‫آنچه گذشت...
‫همه می‌دونن دخترا‬ ‫از مار و عنکبوت و جونورای چندش می‌ترسن.‬
[از دخترای ناز متنفره]
‫- یالا تندتر!‬ ‫
‫ طاقت بیار!‬
‫ایتن و دامین،‬ ‫باید یه نفرو انتخاب کنید‬ ‫که بفرستیمش به مرحله‌ی نهایی.‬
‫هیچ‌کدوم از خانوما نمی‌رن.‬
‫ما دیدا رو انتخاب می‌کنیم، دیدا هم‬ ‫سه نفر دیگه رو انتخاب می‌کنه.‬
‫متأسفم.‬ ‫تصمیم‌مون اینه.‬
‫- خب کیو می‌فرستین؟‬ ‫- رفیقم زک رو.‬
‫توی تک‌تکِ مراحل نهایی،‬ ‫منو می‌ندازن وسط.‬
‫- نظرت درباره‌ی زبون گاو چیه؟‬ ‫- وای عمراً!‬
‫اگه رادنی زودتر جفتشو پیدا کنه،‬ ‫دیدا حذف می‌شه.‬
‫- یه جنگِ تمام‌عیاره.‬ ‫- اوه!‬
‫- وای خدای من.‬ ‫- دیدا از حذف شدن نجات پیدا کرد.‬
‫باریکلا، دی!‬
[فاکتور ترس خانه وحشت]
‫[شیرین کاری‌هایی که قرار است ببینید توسط افراد ‫حرفه ای طراحی و آزمایش شده اند ‫اینکارها بسیار خطرناک هستند و نباید توسط کسی، هیچ‌جا،هیچوقت،هیچ‌زمانی امتحان شود]
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫اصلاً نترسیدم‬ ‫ینی جا نخوردم.‬
‫پسر، دارم بهت می‌گم،‬ ‫بدجوری عصبیم.‬
‫چی نگرانت کرده؟‬
‫تا حالا رسماً دو بار‬ ‫بهم نارو زدن.‬
‫- دو بار.‬ ‫- باید ببریم.‬
‫اگه نبریم،‬ ‫هیچ کاری از دست‌مون برنمی‌آد.‬
‫- می‌دونم.‬ ‫- قضیه خیلی روشنه.‬
‫تمام شب‬ ‫عصبی بودم.‬
‫دیدا، اون دوباره منو انداخت‬ ‫توی یه مرحله‌ی نهایی دیگه.‬
‫تا حالا دو بار سعی کرده منو حذف کنه.‬
‫شماها جوری با این دو تا بچه ۲۰ و ۲۱ ساله رفتار می‌کنید‬ ‫که انگار اونا بازی رو می‌چرخونن.‬
‫در نهایت،‬
‫اون دو تا‬ ‫جلوی همه ایستادن.‬
‫نقشه این بود که‬ ‫فقط دخترا رو حذف کنیم.‬
‫ولی الان کلاً نظرم عوض شده،‬ ‫اینکه کی باید بره خونه.‬
‫دقیقاً همون کاری رو می‌کنم‬ ‫که برای موندن لازمه‬
‫و تمام.‬
‫دیگه هیچ‌وقت اون‌طوری‬ ‫منو نترسون.‬
‫نزدیک بود نزدیک‌ترین هم‌پیمانم رو‬ ‫توی این بازی از دست بدم‬
‫وگرنه‬ ‫بدبخت می‌شدم.‬
‫- استرس داشتی، می‌دونم.‬ ‫- آره، داشتم.‬
‫نمی‌خوایم دیگه وارد‬ ‫هیچ مرحله‌ی نهایی دیگه‌ای بشیم‬
‫چون ممکنه‬ ‫آخرِ خط‌مون باشه.‬
‫حذف شدن چیزی نیست‬ ‫که دنبالشیم.‬
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫زک، تو رسماً شغلی داری‬
‫که واقعاً‬ ‫برای من وحشتناکه.‬
‫مثلاً نمی‌تونم فیلمای معدن زغال‌سنگ رو ببینم،‬ ‫همونایی که توش گیر می‌افتن.‬
‫- بهم حمله‌ی عصبی دست می‌ده.‬ ‫- من اون‌طوری بهش فکر نمی‌کنم.‬
‫وقتی توی معدن زغال‌سنگی،‬ ‫به این فکر نمی‌کنی که‬
‫ممکنه چه اتفاقای بدی بیفته؟‬
‫نه. فقط به دخترم فکر می‌کنم.‬
‫روز اولی که، می‌دونی،‬ ‫رسیدم به معدن زغال‌سنگ،‬
‫مضطرب و نگران بودم.‬
‫یه جوری بودم که انگار‬ ‫می‌خوام بالا بیارم،‬
‫ولی چاره‌ای جز ادامه دادن نداشتم.‬
‫باید خرج دخترم رو می‌دادم، پس باید خودمو جمع‌وجور می‌کردم‬ ‫و ادامه می‌دادم.‬
‫می‌خوام بهش نشون بدم وقتی اوضاع سخت می‌شه،‬
‫فقط باید تلاش کنی‬ ‫تا بهش برسی.‬
‫بقیه هم‬ ‫برن به درک.‬
‫پس واسه همینه که‬ ‫زیر فشار این‌قدر آرومی؟‬
‫چون اگه‬ ‫بهش فکر کنم،‬ ‫اون‌وقته که گند می‌زنم.‬
‫آره.‬
‫- بچه‌ها، بهم رقص یاد بدین.‬ ‫- باشه.‬
‫- می‌خواد یاد بگیره.‬ ‫- داری یاد می‌گیری؟‬
‫- آره.‬ ‫- خب، این‌طوریه که...‬
‫موقع پریدن می‌گی،‬ ‫یک، دو،‬
‫بعد قدم می‌شه سه،‬ ‫و کمر می‌شه چهار.‬
‫و بعدش این‌طوری،‬ ‫یک، دو، سه.‬
‫- اوه، پس دستای همدیگه رو می‌گیریم. این‌طوری.‬ ‫- آره.‬
‫یک، دو، سه،‬ ‫چهار، پنج، شش.‬
توی خونه،‬ ‫من خیلی پرسرصدا و معاشرتی‌ام،‬
‫خیلی خون‌گرمم‬ ‫و مردم دوسم دارن.‬
‫و کمر،‬ ‫یک، دو، سه، چهار.‬
‫توی این مرحله از بازی،‬
‫استراتژیم اینه که مطمئن بشم بقیه ازم خوش‌شون می‌آد‬
‫چون می‌دونم شخصیتم توی این خونه‬
‫باعث می‌شه‬ ‫همین‌جا موندگار بشم.‬
‫- دو، سه، چهار.‬ ‫- اوه، ببین، ببین!‬
‫وای خدای من، بچه‌ها ببینید!‬
‫- اون کوسه بود یا نهنگ؟‬ ‫- نهنگ یا کوسه یا دلفین.‬
‫- یه نهنگه!‬ ‫
‫- یه نهنگه!‬ ‫- چی؟‬
‫وای خدای من، یه نهنگه!‬
‫-خیلی واضح بود.‬ ‫- چه بزرگه.‬
‫- اون یه نهنگ قاتله.‬ ‫- اونا از کوسه‌های سفید بزرگ‬ ‫خطرناک‌ترن.‬
‫اگه مجبور بشیم‬ ‫اون‌جا شنا کنیم چی؟‬
‫- اگه منو تنهایی‬ ‫می‌انداختن اون وسط...‬ ‫- آره، توی آب‌های آزاد.‬
‫توی آب‌های آزاد، من رسماً‬ ‫وحشت می‌کردم.‬
‫می‌دونی چقدر می‌تونی‬ ‫نفست رو حبس کنی؟‬
‫- نه، هیچ‌وقت مجبور نشدم این کارو بکنم.‬ ‫- ترسناکه.‬
‫- آره.‬ ‫- من اهل فلوریدام،‬ ‫توی لوس‌آنجلس زندگی می‌کنم،‬
‫اما از اقیانوس خوشم نمی‌آد.‬
‫بچه که بودم،‬ ‫گرفتار جریان شکافنده شدم.‬ ‫داشتم خفه می‌شدم.‬
‫از فکر غرق شدن‬ ‫خوشم نمی‌آد.‬
‫احتمالاً این‬ ‫یکی از بزرگ‌ترین ترس‌هامه.‬
‫حس می‌کنم یه جورایی باید‬ ‫تمرین می‌کردم‬
‫- یا با اون ترسم روبرو می‌شدم.‬ ‫- ولی تو اون ذهنیت رو داری.‬
‫منظورم اینه که خودت رو‬ ‫توی اولین «اندگیم» دیدی.‬
‫تمام شب رو بین موش‌ها‬ ‫می‌نشستی، می‌فهمی چی می‌گم؟‬
‫پس حس می‌کنم از پس هر چیزی برمی‌آی چون‬ ‫اون ذهنیت رو داری.‬
‫- حمایت خوبیه. دمت گرم.‬ ‫- آره، آره. من هواتو دارم.‬
‫- مرسی. به همین نیاز دارم.‬ ‫- حالت خوب می‌شه.‬
اعمــاق [آب‌های آزاد،غرق شدن]
‫- وای، خدای من.‬ ‫- این جرثقیل دیگه چیه؟‬
‫- اوه.‬ ‫- وای، خدای من.‬
‫- از آب‌های آزاد خوشم نمی‌آد.‬ ‫- خفه شو.‬
‫- سلام!‬ ‫- این چیه دیگه پسر؟‬
‫- اوه، نه.‬ ‫- خیلی سرده.‬
‫- نه، ممنون.‬ ‫- جانی، داری حالمو بد می‌کنی.‬
‫- وای خدای من.‬ ‫- دیگه واقعاً‬ ‫به یه روان‌شناس نیاز دارم.‬
‫- داری دیوونه‌ام می‌کنی.‬ ‫
‫به چالش بعدی‌تون خوش اومدید.‬ ‫اسمش رو گذاشتیم «اعماق».‬
‫این چالش ترس‌تون از آب‌های آزاد، غرق شدن،‬
‫- و دمای انجماد رو امتحان می‌کنه.‬ ‫- من همه‌ی اینا رو دارم.‬
‫یادتونه اون نهنگ‌های قاتل رو‬ ‫توی آب دیدید؟‬
‫ما دقیقاً همون نزدیکی هستیم،‬ ‫اما من نگران اونا‬ ‫نیستم.‬
‫چیزی که باید بهش فکر کنید‬ ‫کوسه‌ها هستن.‬
‫- اوه، پسر.‬ ‫
‫شما رو به این می‌بندن.‬
‫- وای، خدای من.‬
‫- اوه.‬
‫اون چیه؟‬
‫- وای، خدای من.‬ ‫- گندش بزنن
‫- - وای، خدای من.‬
‫اون چیه؟‬ ‫مثلاً، اون چیه؟‬
بذارید بهتون بگم‬ ‫این چطوری کار می‌کنه.‬
‫اول، دو تا تیم تشکیل می‌دید.‬
‫به هر کدوم‌تون جلیقه می‌بندن‬ ‫و روی اون‬
‫تخت شکنجه‌ی فولادی قرون‌وسطایی‬ ‫هر بار یک تیم قرار می‌گیره‬
‫و به وسط دریا فرستاده می‌شه.‬
‫وقتی بوق رو بزنم،‬ ‫تیم‌تون به داخل‬
‫اقیانوس یخی و آزاد‬ ‫با عمق ۳۰ متر فرو می‌ره.‬
‫هیچ‌وقت نمی‌فهمید که قراره‬ ‫چقدر زیر آب بمونید.‬
‫تیم‌تون بارها و بارها برای‬ ‫مدت‌زمان‌های طولانی‌تر‬ ‫زیر آب می‌ره.‬
‫اگه یه وقت تحملش سخت شد،‬
‫فقط بندِ رهاسازیِ سریعِ‬ ‫روی جلیقه‌تون رو بکشید‬
‫و آزاد می‌شید تا‬ ‫به جای امن شنا کنید.‬
‫- اوه، پسر.‬ ‫- تیمی که قبل از انصرافِ‬ ‫سه نفر،‬
‫بیشترین دوام رو بیاره، برنده می‌شه‬
‫و از حذف شدن‬ ‫در امان می‌مونه.‬
‫اونا می‌تونن یک بازیکن رو‬ ‫از تیم بازنده برای‬ ‫«اندگیم» انتخاب کنن.‬
‫من توی کینگستونِ جامائیکا‬ ‫به دنیا اومدم،‬
‫و یه بار دقیقاً قبل از طوفان‬ ‫رفتیم شنا.‬
‫جریان آب داشت‬ ‫منو با خودش می‌برد،‬
‫و اگه بابام اونجا نبود‬ ‫که منو بگیره و بکشه بیرون،‬
‫حتماً غرق می‌شدم.‬
اصلاً برای این مرحله آماده نیستم.‬
‫ما برای دو تیم پنج‌نفره‬ ‫قرعه‌کشی کردیم.‬
‫توی تیم یک، لنس،‬
‫راب، بلیک، چلسی،‬ ‫و جیلین رو داریم.‬
‫توی تیم دو، دمین،‬
‫ایتن، دیدا، دنیل،‬ ‫و زکری رو داریم.‬
‫به تیمم نگاه می‌کنم‬ ‫و ایتن و دیدا توشن،‬
‫و با خودم فکر می‌کنم‬ ‫که شاید این یه فرصت باشه.‬
‫شاید بهتره بازی رو واگذار کنم‬
‫و بذارم اونا برن‬ ‫برای «پایان بازی».‬
‫کی حاضره بره؟‬
‫تیم یک، وقتشه خیس بشید.‬
‫تیم دو، شما نمی‌فهمید‬ ‫عملکرد تیم چطوریه‬
‫چون توی قرنطینه‬ ‫خواهید بود.‬
‫به‌زودی می‌بینمتون.‬ ‫به چیزای گرم فکر کنید.‬
‫- هی، هی. اوه!‬ ‫- آخ!‬
‫- بچه‌ها لطفاً غرق نشید.‬ ‫- دوستت دارم دختر.‬
‫همه مطمئن بشید که‬ ‫می‌تونید یه نفس عمیق بکشید.‬
‫عمیق‌ترین نفسی که می‌تونید.‬
‫فقط به یه جای خوب فکر کنید.‬
‫از درون دارم‬ ‫داغون می‌شم.‬
‫ممکنه از سرما بمیرم.‬
‫یه نهنگ قاتل ممکنه بیاد‬ ‫و هر پنج‌تامون رو ببلعه.‬
‫واقعاً نمی‌تونم این‬ حد از غیرقابل‌پیش‌بینی بودن رو تحمل کنم.‬
‫جرثقیل رو بیارید!‬ ‫هه، هه، هه، هه.‬
‫اوه، نه بابا!‬
‫عمیق‌ترین نفسی که می‌تونید.‬
‫یادتون باشه، اگه به‬ ‫۲۰ تا انقباض نرسیدید،‬
‫احتمالاً هنوز‬ ‫توانش رو دارید.‬
‫همه دارن بابت این چالش‬ ‫سکته می‌کنن،‬
‫مخصوصاً جیلین.‬
‫من اینجا یه برتری دارم‬ ‫چون یکم تجربه‌ی غواصی دارم.‬
‫اما یه بار که اومدم بالا،‬ ‫داشتم خون بالا می‌آوردم.‬
‫آب واقعاً خطرناکه،‬ ‫اگه یه چیزی درست پیش نره ممکنه هر لحظه‬ ‫به مرگ نزدیک بشی.‬
‫- حاضر، آماده، حرکت!‬
‫از پسش برمی‌آیم. تمرکزت رو حفظ کن.‬
‫تو این آب انگار هزار تا سوزن‬ ‫داره بهم می‌خوره.‬
‫هوا هم بدجوری سرده.‬
‫منو از این خراب‌شده بکشید بیرون.‬
‫نفس بکش.‬ ‫واسه مرحله‌ی اصلی آماده شو.‬
از پسش برمی‌آی.‬ ‫
‫وایسا، وایسا، وایسا، وایسا!‬
‫خب، شروع شد.‬
‫دووم بیارید! تیمی که بتونه‬ ‫دفعات بیشتری‬
‫زیر آب موندن رو‬ ‫تحمل کنه، برنده می‌شه.‬
‫- این اولین بارش بود!‬ ‫
‫- دهنتون سرویس ‫- خوش می‌گذره؟‬
‫- - از پسش برمی‌آی لنس.‬ ‫آروم باش.‬
‫- آروم باشید. همه آروم.‬ ‫- دارم سعی می‌کنم. بچه‌ها دارم سعی می‌کنم.‬
[این بدترین لحظه زندگیه]
‫الانه که بدنم یخ بزنه و‬ ‫هایپوترمی بگیرم.‬
‫اوه، این فقط ۳۰ ثانیه بود.‬ ‫قراره خیلی بدتر بشه.‬
‫- نه، نمی‌تونم.‬ ‫- هی، آروم باش.‬ ‫همه نفس‌های عمیق بکشید.‬
‫- خیلی سخته. نمی‌تونم.‬ ‫- می‌تونی، از پسش برمی‌آی.‬ ‫آروم نفس بکش.‬
‫این بار ۴۰ ثانیه‬ ‫زیر آب می‌مونن.‬
‫نمی‌دونم می‌تونم‬ ‫۴۰ ثانیه نفسم رو حبس کنم یا نه.‬
‫اوه اوه.‬
‫- راب، نمی‌تونم.‬ ‫- جیلین، حالت خوبه.‬
‫طوری نیست. حالت خوبه.‬
‫این چالش‬ ‫رسماً شکنجه‌ است.‬
‫این خودِ واتربوردینگه.‬
‫خیلی زجرآوره که نمی‌دونی چقدر‬
‫باید روی این‬ ‫وسیله‌ی شکنجه بمونیم.‬
‫آره، اصلاً روحشون هم خبر نداره‬ ‫چقدر قراره زیر آب بمونن.‬
‫فقط باید نفسشون رو‬ ‫حبس کنن و امیدوار باشن کسی جا نزنه.‬
‫این یه رفتن شصت ثانیه ای ‫توی آبِ ۴ درجه‌ است.‬
[چقدر دیگه مونده؟]
‫[سخته میدونم خیلی سخته]
‫هیچ‌کس حق نداره جا بزنه!‬ ‫یعنی می‌تونید، ولی این کارو نکنید.‬
‫خیلی سردمه.‬
‫باورم نمی‌شه‬ ‫این‌قدر دارم می‌لرزم.‬
‫دست خودم نیست.‬
‫اصلاً کار راحتی نیست.‬
‫هایپوترمی، گرفتگی عضلات،‬ ‫خستگی، همه‌اش داره میاد سراغشون.‬
‫ای بابا.‬
‫ یخ زدم. دارم یخ می‌ز--‬
اوه.‬
‫جیلین حذف شد.‬
‫دختر، چی شد؟‬
‫چهار نفر هنوز‬ ‫روی سکو هستن.‬
‫دو نفر دیگه جا بزنن‬ ‫تیمشون فاتحه‌اش خونده‌ است.‬
رسماً اب سرد داره دهنمو سرویس میکنه
‫این یکی ۹۰ ثانیه‌ است.‬
‫یه غواص نجات هم اونجا داریم که اگه‬ ‫اتفاقی افتاد کمک کنه،‬
‫ولی اصلاً دلم نمی‌خواست الان‬ ‫جای اونا باشم.‬
‫- بلیک تموم کرد.‬ ‫- بلیک بویه رو کشید.‬
‫- وای خدای من.‬ ‫- بیاید سعی کنیم آروم باشیم.‬
‫- بلیک، چی شد؟‬ ‫- آب رفت تو گلوم‬
‫و دست و پا زدم‬ ‫مجبور شدم بکشمش.‬
قابل درکه.‬ ‫اون آب سرد واقعاً مزخرفه.‬
‫تازه وقتی ندونی چقدر‬ ‫قراره زیر آب بمونی؟‬
‫خیلی خب بچه‌ها، دووم بیارید.‬
‫چون به محض اینکه نفر بعدی جا بزنه،‬ ‫زمان متوقف می‌شه.‬
‫جزر و مد داره شروع می‌شه.‬
‫ای خدا.‬
‫راب، لنس و چلسی هنوز دارن ادامه می‌دن.‬
‫یالا بچه‌ها.‬
‫ سرده.‬
‫- آخ، چلسی جا زد!‬ ‫- متأسفم.‬
‫وقت تمومه!‬
‫لنس امروز به یکی از‬ ‫ترس‌هاش غلبه کرد.‬
‫واقعاً عملکرد عالی‌ای داشتیم و‬ ‫امیدوارم نتیجه‌اش‬ ‫منصفانه باشه.‬
‫خسته نباشید بچه‌ها.‬ ‫زدنِ این رکورد‬ ‫خیلی سخت می‌شه.‬
‫- اومدم گرمت کنم.‬ ‫- اول خودت رو گرم کن.‬
‫عالی بودی. ترکوندی.‬
‫همین الان با یکی از‬ ‫بزرگ‌ترین ترس‌هام روبرو شدم.‬
‫خیلی خب، برید خودتون رو گرم کنید بچه‌ها.‬
‫این چالش، با اینکه خیلی سرد بود،‬
‫شعله‌ای رو درونم روشن کرد تا خودم رو به چالش بکشم‬
‫چون الان می‌دونم که‬ ‫از پسش برمی‌آم.‬
‫تیم دوم کمربندها رو ببندید.‬ ‫نوبت شماست که برید روی سکو.‬
- خدایا، خودت کمکم کن.‬
‫- خدایا، خواهش می‌کنم.‬ ‫- حس می‌کنم حتی نمی‌تونم‬
‫- با این وضعیت نفس بکشم.‬ ‫- نمی‌تونم نفس عمیق بکشم.‬
‫وای خدای من.‬
‫قبل از اومدن به «فاکتور ترس»،‬ ‫غرق شدن بزرگ‌ترین ترسم بود.‬
‫با شوهرم رفتیم استخر و اون گفت:‬
‫«باید حبس کردنِ نفست رو تمرین کنیم»‬
‫چون می‌دونم‬ ‫تو این کار خوب نیستی.‬
‫کلاً ۳۰ ثانیه دووم آوردم.‬
‫اینجا جایی نیست که بخوام باشم‬ ‫و این کاری نیست که بخوام انجام بدم.‬
‫از پسش برمیای.‬ ‫به آبِ یخ فکر نکن.‬
‫منتظر سرما باش.‬
‫باید این یکی تیم رو‬ ‫لوله کنیم.‬
‫ایتن و دیدا رسماً‬ ‫دارن این خونه رو می‌چرخونن.‬
‫بیا از شرشون خلاص شیم.‬ ‫اگه این بازی رو واگذار کنم،‬
‫اون‌وقت ممکنه بیفتن‬ ‫توی مرحله‌ی نهایی.‬
‫من همیشه می‌گم برای رسیدن به هدف‬ ‫باید دل رو زد به دریا.‬
‫اینجا همه چیز‬ ‫برام لبِ مرزه.‬
‫قراره سرد باشه،‬ ‫اینو می‌دونم.‬
‫با «حاضر، آماده، حرکت»، شروع می‌شه.‬
‫- حاضر، آماده، حرکت.‬ ‫
‫- وای خدای من.‬ ‫- همه‌چی ردیفه. به نفس کشیدن ادامه بده.‬
‫- نفس بکش.‬ ‫
‫- وای خدای من!‬ ‫- داری امتحان می‌شی، دمین.‬
‫- خدایا خواهش می‌کنم. خداجون.‬ ‫- نفس‌های عمیق، نفس‌های عمیق.‬
با ۳۰ ثانیه‬ ‫شروع می‌کنیم،‬
‫ولی، هه هه،‬ ‫از اینجا به بعد فقط بدتر می‌شه.‬
بـآمآبین مرجع هر آنچه نمی‌یابید
‫همین الانشم نمی‌تونم نفس بکشم.‬ ‫یخِ یخه.‬
‫وای خدای من!‬ ‫خواهش می‌کنم، این...‬
‫- همه‌چی ردیفه.‬ ‫نفس بکش، نفس بکش!‬ ‫- وای خدای من!‬
‫- از پسش برمیای.‬ ‫- نمی‌تونم انجامش بدم.‬
دمین حذف شد.‬
‫اگه دو نفر دیگه بکشن کنار،‬ ‫کل این تیم می‌ره‬ ‫برای حذف شدن.‬
‫- گندش بزنن.‬ ‫- رفتن زیرِ آب‬ ‫چقدر سخت بود؟‬
‫- خیلی سرده.‬ ‫- اره انگاری.‬
‫اوه، بچه‌ها، خواهش می‌کنم‬ ‫دووم بیارید. یالا!‬
‫- آره!‬ ‫- هوو!‬
‫- سخت بود.‬ ‫
[انگاری بریدم نمیتونم دروغ بگم]
[دستم رو اون دکمه بود]
نقشه‌ام اینه که‬ ‫تا وقتی سه نفر دیگه‬ ‫باقی موندن، دووم بیارم.‬
‫اینطوری باورپذیرتره.‬
‫ولی واقعاً نمی‌دونم‬ ‫چند بار‬
‫می‌تونم برم اون زیر‬ ‫و تا جایی که می‌تونم نفسمو حبس کنم.‬
‫۴۰ ثانیه زیرِ آب.‬
‫- اوه پسر، خیلی استرس‌زاست.‬ ‫- وای خدای من، دارم‬ ‫حمله‌ی عصبی دست می‌ده بهم.‬
‫دنیل، خواهش می‌کنم ول نکن.‬ ‫وای خدای من. یالا!‬
آره!‬ ‫- یالا!‬
‫- - اصلاً نمی‌خوام دروغ بگم.‬
‫اونجا واقعاً سخت بود.‬
‫- وای خدای من!‬ ‫- حقیقتاً خیلی سرده.‬
‫- - آره!‬
بچه‌ها، از پسش برمیاید.‬ ‫- اون باله چیه توی آب؟‬
‫- باله رو می‌بینی؟‬ ‫- شاید لازم باشه فقط‬ ‫یه گازِ کوچولو ازشون بگیره.‬
‫باید دووم بیاریم.‬
‫خواهش می‌کنم زیرِ آب بمونید.‬
حباب‌ها رو می‌بینم.‬
دیدا کشید کنار.‬
‫- وای خدای من.‬ ‫- هنوز سه نفر روی دستگاه هستن.‬
‫یه نفر دیگه بیاد بیرون،‬ ‫زمان متوقف می‌شه.‬
‫- یالا!‬ ‫- داره تقلا می‌کنه.‬
‫زک، از پسش برمیای.‬ ‫داری جون می‌کنی پسر.‬ ‫از پسش برمیای.‬
‫فکر کنم بعد از این یکی‬ ‫دیگه جونی برام نمونه.‬
‫- از پسش برمیای.‬ ‫- الان باید انجامش بدم.‬
‫قشنگ بهشون گفتم‬ ‫که قراره مثل گردباد باشم‬ ‫و همه‌چی رو به هم بریزم.‬
‫خواهش می‌کنم دووم بیار!‬ ‫وای خدای من.‬
‫زک، از پسش برمیای. زک!‬
‫این می‌تونه اوضاع رو طوری به هم بریزه‬ ‫که هیچ‌کس در امان نباشه.‬
‫زک!‬
‫وای خدای من!‬
‫شما هنوز سه نفر‬ ‫روی دستگاه دارید.‬
‫یه نفر دیگه بیاد بیرون،‬ ‫زمانتون متوقف می‌شه.‬
‫فکر کنم بعد از این یکی‬ ‫دیگه جونی برام نمونه.‬
‫وای خدای من.‬ ‫زک، از پسش برمیای.‬
‫فقط سه نفر موندیم،‬ ‫و اگه من بکشم کنار،‬ ‫زمان متوقف می‌شه.‬
‫الان وقتِ بزدل‌بازی نیست.‬
‫وقتشه بازی رو واگذار کنم‬ ‫و یکم آشوب به پا کنم،‬
‫حالا بهتره حواستون رو جمع کنید.‬
‫بچه‌ها، از پسش برمیاید.‬ ‫خواهش می‌کنم، از پسش برمیاید.‬
‫کارِ زک تمومه.‬ ‫زمان متوقف شد.‬
‫- - ‬
‫مجبور بودم انجامش بدم.‬
‫واقعاً همینطوریم.‬
‫و آره،‬ ‫در نهایت،‬
‫دوست دارم سر به سر بقیه بذارم.‬
‫من اینجوریم دیگه.‬
‫- من... من آب خوردم.‬ ‫- اشکالی نداره.‬
‫اه. توروحت، پسر.‬
‫ما واقعاً نمی‌دونیم‬ ‫تیمِ دیگه چقدر خوب عمل کرده،‬ ‫ولی حسِ خوبی ندارم.‬
‫فکر می‌کردم حداقل‬ ‫یکم بیشتر از این‬ ‫دووم بیاریم.‬
‫همه‌ی «اگه اینطوری بشه»ها دارن میان سراغم،‬
‫و نمی‌خوام‬ ‫برم به مرحله‌ی نهایی.‬
‫می‌دونی،‬ ‫اگه منو بفرستن اونجا چی؟‬
‫اگه این آخرِ خطم باشه چی؟‬
‫خب همگی، واقعاً تحسین‌برانگیز بود.‬
‫و واسه بعضی‌هاتون، غرق شدن بزرگ‌ترین ترستون بود.‬
‫- آره، همین‌طور بود. - همه‌چیز برمی‌گرده‬
‫به این‌که کدوم تیم بیشتر دووم آورد.‬
‫تیمِ برنده...‬
‫- تیمِ یک!
‫- آره! وای خدای من!
‫شما چالش رو بردید و از حذف شدن در امانید.‬
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم. وای خدای من، بهت افتخار می‌کنم!‬
‫تیمم توی چالشی برنده شد که بزرگ‌ترین ترسم توش دخیل بود.‬
‫حسِ قشنگیه.‬
‫و باید از راب تشکر کنم که همه‌مون رو به جلو هل داد.‬
‫بدونِ حرف‌های تشویق‌کننده‌اش،‬
‫فکر نمی‌کنم هیچ‌کدوممون می‌تونستیم این کارو بکنیم.‬
‫- ترکوندید بچه‌ها. ترکوندید راب خیلی خوب تیم رو هدایت کرد.‬
‫نمی‌خوام دستم رو رو کنم.‬
‫واقعاً دارم تلاش می‌کنم که اینجا دستم رو رو نکنم.‬
‫ولی آره، خب، هه، این همون چیزی بود که می‌خواستم.‬
‫می‌خوام از خونه رفتن بترسن.‬
‫برنده‌ها یک نفر رو انتخاب می‌کنن تا به «بازیِ نهایی» بفرستن.‬
‫اما یه غافلگیریِ جدید در کاره.‬
‫- - چی؟‬
‫ ، پسر.‬
‫اون آدم فقط یک نفرِ‬
‫بازنده‌ی دیگه رو انتخاب می‌کنه تا توی یه حذفِ تن‌به‌تن باهاش رقابت کنه.‬
‫- واو. - وای خدای من.‬
‫پس هوشمندانه انتخاب کنید، چون شانسِ خونه رفتن ۵۰-۵۰ـه.‬
‫- وای خدای من. - الان خیلی عصبیم.‬
‫خب، این اصلاً خوب نیست.‬
‫قطعاً با روشِ غلطی سراغِ اون چالش رفتم،‬
‫و ممکنه بد تموم بشه.‬
‫این یه چالشِ تک‌به‌تکه،‬
‫و این یه غافلگیریِ کاملاً متفاوته.‬
‫شماها برگردید به «خانه‌ی وحشت».‬
ای خداا
‫این کوفتی رو از تنم دربیارید!‬
‫امروز واسم روزِ بزرگی بود.‬
بِـامـابین
‫منظورم اینه که، می‌دونم اون‌طوری که می‌خواستیم تموم نشد،‬
‫- اوهوم. - ...ولی واقعاً باورم نمی‌شه‬
‫که تونستم اون کارو بکنم.‬
‫خب، انجامش دادی. و منظورم اینه که، کارت عالی بود.‬
‫از لحاظِ ترس‌ها، یکی از...‬
‫- در واقع واسم سخت‌ترینش بود... - مثلاً بدترینش.‬
‫- آره. ...و باورم نمی‌شه.‬
‫تا جایی که می‌تونستم تلاش کردم،‬
‫ولی خب، کافی نبود.‬
‫تقصیرِ تو نیست. تقصیرِ هر پنج‌تامون بود.‬
‫آره، ولی، هردومون می‌دونیم که پای من نوشته می‌شه.‬
‫خب کیا رو داریم؟ بیا لیستشون کنیم.‬
‫دنیل رو داریم، دمین،‬
‫زک، ایتن و دیدا.‬
‫فکر کنم می‌دونیم اگه یکی از زن‌ها رو انتخاب کنیم،‬
‫اونا اون یکی زن رو انتخاب می‌کنن.‬
‫نمی‌خوان جلوی یه مرد قرار بگیرن.‬
‫- حقیقته. - ایتن و دیدا.‬
‫اگه جای اونا بودی، چیکار می‌کردی؟‬
‫کاری رو می‌کنن که فکر می‌کنن بهتره؛ یعنی حفظِ خودشون.‬
‫فکر کنم دمین رو انتخاب کنن.‬
‫بلیک خیلی با من همراهه ، واسه همین ذهن‌مون بلافاصله به تکاپو می‌افته‬
‫تا مطمئن بشیم دخترهامون، دمین و دنیل، در امانن.‬
‫شماها چی فکر می‌کنید؟ زک کی رو انتخاب می‌کنه؟‬
‫فکر کنم زک در واقع یکی از پسرها رو انتخاب کنه. پسرها قطعاً...‬
‫فکر کنم یکی از پسرها رو انتخاب کنه.‬
‫اگه دو بار بهش حمله کرده باشن.‬
‫فکر کنم این یه راهیه واسش که نشون بده، مثلاً: «من رئیسم.‬
‫یا باید بترکونی یا بری خونه.»‬
‫کسی ناراحت می‌شه اگه اون بره تو،‬
‫و یه زن رو انتخاب کنه و اون زن بره خونه؟‬
‫مثلاً قراره بگید که باید یه کارِ دیگه می‌کردیم؟‬
‫- یا این امن‌ترین... - چه گزینه‌ی دیگه‌ای...‬
‫کارِ دیگه‌ای از دستمون برنمی‌آد.‬
‫فکر کنم بهترین شانس واسه این‌که یه رقابتِ مردونه‌ی تن‌به‌تن باشه‬
‫- واسه من زکِ. - اوکی.‬
آوا‌مــووی
‫واقعاً بهت افتخار می‌کنم. مدام اون‌طرف رو نگاه می‌کردم،‬
«هنوز اینجایی؟» - می‌دونم! آره.‬
«همه هنوز هستن؟» - آره.‬
‫واقعاً غافلگیر شدم. واقعاً شوکه شدم.‬
‫اصلاً فکر نمی‌کردم بتونم اون کارو بکنم.‬
‫و خیلی خوب بقیه رو هدایت کردی.‬
‫- ممنون. - خیلی بامزه بود...‬
‫- و انگیزه‌بخش. - اوهوم.‬
‫- نه. - واسه چی نگهش داشتی؟‬
‫اول باید منو ببری سرِ قرار.‬
‫پس خانوم قرار می‌خواد.‬
‫اگه متوجه نشدی، من سیگنال‌ها رو می‌گیرم،‬
‫- وقتی داریم... اوه. - اون؟‬
‫اوکی.‬
‫موهات مدام، گیر می‌کنه به لبات.‬
‫- وای نه!‬ ‫- ای بابا
‫- هی!‬ ‫- این اصلاً خوب نیست.‬
‫- چه خبره دیگه؟‬ ‫- یکی اون درِ کوفتی رو باز کنه.‬
‫- اوه!‬ ‫- امکان نداره.‬
‫داری شوخی می‌کنی دیگه
‫- صبر کن.‬ ‫- ببین کی اینجاست.‬
‫- حدس بزن کیه؟‬ ‫- این دیگه کوفتیه؟‬
‫ یعنی چی؟‬ ‫
‫وای نه!‬
‫- اون چیه؟‬ ‫- جانی: هی!‬
‫- یکی این درِ کوفتی رو باز کنه.‬ ‫- اوه!‬
‫- سلام!‬ ‫- جانی؟ چی...‬
‫ یعنی چی؟‬
‫مزاحم چیزی که نشدم، شدم؟‬
‫- نه، راحتی.‬ ‫- هیچی. هنوز لباس تنمونه.‬
‫- جانی اینجاست!‬ ‫- بیا تو.‬
‫- امکان نداره.‬ ‫- تو خونه‌ی ما چیکار می‌کنی؟‬
‫وای خدای من.‬
‫بچه‌ها، شما نصف مسابقه رو گذروندین،‬
‫و من به تک‌تک‌تون افتخار می‌کنم.‬
‫واسه همین فکر کردم امشب یه مهمونی کوچیک بگیریم.‬
آره، ایول!‬
آره؟‬
‫- مهمونی!‬ ‫- آره، دمت گرم!‬
‫- دنبال من بیاین.‬ ‫- بزن بریم.‬
‫تکیلا داری؟‬
‫خیلی کیف می‌ده که جانی اینجاست.‬
‫وقتی بچه بودم یکم روش کراش داشتم،‬
‫و واقعاً خوب مونده.‬
‫- خب، سلامتی.‬ ‫- سلامتی!‬
‫- شما به نیمه‌ی راه رسیدین.‬ ‫- شات زدن با جانی!‬
‫- جانی، باید امشب رو پیش ما بمونی.‬ ‫- من... من خاله زنک‌بازی می‌خوام.‬
‫- آره، باشه.‬ ‫- می‌خوام درباره‌ی یه سری چیزا حرف بزنم.‬
‫- آمارِ واقعی رو بگیری؟‬ ‫- چون عاشقشم.‬
‫خیلی هیجان‌زده‌ام که جانی واسه مهمونی اینجاست.‬
‫- سلامتی. بزن بریم.‬ ‫- ممنون.‬
‫می‌تونیم بشینیم و استراحت کنیم.‬
‫می‌دونم کسایی که چالش امروز رو نبردن‬
‫یه جورایی حال‌شون گرفته‌ست،‬
‫ولی من عاشق مهمونی‌ام.‬
‫بین تو و راب چه خبره؟‬
‫راستش اون واقعاً پسر خوبیه.‬ ‫واقعاً پسر خوبیه.‬
‫و از حمایتش اینجا خیلی ممنونم.‬
‫فکر کنم بیرون از اینجا، در حالت عادی،‬
‫اون کسی نیست که دنبالش باشم.‬
‫آره، اون تایپ ورزشکاریه.‬
‫یکی از اکس‌هام؟ کلاً تتو بود،‬ ‫تتوی پیشونی، تتوی پلک.‬
‫- مثلاً...‬ ‫- بیکار. شوخی کردم.‬
‫- نه، واقعاً بود. واسه همین بود که...‬ ‫
‫می‌شه نگاه کنی و بهم بگی چیکار رو باید متفاوت انجام بدم؟‬
‫- از مچ پاهات شروع می‌کنی.‬ ‫- اون‌قدرها هم آسون نیست.‬
‫- فقط اینطوری برو.‬ ‫
‫هووو!‬
‫- نه؟‬ ‫- من فقط دارم وقت‌گذرونی می‌کنم.‬
‫شنیدی چی گفت.‬ ‫برو از وقتت لذت ببر.‬
‫منظورم اینه که فکر کنم همیشه یه جورایی وصله‌ی ناجور بودم.‬
‫انگار به جمع پسرا نمی‌خورم؛ همه‌شون کله‌خر و عضله‌ای‌ان.‬
‫بیرون از اینجا باهاشون دوست نمی‌شدم.‬
‫احتمالاً اونا حتی باهام حرف هم نمی‌زدن.‬
[من فقط تو فکرم]
‫درکت می‌کنم،‬ ‫ولی جانی اینجاست.‬
‫این مثل رویایِ لعنتیته.‬
‫آره می‌دونم،‬ ‫ولی الان اصلاً تو مودش نیستم.‬
‫واقعاً می‌خوام همه‌شون رو بفرستم خونه.‬ ‫بیا از شرشون خلاص شیم.‬
‫اینطوری زندگی واسم خیلی راحت‌تر می‌شه.‬
‫دوشیزه دمین،‬ ‫داری با این کارا حال می‌کنی؟‬
‫اولش، دروغ چرا،‬ ‫یکم استرس‌زا بود.‬
‫اون چالش اول...‬
‫وای خدای من. وای خدای من!‬
‫...و بعدش چالش دوم حسابی بهم استرس داد.‬
‫- آره.‬ ‫- بعد از هر چالش،‬
‫حس می‌کنم هر روز اعتمادبه‌نفس بیشتری پیدا کردم.‬
‫و با خودم می‌گم، اگه بتونم با این چیزایی که جانی‬
‫هر روز مجبورمون می‌کنه انجام بدیم روبرو بشم ‫دنیای واقعی دیگه هیچی نیست و ترسی نداره
‫خب آره، می‌بینی که ابزارهای لازم برای روبرو شدن با ترس‌ها رو داری
‫ اون وقت دیگه اونا مانع پیشرفتت نمی‌شن.‬
‫آره. هرچند اون ۲۰۰ هزار دلار رو،‬
‫واقعاً لازم دارم و می‌خوامش، مگه نه؟‬
‫ولی حس می‌کنم «خانه‌ی ترس یا وحشت»‬
‫کلی روشنایی و هیجان به زندگی‌م آورده.‬
‫- واقعاً همین‌طوره، مثلاً...‬ ‫- خب، تو هم کلی هیجان به خانه‌ی وحشت آوردی.‬
‫تو مثل درخشان‌ترین نوری‬
‫- که توی کل این خلیج هست.‬ ‫- ممنون.‬
‫پس هیچ‌وقت اینو فراموش نکن.‬
‫می‌دونی چیه؟ همین‌طوره.‬ ‫حق با توئه.‬
‫اوه.‬
‫گفتی که یه قرار عاشقانه می‌خوای.‬
‫بامزه‌اس. دمت گرم.‬
‫از لم دادن رو کاناپه بهتر نیست؟‬
‫آره. به سلامتیِ بردمون.‬
‫معلومه که آره. اصلاً نمی‌خوام‬ ‫به بازی فکر کنم.‬
‫می‌خوای به چی فکر کنی؟‬
‫- چی؟‬ ‫- چی؟‬
‫- می‌شه بیای اینجا؟‬ ‫- چی؟‬
‫می‌تونی بیای اینجا.‬
‫من واسه مسابقه اینجام،‬
‫ولی حس می‌کنم‬ ‫بعد از چالشِ آب،‬
‫احساساتمون داره بیشتر می‌شه.‬
‫مرسی بابتِ قرار.‬
‫- بزن قدش!‬ ‫- تو حس و حالِ خودمم دختر.‬
‫کاش آبجوم‬ ‫یه ذره خنک‌تر بود.‬
‫نظرت در موردِ‬ ‫همه‌چیز چیه؟‬
‫فکر نکنم واسه بردنِ هیچ‌کدومشون‬ ‫اصلاً مشکلی داشته باشم.‬
‫فقط بدیش اینه‬ ‫که کلاً دو نفرن.‬
‫- دو نفر. شانسِ آدم کمتر می‌شه.‬ ‫- دقیقاً.‬
‫- پس سخت‌تره.‬ ‫- زکری آدمِ غیرقابل‌پیش‌بینی‌ایه.‬
‫باید مطمئن شم‬ ‫که همه‌ی پسرا رو‬
‫روبروی هم قرار می‌دیم تا مطمئن شم‬ ‫که متحدای من در امان می‌مونن.‬
‫واقعاً می‌خوام اینجا باشی.‬ ‫بهت نیاز دارم.‬
‫توی این بازی‬ ‫در حقت نامردی کردن.‬
‫دیدا تورو واسه‬ ‫مرحله‌ی نهایی انتخاب کرد،‬
‫و تو هم رسماً تک‌تکشون رو‬ ‫قورت دادی.‬
‫فقط باید اون رویِ‬ ‫جنگنده‌ت رو نشون بدی.‬
‫بعضی وقتا باید بهشون نشون بدی،‬ ‫که اگه بخوان باهات بازی کنن،‬
‫این تویی که می‌فرستیشون‬ ‫پیشِ ماماناشون.‬
‫همه بیاید‬ ‫توی پذیرایی!‬
‫- صبر کن.‬ ‫- من می‌ترسم!‬
‫اینجا چه خبره؟‬ ‫الان دیگه مورمورم می‌شه.‬
‫نمی‌دونم قراره چی بشه،‬ ‫ولی قطعاً چیزِ خوبی نیست.‬
‫من امشب نه تنها بساطِ‬ ‫مهمونی رو آوردم،‬
‫- بلکه مرحله‌ی نهایی رو هم آوردم.‬ ‫- نه!‬
‫- اوه!‬ ‫- ‬
‫- جانی!‬ ‫- ‬
‫متأسفانه، یکی از شما‬
‫امشب حذف می‌شه،‬
‫همین‌جا، همین الان.‬
‫با خودم فکر می‌کردم دیگه دارم‬ ‫با باختِ امروز کنار می‌آم.‬
‫جانی پیداش می‌شه و‬ ‫نمی‌ذاره یادمون بره‬
‫که توی‬ ‫«خانه‌ی ترس» هستیم.‬
‫- جانی، تو روانی‌ای.‬ ‫- ‬
[پایان بازی]
‫- اوه.‬ ‫- نه بابا.‬
‫- وای خدای من.‬ ‫- نه.‬
‫واسه اولین بار‬ ‫مرحله‌ی نهایی رو می‌بینیم،‬
‫دو تا جعبه‌ست‬ ‫و یه جلیقه‌ی مهار.‬
‫خیلی جدی به نظر می‌رسه،‬ ‫و ۵۰ درصد احتمال داره‬ ‫که بری خونه.‬
‫خیلی خوشحالم که من توش نیستم.‬
این چالشِ‬ ‫حذفیِ شماست.‬
‫اسمِ این مرحله رو گذاشتیم‬ ‫«فرارِ بزرگ».‬
‫این مرحله ترسِ شما از فضاهای تنگ،‬
‫نابینایی و بی‌حرکتی رو امتحان می‌کنه.‬
‫و واسه این چالش،‬ ‫باید توی اینا باشید.‬
‫این حذف شدن فقط‬ ‫بینِ دو نفره،‬
‫یه رقابتِ تن‌به‌تن‬ ‫تا خطِ پایان.‬
‫روالِ کار اینطوریه.‬
‫چشماتون رو می‌بندیم‬ ‫و جلیقه‌ی مهار رو تنتون می‌کنیم.‬
‫بعدش داخلِ این محفظه‌های شیشه‌ای‬ ‫حبس می‌شید.‬
‫- نه!‬ ‫
‫- نه.‬ ‫- وقتی گفتم شروع،‬
‫باید هر کاری از دستتون برمی‌آد‬ ‫بکنید‬
‫تا از شرِ جلیقه‌ی مهار‬ ‫و چشم‌بند خلاص شید.‬
‫ذخیره‌ی هوای داخلِ اون محفظه‌ها‬ ‫محدوده،‬
‫پس هرچی بیشتر دست‌وپا بزنید،‬
‫اکسیژنِ بیشتری‬ ‫مصرف می‌کنید.‬
‫- چی؟‬ ‫- خب، وقتی از جلیقه‌ی مهار‬ ‫آزاد شدید،‬
‫باید از بینِ ۴۰ تا کلید،‬ ‫کلیدِ درست رو پیدا کنید‬ ‫تا در رو باز کنید.‬
‫باید راهتون رو به بیرونِ محفظه‬ ‫پیدا کنید و این دکمه‌ی قرمز رو بزنید.‬
‫اولین کسی که‬ ‫این کارو بکنه برنده می‌شه.‬
‫بازنده هم متأسفانه‬ ‫حذف می‌شه.‬
‫الان واقعاً نگرانم.‬
‫آخه کی دلش می‌خواد‬ ‫جلیقه‌ی مهار تنش کنن؟‬
‫خب، جیلین، چلسی،‬ ‫راب، لنس و بلیک،‬
‫شما چالشِ ما رو بردید،‬ ‫و حق دارید انتخاب کنید‬
‫که چه کسی واردِ‬ ‫مرحله‌ی حذفی بشه.‬
‫کی رو می‌خواید بفرستید توی‬ ‫جلیقه‌ی مهار و چرا؟‬
‫جانی، واقعاً انتخابِ‬ ‫سختی واسه ماست،‬
‫ولی این آدم ممکنه یه ذره‬ ‫فازِ منفی بده‬
‫یا یه جورایی غیرقابل‌پیش‌بینی باشه،‬ ‫و اون آدم زکریه.‬
‫خیلی خب، زک، لطفاً بایست‬
‫- جلوی این محفظه.‬ ‫- باشه.‬
‫باید حدس می‌زدم‬ ‫آقای راجرز، می‌دونی،‬
‫یا همون راب، قراره‬ ‫اسمِ منو بیاره، که آورد.‬
‫ولی چطوری قراره این کارو بکنم؟‬
‫من تا حالا با جلیقه‌ی مهار‬ ‫کار نکردم.‬
‫هیچی در موردش نمی‌دونم.‬
‫نمی‌خوام خفه شم.‬ ‫وحشت کردم.‬
‫- می‌ترسم.‬ ‫- کسی هست که بخواد جلوی زک‬
‫از خودش دفاع کنه که چرا نباید‬ ‫توی پایان بازی باشه؟‬
‫خب، من تورو‬ ‫توی کلی پایان بازی انداختم،‬
‫پس احتمال میدم منو انتخاب کنی.‬
‫- اوم.‬ ‫- ولی احتمالاً شکستت می‌دم.‬
‫- آره، شاید.‬ ‫- هیچ‌وقت معلوم نمی‌کنه.‬
‫ممکنه عضله‌هات‬ ‫خیلی بزرگ باشن.‬
‫شاید نتونی دستت رو به‬ ‫پشتت برسونی، می‌دونی که.‬
‫ولی من خوب می‌جنگم.‬
‫- آره.‬ ‫- زک، خواهش می‌کنم.‬
‫من فوبیای شدید فضای بسته دارم.‬
‫لطفاً منو توی اون جعبه نذار،‬ ‫زک. خواهش می‌کنم.‬
‫من خیلی لاغرم پسر، جدی می‌گم.‬
‫قراره خیلی راحت از اون تو‬ ‫لیز بخورم بیام بیرون،‬
‫- فقط خواستم صادق باشم.‬ ‫- خیلی خب.‬
‫کی رو انتخاب می‌کنی‬ ‫که باهات روبرو بشه‬
‫توی این مرحله‌ی حذفی؟‬
‫فکر نمی‌کردم‬ ‫انقدر سخت باشه،‬
‫ولی این تصمیم خیلی‬ ‫سخت‌تر از اونیه که فکر می‌کردم.‬
‫حس می‌کنم قراره خیلیا رو‬ ‫عصبانی کنم.‬
‫خیلی خب،‬ ‫به چی فکر می‌کنی؟‬ ‫یه اسم بگو؟‬
‫حدس می‌زنم قراره من‬ ‫و دمین باشیم.‬
‫- نه.‬ ‫
‫- این خیلی...‬ ‫- امکان نداره. نه.‬
داری شوخی میکنی دیگه؟‬
‫تهِ تهش،‬ ‫می‌خوام بمونم، می‌دونی؟‬
‫وای خدای من.‬
[خواهش میکنم قرص و محکم باش و طاقت بیار]
‫- آخی.‬ ‫- می‌تونستن ایتن رو انتخاب کنن‬
‫که گفت می‌خواد‬ ‫منو بندازه بیرون.‬
‫ولی راب منو انتخاب کرد، یعنی...‬
‫- نه، ما انتخابت کردیم.‬ ‫- نه، ما.‬
‫- تصمیمِ گروهی بود.‬ ‫- فقط راب نبود.‬
‫باشه، خب، مشکلی نیست،‬ ‫و در نهایت،‬
‫شماها باید با این‬ ‫تصمیمتون کنار بیاین.‬
‫این‌و کسی می‌گه که می‌خواست‬ ‫ادای آدم‌حسابیا رو دربیاره‬
‫و همه‌ی این غول‌ها رو شکست بده.‬
‫منظورم اینه که آره،‬ ‫می‌خوام شکستشون بدم.‬
‫جالبه که‬ ‫به راب گیر می‌دی.‬
‫می‌خوام ببرمشون،‬ ‫ولی بیاین صادق باشیم.‬
‫به دیدا نگاه کردم،‬ ‫به ایتن نگاه کردم،‬
‫و خب، راستش‬ ‫جا زدم.‬
‫یعنی کسی رو انتخاب می‌کنم‬ ‫که حس کنم‬
‫شانس برابری‬ ‫در مقابلش دارم.‬
‫یا باید بخوری یا خورده بشی.‬ ‫و می‌دونی چیه؟‬
‫اصلاً دلم نمی‌خواد‬ ‫خورده بشم.‬
‫اوه! الانه که‬ ‫از حال برم.‬
[خب این باعث میشه نتونم نفس بکشم]
‫برای اولین باره که‬ ‫توی (پایان بازی) هستم‬
‫اونم با یکی از بزرگ‌ترین ترس‌هام،‬ ‫یعنی حبس شدن.‬
‫دارم با کسی‬ ‫مسابقه می‌دم که...‬
‫...انگار قبلاً هم‬
‫توی جلیقه‌ی مهار بوده.‬
[خیلی خب بچه های مانیفست]
‫خدایا، اینجا‬ ‫از جهنم هم گرم‌تره.‬
‫باید تمام تلاشم رو بکنم‬
‫چون باید مطمئن بشم‬
‫که اون هیچ‌وقت قدرتِ‬ ‫یه زن رو فراموش نمی‌کنه.‬
یادتون باشه،‬ ‫هر ثانیه‌ای که می‌گذره،‬
‫اکسیژنِ داخل محفظه‬ ‫کمتر می‌شه.‬
‫سعی کنین نترسین.‬
‫ولی اگه ترسیدین،‬ ‫به دوربین نگاه کنین.‬
خدایا، آرومم کن.‬
‫- آماده‌ای؟‬ ‫- اوم.‬
‫شما توی جلیقه‌های مهار‬ ‫قفل شدین.‬
‫کلیدها پشت سرتونه.‬
‫خیلی خب.‬
‫آماده، حرکت!‬
‫- می‌تونی، خواهر.‬ ‫- برو دختر. بدو دختر.‬
‫می‌تونی، خواهر.‬ ‫می‌تونی، خواهر.‬ ‫چشم‌بندت رو بردار.‬
‫- بدو دختر.‬
‫واو، دمین خیلی سریع اومد بیرون.‬
‫زک هنوز داره تلاش می‌کنه‬ ‫از درش بیاره.‬
‫بین ترس از فضای بسته‌ی جایی مثل‬
‫معدن زغال‌سنگی که توش کار می‌کنم‬ ‫و جلیقه‌ی مهار فرق هست.‬
‫جلیقه‌ی مهار واقعاً‬ ‫تا جایی که می‌شه تنگه،‬
‫طوری که نفس کشیدن رو‬ ‫سخت می‌کنه.‬
‫- برو دختر.‬ ‫- چشم‌بندت رو بردار.‬ ‫عالی بود.‬
‫- چشم‌بندت رو بردار.‬ ‫عالی بود. بقیه‌اش رو انجام بده.‬ ‫- بیا.‬
‫- اون رو از تنت دربیار.‬ ‫- وای خدای من.‬
‫- بکشش پایین.‬ ‫می‌تونی. می‌تونی.‬ ‫- انجامش بده دختر.‬
‫ولی زک داره بهش می‌رسه.‬
‫بودن توی یه فضای بسته‬ ‫منو یاد اون شبی می‌ندازه‬
‫که خونه‌مون آتیش گرفت.‬
‫نمی‌تونستیم از خونه فرار کنیم،‬
‫و آتیش هی داشت بهمون‬ ‫نزدیک و نزدیک‌تر می‌شد.‬
‫الان دارم‬ ‫نفس‌نفس می‌زنم.‬
‫نگران اون یکی نباش.‬ ‫نگران اون یکی نباش.‬
‫- زک به پشت خوابیده.‬ ‫- عالی بود! عالی بود!‬
‫دمین به پشت خوابیده.‬ ‫اوه، داره اون رو درمی‌آره.‬
‫- لیزش بده بیاد بیرون. عالی بود.‬ ‫- ‬
‫عالی بود، دمین!‬ ‫عالی بود. کلید رو بردار!‬
‫- بدو!‬ ‫- داره با اون کلیدها ور می‌ره.‬
‫- وای خدای من!‬ ‫- بدو خواهر!‬
‫ببین دمین چطوری می‌ره!‬
‫زک هنوز داره تلاش می‌کنه‬ ‫که لباسشو دربیاره.‬
‫هنوز داره تلاش می‌کنه.‬
اوه، هنوز خیلی راه داره.‬
‫بدو دمین!‬ ‫بدو دمین!‬
‫- بدو خواهر!‬ ‫- داره روی کلیدها کار می‌کنه.‬
‫- سه چهار تا کلید رو امتحان کرده.‬ ‫- یالا! جلو افتادی!‬
‫- هنوز جلیقه رو‬ ‫در نیاورده.‬ ‫- تمرکز کن! تمرکز کن!‬
‫یکی‌یکی.‬ ‫قاطی نکن.‬
‫- وای خدای من.‬ ‫- تمرکز کن!‬
‫- تمرکز کن! یالا!‬ ‫- وای خدای من. وای خدای من.‬
‫- وای خدای من.‬ ‫- یالا خواهر.‬
‫- گندش بزنن.‬ ‫- تمرکز کن! یالا!‬
‫- وای خدای من. این دیوانه‌کننده‌ست.‬
‫- حالا زک رفته سراغ کلیدها.‬ ‫
‫فقط یکی از اون کلیدها‬ ‫قفل رو باز می‌کنه.‬
‫زک کلیدهای زیادی داره‬ ‫که باید امتحان کنه.‬
‫- دست‌پاچه نشو.‬ ‫فقط روی کلید بعدی تمرکز کن.‬ ‫- فقط روی کلید بعدی کار کن.‬
‫- یالا دمین.‬ ‫
‫- کلیدها رو قاطی نکن.‬ ‫
‫یادت باشه، ذخیره‌ی هوات‬ ‫داخل اتاقک محدوده.‬
‫- آروم باش!‬ ‫- قلبم داره می‌زنه.‬
‫دارم برای هوا دست‌وپا می‌زنم.‬
‫دارم سعی می‌کنم‬ ‫کلید درست رو پیدا کنم.‬
‫- حس می‌کنم گیر افتادم.‬ ‫- پسر، خیلی نزدیکه.‬
هیچ‌کدوم از این کلیدهای‬ ‫کوفتی کار نمی‌کنن!‬
‫برو، برو!‬
‫- یالا!‬ ‫- هیچ‌کدوم از این کلیدهای‬ ‫کوفتی کار نمی‌کنن!‬
‫پسر، خیلی نزدیکه.‬
یالا!‬
‫- می‌تونی دختر.‬ ‫- می‌تونی عزیزم. می‌تونی.‬
‫- قفل رو باز کرد.‬ ‫- یالا! بازش کن. بازش کن.‬
‫- زنجیر رو باز کن!‬ ‫زنجیر رو باز کن!‬ ‫- بازش کن!‬
‫حالا دکمه رو فشار بده!‬ ‫یالا!‬
‫حالا زک قفل رو باز کرد.‬
‫- دمین، فشار بده! عجله کن!‬ ‫- شونه‌به‌شونن!‬
‫- آره! ایول!‬ ‫- زک برد.‬
‫- واو!‬
‫- وای خدای من.‬ خیلی نزدیک بود.‬
‫- وای خدای من.‬ ‫- ...شوخی می‌کنی.‬
در واقع دمین‬ ‫اول قفل رو باز کرد،‬
‫اما زک اول اومد بیرون،‬
‫و با اختلاف‬ ‫کسری از ثانیه‬ ‫زودتر از دمین دکمه رو زد.‬
‫- امکان نداره.‬ ‫- واو، اون
‫خیلی نزدیک بود.‬
‫مهم نیست.‬ ‫تو سنگ تموم گذاشتی‬ ‫و خودتو نشون دادی، عزیزم.‬
‫- دیوانه‌کننده بود. اون ‫- کارت عالی بود دختر.‬
‫- اومدی و‬ ‫حسابی ترکوندی.‬ ‫- خسته نباشی، دمین.‬
‫ ‫واقعاً سخت جنگیدی.‬
‫خیلی سریع از‬ ‫جلیقه‌ت اومدی بیرون.‬
‫و تو...‬
‫- متأسفم.‬ ‫- اوم.‬
‫اوه، این درد داره، داداش.‬
‫واقعاً خوب عمل کردی.‬
‫- تو قطعاً منو بردی.‬ ‫- الان بحث سر تو نیست.‬
‫- بحث سر تو نیست.‬ ‫- باشه.‬
‫- همه‌مون دلمون برات تنگ می‌شه.‬ ‫- آره.‬
‫- - پسر.‬
‫اوم...‬
‫می‌دونم امشب،‬ ‫ترس یه عامل تعیین‌کننده بود،‬
‫اما رفتن از اینجا...‬
‫می‌دونم که برات پایان کار نیست.‬
‫پس لطفاً با همه‬ ‫خداحافظی کن.‬
‫با اینکه از خونه رفتن ناراحتم،‬
‫بودن توی این خونه‬ ‫بهم یادآوری کرد‬
‫که چه شادی‌ای‬ ‫به زندگی مردم می‌آرم.‬
‫و صرف‌نظر‬ ‫از تمام آسیب‌ها،‬
‫قلب‌دردها،‬ ‫دردها و باخت‌ها،‬
‫خدا چیزهای خیلی بیشتری‬ ‫برام در نظر گرفته.‬
‫- عالی بودی.‬ ‫- ممنونم.‬
‫می‌دونم احساسی شدم، اما‬ ‫آشنایی باهات فوق‌العاده بود.‬
‫- - فوق‌العاده بودی.‬
‫- خداحافظ، دمین.‬ ‫- موفق باشی
‫- دوستت دارم!‬ ‫- دوستت دارم!‬
‫- - دوستت دارم!‬
‫ببینید، حذف شدن‬ ‫همیشه سخته،‬
‫اما شما نصف راه‬ ‫مسابقه رو اومدید‬
‫و خیلی نزدیک شدید به اینکه‬ ‫یکیتون ۲۰۰ هزار دلار ببره.‬
‫مهمونیِ خفنی داشتیم،‬
‫اما لطفاً برید یکم استراحت کنید‬
‫چون ۲۴ ساعتِ آینده‬
‫قراره جهنمِ خالص‬
‫و دردناک رو تجربه کنید
‫سپیده‌دم می‌بینمتون.‬ ‫شب‌بخیر.‬
‫در نهایت،‬ ‫خوشحالم که بردم.‬
‫خیلی بده که‬ ‫دمین رفت خونه،‬
‫ولی ما تازه با‬ ‫این‌همه آدم آشنا شدیم.‬
‫اینطوری نیست که‬ ‫رفیقِ فابریکمون باشن.‬
‫نمی‌شناسیمشون.‬ ‫انگار داری آشغالارو می‌ذاری دمِ در.‬
‫اصلاً روی من تأثیری نداره.‬
‫من به جنگیدن ادامه می‌دم.‬
[داشت میبردها]
‫زک می‌تونه بره به درک،‬ ‫و من برای اون روزی‬
‫که از بازی می‌ری بیرون، لحظه‌شماری می‌کنم.‬
‫اگه قرار باشه هر کاری‬ ‫از دستم برمی‌آد انجام بدم،‬
‫قول می‌دم انتقامِ دمین رو‬ ‫بگیرم، بهت قول می‌دم.‬
[فکر کردم حذف شدی]
[خودمم همینطور]
آنچه در خانه وحشت خواهید دید
‫به حراجِ درد خوش اومدید،‬
‫۲۴ ساعت جهنمِ بی‌وقفه.‬
‫- - وای خدای من.‬
‫الانه که داغون بشیم.‬
‫هر کدومتون ممکنه حذف بشید.‬
‫- چی؟‬ ‫- مومِ داغِ ذوب‌شده،‬
‫مارهای سمی،‬ ‫برق، سوزن!‬
‫- این مسابقه‌ی پای‌خوریه.‬ ‫
‫این شامِ آخرِ‬ ‫جهنمیه.‬
‫امیدوارم گرسنه اومده باشید.‬ ‫هه، هه، هه.‬
‫همه دارن بالا می‌آرن.‬ ‫اوه خدای من.‬
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]