسر.‬
‫دیدا هم وارد بازی شد.‬ ‫خیلی خب.‬
‫- برگشتی به رقابت.‬ ‫- آماده، حاضر، بنداز!‬
‫- یه خرگوش کامل.‬ ‫- نه!‬
‫از این خوشم نمی‌آد.‬
‫هر سه تاشون مال خودشونو گرفتن.‬
‫آماده، به پیش!‬
‫اولین کسی که جفتشو پیدا کنه‬
‫زنده می‌مونه تا یه روز دیگه بجنگه.‬
‫- این یه نبرده.‬ ‫- وای پسر.‬
‫- اوه.‬ ‫- زود باشین بچه‌ها.‬
‫سریع باشین بچه‌ها.‬
‫- سریع!‬ ‫- اوه!‬
‫دیدا ترکوند.‬
‫آره!‬
‫- آره!‬ ‫- باریکلا دی!‬
‫- دیدا از حذف شدن نجات پیدا کرد.‬ ‫- یس! یس!‬
‫- باریکلا دی!‬ ‫- زنده موندم.‬
‫- خداروشکر.‬ ‫- آره!‬
‫- اه اه!‬ ‫- نیا این طرف.‬
‫- اه، بوی گند می‌ده!‬ ‫- نیا این طرف.‬
‫همه چی به اینجا ختم می‌شه.‬ ‫برنده می‌مونه، بازنده می‌ره خونه.‬
‫- زود باش!‬ ‫- بریم بچه‌ها.‬
‫آماده، رها کن.‬
‫- کله‌ی گوسفنده.‬ ‫- اوه!‬
‫اوه!‬
‫خدا.‬
‫- بلیک و رادنی‬ ‫جفتشون گرفتنش.‬ ‫- وای خدای من.‬
‫وای خدای من.‬
‫یه ناگت؟‬
‫اوج هیجانه اینجا، رفقا.‬
‫آماده، به پیش!‬
‫- زود باش!‬ ‫- بریم بچه‌ها!‬
‫- اوه. اوه، شروع شد.‬ ‫- وقتشه بچه‌ها.‬
‫- این دیگه تهِ بازیه!‬ ‫- وقتشه، زود باش.‬
‫- برای برد و باخت نهایی!‬ ‫- اوه!‬
‫- زود باشین همگی.‬ ‫- می‌تونی.‬
‫- باید عجله کنین!‬
‫- زود باش راد.‬ ‫- اه.‬
‫همون‌جاست. پیداش کن.‬
‫اوه!‬
‫بلیک از حذف شدن نجات پیدا کرد.‬
‫- وای خدای من.‬ ‫- چقدر سریع بود!‬
‫- اوه!‬ ‫- بریم!‬
‫- اوه!‬ ‫- وای خدای من، بلیک!‬
‫ایتن، دیدا، شما اون حس رضایت رو می‌خواین که، ‬
‫«ها، ها، ها!‬ ‫انتقاممون رو گرفتیم.»‬
‫نه بابا.‬
‫خب رادنی،‬ ‫متأسفانه باختی.‬
‫بهم خیلی خوش گذشت.‬
‫این از اون تجربه‌هاییه که یه بار تو زندگی پیش می‌آد،‬ ‫و عاشقشم.‬
‫خب، خیلی خوب از پسش بر اومدی.‬
‫- باید به خودت افتخار کنی.‬ ‫- ممنونم.‬
‫- عالی بودی رادنی.‬ ‫- دمت گرم رادنی.‬
‫همچنین می‌خوام یه چیزی رو‬ ‫به همه بگم،‬
‫همه داشتن ازم‬ ‫درباره گذشته‌ام می‌پرسیدن.‬
‫من در واقع یه کارآگاه بازنشسته‌ی‬ ‫پلیس نیویورک هستم.‬
‫۲۵ سال خدمت کردم.‬
‫بهتون گفتم!‬ ‫نگفتم؟‬
‫- بهشون گفتم!‬ ‫- وای خدای من!‬
‫- چی گفتم؟‬ ‫- چقدر کلک بودی!‬
‫حالا کی کارآگاهه، ها؟‬
‫نمی‌تونم بغلتون کنم.‬
‫خداحافظ رادنی!‬
‫دوستت داریم.‬
‫این ماجراجویی بزرگ‬ ‫به پایان رسید.‬
‫دقیقاً اون پایانی نبود که انتظارش رو داشتم، ‬
‫اما این کارآگاه سابق‬ ‫حس خیلی خوبی داره.‬
‫کل این ماجراجویی «فیر فکتور» مثل یه هدیه‌ست.‬
‫روز خیلی پردرامی بود اینجا‬ ‫توی «فیر فکتور».‬
‫برین سمت خونه،‬ ‫آبِ سطل آشغال رو از خودتون بشورین.‬
‫- فردا می‌بینمتون.‬ ‫- باشه جانی.‬
‫خداحافظ جانی.‬
‫از دست ایتن و دیدا خسته شدم.‬
‫اونا منو توی تک‌تکِ‬ ‫مراحل نهایی انداختن.‬
‫ناراحتم، نگرانم، عصبانیم.‬
‫دیگه کارم باهاشون تمومه.‬
‫بوی انتقام رو حس می‌کنم،‬
‫و بوش دقیقاً مثل‬ ‫این سطل زباله‌ست.‬
‫آنچه در قسمت بعد‬ ‫«فاکتور ترس» خواهید دید...‬
‫تا حالا دو بار بهم نارو زدن.‬
‫اون دو تا در مقابل همه هستن.‬
‫دقیقاً همون کاری رو می‌کنم که برای ادامه دادن لازمه.‬
‫- یا باید بترکونی یا بری خونه.‬ ‫- داری حالم رو به هم می‌زنی.‬
‫دارم به کوسه‌ها‬ ‫و نهنگ‌های قاتل‬ ‫فکر می‌کنم.‬
‫- وای خدا.‬ ‫- ایتن و دیدا رسماً دارن‬ ‫این خونه رو اداره می‌کنن.‬
‫اگه اینو ول کنم، می‌تونم‬ ‫بفرستمشون برای حذف شدن.‬
‫- وای خدا، با من باش.‬ ‫- بحث مرگ و زندگیه.‬
‫واقعاً ممکنه بمیری.‬
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]