‫«مردی در آتش» ‫«فصل 1 - قسمت دوم»
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫برگردان پارسی از: ‫«مانی صوفی»
‫ببخشید.
‫نمی‌دونم با شنیدنش بهتر می‌شی یا نه، ‫اما منم مضطربم.
‫فقط نمی‌فهمم.
‫چطور ممکنه دیگه نباشن.
‫چون اونا... ‫حال‌شون خوب بود، و بعد…
‫هی، یه چیزی رو بهت می‌گم ‫که قبل از دیدن بابات
‫یادش گرفتم.
‫یه کم از تو کوچیک‌تر بودم، ‫و برادر بزرگ‌ترم،
‫تصادف کرد، ‫و نیاز به عمل جراحی داشت.
‫دکتری که قرار بود عمل کنه، ‫فقط به فکر کارش بود، هیچ احساسی نداشت.
‫و…
‫مامانم خیلی عصبانی شد.
‫بهش گفت یه ذره انسانیت نشون بده، ‫یه کم همدلی نشون بده...
‫و اون گفت: «با کمال احترام، خانم، ‫شما اینو از من نمی‌خواید.»
‫گفت: «شما دکتری رو نمی‌خواید ‫که پسرتون رو به‌عنوان یه انسان ببینه.»
‫«شما دکتری رو لازم دارید که پسرتون براش...
‫حکم یه معمای جالب رو داشته باشه.»
‫چون وقتی همه‌چیز در خطره،
‫همیشه با کسی نتیجه‌ی بهتری می‌گیری ‫که می‌خواد خودت و مشکلت رو حل‌ کنه
‫تا کسی که می‌خواد نجاتت بده.
‫می‌دونم سخته.
‫ولی فعلاً،
‫همه‌ی احساسات‌مون رو کنار می‌ذاریم،
‫و می‌ریم اون بیرون، ‫و مثل دو تا جراح عمل می‌کنیم.
‫جراح؟
‫جراح.
‫همه‌چیز آماده‌ست.
‫در چند مرحله حرکت کنید، ‫با فاصله‌ی پنج دقیقه.
‫وقتی مستقر شدید، ‫هیچ کاری نکنید مگر این‌که دستور بدم.
‫چرا ازم نپرسیدی چی دیدم؟
‫موقعی که وقتش برسه، می‌پرسم.
‫می‌خوام مطمئن بشم که فقط یک بار ‫مجبور بشی اون لحظه رو مرور کنی.
‫دارند به چپ می‌پیچند.
‫موقعیت‌هاتون رو حفظ کنید.
‫کریسی…
‫اونا با ما اند؟
‫- هی، باید مسیر رو عوض کنیم. ‫- چی؟
‫روی ساختمون‌ها هستند، ‫و یه ماشینم یه بلوک اون‌طرف‌تر دنبالمونه.
‫مسیر لو رفته. همین الان مسیر رو عوض کن.
‫مقصد مسیر جدید کجاست؟
‫یه مرکز نظامی هست ‫با قرنطینه‌ی کامل امنیتی.
‫- چقدر فاصله داره؟ ‫-دوازده کیلومتر.
‫دارند دنبال‌مون می‌کنند.
‫باید مسیر رو عوض کنیم.
‫دارند از مسیر خارج می‌شن.
‫- مشکل رفع شد؟ ‫- فقط حواست رو جمع کن.
‫کریسی، این که جواب سوالم نیست.
‫- قربان؟ ‫- موقعیت رو حفظ کنید.
‫فقط یه تیم دیگه داریم ‫که دنبال‌شون بکنه.
‫الان وقتشه، تصمیم بگیر دیگه.
‫از پارک رد شو. ‫سمت راست! سمت راست!
‫داریم از مسیر خارج می‌شیم. ‫بیاید دنبالم.
‫به مقصد دوم ‫تغییر مسیر می‌دیم.
‫متوقفش کن.
‫تمومه.
‫صمیمانه معذرت می‌خوام.
‫متأسفانه، حتی بعد از ‫اون اقدام خشونت‌آمیز دیروز،
‫هنوز از سمت گروه اف.آر.پی ‫تهدید دریافت می‌کنیم.
‫با توجه به شرایط،
‫بهتره مصاحبه همینجا انجام بشه،
‫و ترتیب یه هواپیمای نظامی رو دادیم ‫که مستقیم برگردید آمریکا، باشه؟
‫مصاحبه اون داخله؟
‫بله.
‫برو، پو. ‫خیلی کوتاه حرف می‌زنیم.
‫می‌تونی مصاحبه رو ضبط کنی.
‫مطمئن می‌شم ‫هر سوالی داشتی بپرسی،
‫ولی نمی‌خوام وقتی باهاش حرف می‌زنم ‫کسی تو اتاق باشه.
‫به نظر میاد فکر می‌کنید ‫اختیار اینجا دست شماست، آقای کریسی.
‫می‌دونی،
‫صرف‌نظر از اینکه وقتی منو دیدی ‫چه تصمیمی گرفتی،
‫باید بفهمی نه‌تنها دارم کمکت می‌کنم،
‫بلکه بهش نیاز هم داری.
‫اونا تو کل مسیر کاروان ‫آدم گذاشته بودند.
‫این یعنی کاملاً مشخصه که ‫یه جای سلسله مراتب فرماندهی‌تون نفوذی هست.
‫و اگه نمی‌تونی به آدم‌های زیر دستت ‫اعتماد کنی،
‫بهتره در مورد کسی که جلوت وایساده ‫تجدیدنظر کنی.
‫تو به اون کسی که من تو اون مصاحبه دیدم ‫اعتماد می‌کنی؟
‫مصاحبه‌ی شغلی ‫تخصص من نیست.
‫متأسفانه این ماجرا تبدیل شده به چیزی ‫که خیلی باهاش آشناترم.
‫می‌دونم فکر کردن ‫به اتفاقی که افتاده دردناکه،
‫پس فعلاً، بی‌خیالش می‌شیم.
‫تا جایی که می‌تونی،
‫می‌خوام فقط بچسبی به اینکه ‫چه حسی داشتی و چی دیدی
‫قبل از اینکه توی ساختمون اتفاقی بیفته.
‫قبلش رو می‌گم.
‫همه‌ی اطلاعاتی که لازم داریم ‫مربوط به همون موقعه.
‫فهمیدی؟
‫خوبه.
‫پس وقتی بیدار شدی، ‫خونه‌ی دوست‌پسرت بودی؟
‫اون دوست پسرم نیـ...
‫ولی آره.
‫یواشکی زدم بیرون.
‫قصد نداشتم بیشتر بمونم،
‫ولی وقتی بیدار شدم، من…
‫فهمیدم اگه… اگه عجله نکنم، ‫بابا بیدار می‌شه، و...
‫جلو نرو، فقط قبلش رو بگو.
‫پس مجبور بودی برگردی خونه.
‫موتورسیکلتِ لیام رو برداشتم.
‫یادم میاد فکر می‌کردم ‫به موقع می‌رسم.
‫تو خیابون‌ها هیچکس نبود، تند می‌رفتم، ‫و داشتم به اون پیچ آخر می‌رسیدم.
‫چراغ سبز بود،
‫ولی قبل اینکه چیزی ببینم ‫انگار حس کردم یه چیزی داره میاد.
‫پس محکم ترمز گرفتم،
‫و بعد دو تا ون، ‫با سرعت از تقاطع رد شدند.
‫بعدش هم یه موتور رد شد.
‫موتور اسپرت بود. یا شایدم مسابقه‌ای.
‫بیشتر درباره‌ی موتوره بهم بگو.
‫فکر کنم مشکی بود.
‫یعنی همه‌چیزش.
‫راننده لباس مشکی تنش بود، ‫کلاه‌کاسکتش مشکی بود، ام…
‫آره، همین‌قدر یادمه.
‫ون‌ها چی؟
‫سفید بودند.
‫- نو بودن یا قدیمی؟ ‫- نو.
‫به‌ نظر می‌اومد خودروهای کاری باشن ‫یا ماشین شخصی؟
‫ببین، نمی‌دونم. شاید کاری.
‫باشه، بعداً درموردش بحث می‌کنیم.
‫بعد از اینکه رد شدند ‫چه اتفاقی افتاد؟
‫موتور رو بردم اون‌طرفِ پیچ.
‫شاید نیم‌بلوک دیگه رفتم، ‫و پارکش کردم.
‫تقریباً داشتم مستقیم ‫به ساختمون نگاه می‌کردم.
‫ولی اونجا بود.
‫کی؟
‫بابام.
‫داشت سوار ماشینش می‌شد،
‫و اون… و منو دید.
‫و داشت صدام می‌زد، و بعد...
‫خیلی‌خب. تا همینجا بسه.
‫خوبه.
‫خیلی خوبه. ‫بییا یکم استراحت کنیم.
‫تا همینجا بسه.
‫تو حتی درمورد بمب‌گذاری هم ‫چیزی ازش نپرسیدی.
‫متهمین قبل از بمب‌گذاری ‫رفته بودند.
‫اگه درست انجامش ندیم،
‫احساسات شدید می‌تونند ‫خاطرات رو مخدوش کنند.
‫اگه احساساتش جریحه‌دار بشن، ‫احتمالاً اطلاعات مفید کمتری گیرمون میاد.
‫نه بیشتر.
‫من هرچی لازم داریم رو در میارم.
‫فعلاً ازت می‌خوام ‫عکس‌های رایج‌ترین ون‌های سفیدی که
‫تو پنج سال گذشته فروخته شدند رو ‫برام گیر بیاری.
‫دارم ازت می‌خوام… ‫یکم بهم ایمان داشته باشی.
‫فکر می‌کنی تو بیشتر از من می‌خوای ‫اونا رو گیر بندازی؟ بیشتر از پو؟
‫اگه بعد از اینکه بیرون اومدم ‫هنوز سؤالی داشتی،
‫خودت برو داخل ازش بپرس، ‫من حرفی نمی‌زنم.
‫منصفانه‌است؟
‫یه‌چندتا پارچه ‫یا یه حوله‌ی کوچیک هم لازم دارم.
‫داریم چی کار می‌کنیم؟
‫می‌خوام برگردی به وقتی که ‫روی اون موتور بودی.
‫حالا…
‫بیست دقیقه پیش…
‫خوابت برده بود.
‫ولی از همون لحظه‌ای که فهمیدی ‫باید خودتو به خونه برسونی،
‫کامل بیدار شدی، ‫آدرنالینت بالا بود، درسته؟
‫آره.
‫خیلی‌خب، و حالا خیلی نزدیکی.
‫داری به اون چهارراه می‌رسی، ‫و بعد محکم ترمز می‌کنی
‫چون حس می‌کنی یه چیزی داره میاد. ‫چه حسی داری؟
‫به چی، چه حسی دارم؟
‫یه چیزی از ناکجاآباد ‫پیداش می‌شه.
‫باید وایستی وگرنه له می‌شی. ‫چه حسی داری؟
‫شوکه شدم. غافلگیر شدم. من…
‫به ونی که دیدی اشاره کن. ‫نگاه کن و اشاره کن، فکر نکن، به یاد بیار.
‫خیلی‌خب، حالا می‌خوام که…
‫صورتش رو دیدم.
‫صورت راننده رو... فقط برای یه لحظه، ‫ولی دیدمش.
‫باشه. باشه، خوبه، پو. ‫حالا بیا داستان رو همینجا نگه داریم.
‫فقط به اون راننده فکر کن.
‫به راننده فکر کن، پو.
‫پو.
‫پو. خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. کارِت خوب بود.
‫کارِت خوب بود. کارِت خوب بود.
‫کارِت خوب بود.
‫چهره‌نگاری چطوره؟
‫چهره‌نگارها صفر و صد اند.
‫به همون اندازه که باعث می‌شن ‫خاطره‌ای به یاد بیاد، باعث توهمم می‌شن.
‫سی.آی.ای یه چهره‌نگار خوب داره ‫که می‌تونه بره پیشش.
‫فعلاً باید دوربین‌های ترافیک ‫و امنیتیِ اون منطقه رو
‫از صبحِ روزِ بمب‌گذاری ‫گیر بیاریم.
‫شاید نه تنها یه ردی ازشون ببینیم ‫بلکه یه شماره‌پلاک هم گیرمون بیاد.
‫فوراً دستورش رو می‌دم.
‫آره، ولی مشکل همینه.
‫چطور می‌خوای یه سرنخ رو پیگیری کنی ‫وقتی می‌دونی یه‌ جایی نفوذی داری؟
‫قراره شخصاً به رئیس‌جمهور کارمو ‫گزارش بدم.
‫ما یه تیم کوچیک رو دست‌چین می‌کنیم
‫و مطمئن می‌شیم ‫حلقه‌ی اطلاعاتی تا جای ممکن محدود بمونه.
‫فعلاً هواپیما داره سوخت می‌گیره.
‫تا یه ساعت دیگه آماده‌ایم ‫پو رو برگردونیم آمریکا.
‫نمی‌تونم ندیده بگیرم ‫که فقط اسم پو رو آوردی.
‫با توجه به اینکه نفوذی داریم،
‫می‌فهمم که گرفتنِ کمک خارجی ‫می‌تونه ارزش داشته باشه.
‫ولی باید متوجه‌ی این باشی که ‫فرماندهی این ماموریت با منه.
‫ببین، هر دومون یه چیز می‌خوایم.
‫نمی‌تونم ندیده بگیرم ‫که تو قبول نکردی
‫که فرماندهی دست منه.
‫فرماندهی دست توئه.
‫بعد از این‌که به رئیس‌جمهور گزارش دادم، ‫برات یه وسیله‌ی نقلیه جور می‌کنم.
‫می‌دونی، دوستت ریبرن یه بار گفت
‫اینکه چیزی برای جنگیدن داشته باشی
‫باعث می‌شه بهترین نسخه‌ات ‫نمایان بشه.
‫باورش کردی؟
‫آقای کریسی، خیلی مواقع هم دیدم ‫که داشتنِ چیزی برای جنگیدن
‫بدترین نسخه‌ی آدم‌ها رو ‫نمایان می‌کنه.
‫و فکر کنم ‫هنوزم همین منو آزار می‌ده.
‫خب چرا نمی‌تونی با من بیای؟
‫- نمی‌شه، به صلاحت نیست. ‫- چرا، می‌خوام بیای.
‫- قسم می‌خورم می‌خوام، من... ‫- من اینجا کار دارم.
‫ولی، تو...
‫تو نه‌تنها سالم می‌رسی خونه، ‫بلکه یه عمر زندگی هم در انتظارته.
‫ولی برای اینکه خوب پیش بره،
‫باید یه راهی پیدا کنی ‫که همه‌ی این ماجراها رو پشت سرت بذاری.
‫برای انجام این کار ‫باید از الان شروع کنی.
‫با بهترین خاطراتت ‫سوار اون هواپیما بشو.
‫و بقیه‌ی چیزها رو، از جمله خود من رو ‫همینجا رها می‌کنی.
‫و دیگه هیچ‌وقت بهش فکر نمی‌کنی.
‫تو پیشم بودی وقتی…
‫وقتی هیچ‌کس دیگه‌ای رو نداشتم.
‫چیزی نیست که بخوام فراموشش کنم.
‫باشه، وقت رفتنه.
‫ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫بخواب رو زمین! بخواب رو زمین! ‫از هواپیما محافظت کنید!
‫برید! برید! برید!
‫تیک‌آف کن!
‫پله‌ها رو جمع کن!
‫بخواب رو زمین!
‫بخواب!
‫لعنتی.
‫چرا نمی‌چرخه؟
‫لعنتی. نزدیک‌تر شو. وایسا.
‫دختر جون!
‫پو!
‫بیا بریم.
‫چه خبره؟
‫دارند چی کار می‌کنند؟
‫سعی دارند موتور رو از کار بندازند.
‫- محکم بشین. ‫- چرا؟
‫وای خدای من. کریسی.
‫کریسی!
‫وای خدای من. وای خدای من.
‫کریسی! کریسی! کریسی!
‫ماشین، کریسی، ماشین!
‫♫ زره و مهماتم رو دارم ♫
‫♫ دستم روی اسلحه‌ست، در واقع ‫آماده‌ام به همه‌ی دشمن‌ها حمله کنم ♫
‫♫ زندگیم رو می‌کنم ‫انگار جونم رو به خالق سپردم ♫
‫♫ یه سربازِ از ریخت افتاده ‫توی باتلاقی پر از تمساح ♫
‫♫ درگیر مأموریتی که بهم داده شده ‫موضوع عمیقیه ♫
‫♫ بخشیده شدم ‫پس از آرامش یه دیدِ درونی دارم ♫
‫♫ تو ریتمِ زندگی نفس می‌کشم ♫
‫♫ با یه آتیش تو درونم می‌جنگم ‫که هرلحظه شعله‌ورتر می‌شه ♫
‫♫ تا اینکه زنگِ آخر به صدا دربیاد ♫
‫♫ هی، من توی ی ‫طوفانِ سخت به دنیا اومدم ♫
‫♫ توی یه جنگِ بی‌پایان ‫بین حق و باطل ♫
‫♫ ترانه می‌نویسم، مثل نامه‌هایی از جنگ… ♫
‫همه‌چی مرتبه؟
‫بشین داخل، پو.
‫♫ فقط یه خبرنگارِ میدون نبردم ‫که داره عکس می‌گیره ♫
‫♫ از یه مأموریتِ جنگی ‫از یه زندانِ پیچیده… ♫
‫کمربندتو ببند.
‫♫ پر از نقصم ♫
‫♫ شمشیرم رو بالا می‌برم ‫وقتی طوفان فروکش می‌کنه ♫
‫♫ هی، من ساخته نشدم ‫فقط برای اینکه از بین برم ♫
‫♫ این آهنگ‌ها پخش نشدند ‫فقط برای اینکه جیبم پر بشه ♫
‫♫ آره ♫
‫♫ طوفان ♫
‫♫ آره! ♫
‫خبر فوری ‫۶۰۰ نفر کشته شدند
‫رئیس‌جمهور کارمو اعلام کرد که ‫نمی‌ذاره این حمله، انتخابات رو مختل کنه.
‫نظرسنجی‌ها از همین حالا نشون می‌دن
‫که حمایت از رئیس‌جمهور ‫به‌خاطر نحوه‌ی مدیریت بحران، بیشتر شده…
‫می‌شه یه چیزی درست کنم بخوری؟
‫نه.
‫- چای درست کنم؟ چای می‌خوای؟ ‫- نه.
‫ممنون که پیشش بودی.
‫می‌دونم بچه نیست،
‫ولی نمی‌خواستم بعد از این ماجراها ‫تنها بمونه.
‫من دوست دارم باهاش باشم. ‫اصلاً مسئله‌ای نیست.
‫۶۰۰ نفر همینطوری مُردند.
‫می‌دونم نمی‌خوای دوباره بشنوی، ‫ولی باید بگم.
‫تو یه زن جوون زیبایی، ‫و دخترت هم دیگه بزرگ شده.
‫گابی…
‫وضع عموزاده‌ام تو آمریکا خوبه ‫و می‌گه کلی فرصت برای آدم وجود داره.
‫- گابی. ‫- همسرت رو کشتند.
‫و از اون موقع اوضاع بدتر هم شده.
‫و حالا این حمله‌ی تروریستی عجیب رخ می‌ده؟
‫فکر می‌کنی بهترین مکان برای ‫بزرگ کردن دخترت اینجاست؟
‫دوست من، دارم از یه شروعِ تازه ‫برای تو و اون حرف می‌زنم،
‫می‌فهمی؟
‫الو؟
‫آره، مِلو، منم کریسی‌.
‫آره، اون شب چند ساعت ‫با ماشین منو چرخوندی.
‫آره.
‫آره، معلومه یادمه.
‫رفیقات خوبن؟
‫گوش کن، یکم تو زمینه‌ی رانندگی ‫به کمک نیاز دارم.
‫ولی گفتی ‫تو از اون آدما هستی که
‫از هر چیزی می‌تونی سر دربیاری. و…
‫الان دقیقاً همچین تخصصی لازم دارم.
‫آقای کریسی، ‫فکر نمی‌کنم کار با شما عاقلانه باشه.
‫آره، خب، عاقلانه باشه یا نه، پولش خوبه.
‫و دقیقاً پولش بابت چیه؟
‫فکر می‌کنم بهتره ‫اینو کسایی که لازمه در جریان باشند، بدونند.
‫تو برزیل، ‫مشکل از جایی شروع می‌شه که پول می‌گیری
‫و سؤالی نمی‌پرسی.
‫ببین، یه دختری هست
‫که خانواده‌ا‌ش توی انفجار کشته شدند ‫و مجرمین رو دیده، باشه؟
‫الان می‌خوان بکشنش ‫و باید از کشور خارجش کنم.
‫پس می‌تونی کمکم کنی، ‫یا برم سراغ یکی دیگه؟
‫اگه به‌ جای پول، چیز دیگه‌ای بخوام چی؟
‫صبح بخیر!
‫[من از انتخاب مجدد ‫رئیس‌جمهور کارمو حمایت می‌کنم، تو چی؟]
‫[نظم و پیشرفت ‫همه‌چی برای برزیل]
‫سلام؟
‫کسی اونجاست؟ لطفاً کمکم کنید.
‫از این‌جا نجاتم بدید. لطفاً.
‫الو؟
‫منو بیارید بیرون لامصبا!
‫هی.
‫کسی دنبالم نکرد.
‫گوشی که نیاوردی؟
‫نه. و اینا رو هم آوردم، همون‌طور که گفتی.
‫این چیه؟
‫یه ماجرای طولانی و به‌هم‌ریخته‌ست ‫که لازم نیست درگیرش بشی.
‫ببین، فقط می‌خوام یه جای امن پیدا کنی ‫که بتونیم شرایط رو بررسی کنیم.
‫- بعدش مطمئن می‌شم پولت رو می‌گیر... ‫- پول نه.
‫گفتم چی می‌خوام.
‫نقل مکان با مدارک درست‌وحسابی.
‫قبوله؟
‫آره، قبوله.
‫باشه.
‫ببخشید، من...
‫فکر کردم صدای یکی رو شنیدم.
‫سلام.
‫من مِلو هستم.
‫پو هستم.
‫کریسی.
‫خدایا، خیالم راحت شد صداتو می‌شنوم ‫پو پیشته؟ حالش خوبه؟
‫آره، فعلاً امنه.
‫ولی بعد از اتفاق امروز صبح،
‫دیگه اصلاً نمی‌تونم ‫روی برزیلی‌ها حساب کنم.
‫فقط خودمم و خودم.
‫- تنها نیستی. ‫- قربان...
‫ما رو داری، ‫و این ماجرا رو برات درستش می‌کنم.
‫مارتین، بهم بگو چه تیمی در دسترس ‫و آماده‌ی حرکته.
‫یه هواپیمای ترابری برات می‌فرستم ‫تا انتقال‌تون بده.
‫کاملاً در خفاست، بدون دخالت برزیلی‌ها.
‫به سریع‌ترین و امن‌ترین حالت ممکن ‫تو و پو رو میارم خونه.
‫آره، باشه.
‫ببین، پول نقد لازم دارم ‫برای محافظت و رفت‌وآمد.
‫باشه. حله.
‫و علاوه بر این،
‫چند تا راه خروج برام درنظر بگیر، ‫خودم ارزیابیش می‌کنم.
‫داری می‌گی فکر نمی‌کنی ‫برگردوندنش امن باشه؟
‫دارم می‌گم چیزی که نمی‌دونم رو ‫نمی‌دونم،
‫و تا وقتی ندونم، ‫نمی‌تونم به هیچی متعهد بشم.
‫باشه.
‫خب، پس جان، ‫فکر کنم باید از خودت بپرسی.
‫واقعاً اون کنارت امنه؟
‫یعنی این دیگه ‫دختر ریبرنه که ما...
‫چیه؟
‫می‌ریم یه ماشین دیگه.
‫اگه به صندوق بکوبی،
‫آخرین کاریه که تو زندگیت می‌کنی.
‫می‌دونی چی لازم داریم؟ موزیک.
‫چی دوست داری؟ پاپ شاید؟
‫می‌شه خاموشش کنی؟
‫- این رو دوست نداری؟ ‫- چرا، دارم، فقط…
‫نمی‌خوام آهنگایی که دوست دارم…
‫…یاد این ماجرا بندازنم.
‫اگه نمی‌خوای هیچی از این ماجرا ‫به آهنگای موردعلاقه‌ات ربط پیدا کنه،
‫شاید بهتره عوضش کنیم.
‫♫ نور چراغای نیمه‌شب ‫توی یه شب بارونی چشماتو می‌زنه ♫
‫♫ شیب تند اون جلوئه ‫سرعتمو کم می‌کنه، وقت تلف می‌شه ♫
‫♫ ولی باید ادامه بدم ♫
‫♫ برف‌پاک‌کن‌ها ‫ضرباهنگ می‌زنند ♫
‫♫ با ریتم آهنگ رادیو ‫کاملاً هماهنگه ♫
‫♫ باید ادامه بدم… ♫
‫نگران نباش. اینجا در امانی.
‫محله‌ی فاولا پلیس مخصوص خودش رو داره،
‫و پسرخالم یکی از اعضای مهمشه.
‫باید پولش رو بدی.
‫این بودجه‌ست.
‫مشکلی نداره؟
‫به خونه‌ی جدیدت خوش اومدی.
‫از این طرف.
‫راحت باش.
‫می‌رم با پسرخالم حرف بزنم. ‫الان برمی‌گردم.
‫باشه.
‫مطمئنی این کار درستیه؟
‫اینجا امنه.
‫اینجور جاها ‫کلاً تو چشم نیستند.
‫باید یکم بخوابی.
‫نه، بیشتر راه رو خواب بودم.
‫انگار سبک موسیقی کانتری و روستایی ‫برام خواب‌آوره.
‫وای، تو هم؟
‫بابام همیشه سعی می‌کرد ‫وادارم کنه بازی کنم.
‫فکر می‌کنی کی یادم داد؟
‫یه جوری درمورد شطرنج حرف می‌زد ‫انگار یه جور مذهبی چیزیه.
‫نه، مذهب نه.
‫یه استعاره‌است.
‫تو یه برنامه داری، اون یکی هم داره.
‫و وقتی غافلگیر می‌شی، ‫می‌فهمی کی باهوش‌تره.
‫کی واکنش نشون می‌ده، کی حمله می‌کنه.
‫شطرنج یاد بگیری…
‫زندگی رو یاد می‌گیری.
‫فکر کنم این اولین باره می‌بینم ‫لبخند می‌زنی.
‫می‌تونیم بازی کنیم.
‫اگه… اگه بخوای.
‫تو استراحت کن، من برمی‌گردم.
‫داری می‌ری؟
‫آره، باید برم ‫یه‌سری کارا رو راست‌و‌ریس کنم.
‫داری درباره‌ی ‫اون مرده توی صندوق حرف می‌زنی؟
‫آره.
‫نمی‌تونی بمونی؟
‫اون بیرون به‌دردبخورترم تا این داخل.
‫می‌خوای بکُشیش؟
‫نه، فقط…
‫فقط می‌خوام باهاش حرف بزنم.
‫مثل یه جراح؟
‫یه چیزی تو همین مایه‌ها.
‫به نظرت اون منو می‌کُشت؟
‫قطعاً.
‫پس وقتی برگشتی می‌بینمت.
‫کریسی!
‫یه جا هست می‌تونی کار کنی ‫دو تا خیابون اون‌ورتره.
‫پو چیزی خورده؟
‫غیر از فست‌فودهای آمریکایی، ‫از وقتی اومده برزیل هیچی نخورده.
‫موردِ سختیه… خوشم میاد.
‫من یه دختر دارم.
‫وقتی شوهرم کشته شد،
‫یه همسایه داشتیم می‌اومد ‫فقط باهاش حرف می‌زد.
‫حرف زدن، راهِ کنار اومدنشه.
‫فکر می‌کنم پو هم مثل دختر منه.
‫اگه بخوای، خوشحال می‌شم پیشش بمونم
‫و فقط به حرفاش گوش بدم.
‫باشه، مرسی.
‫ولی تو… تو هم دقیقاً مثل منی.
‫وقتی اوضاع خرابه، ‫فقط دنبال سکوت هستی.
‫تعمیرگاه همون گوشه‌ی خیابونه.
‫بعداً می‌بینمت.
‫هی.
‫یه چیزی برات آوردم بخوری.
‫خیلی گرسنه نیستم.
‫نگران نباش.
‫از دخترم پرسیدم یه آمریکایی که ‫غذای برزیلی دوست نداره چی می‌خوره.
‫و این…
‫کُشینیا هستش.
‫یه جورایی مثل…
‫مثل همون چیزه... ‫چی می‌گین بهش، ناگت؟
‫ناگت مرغ، درسته؟
‫آره.
‫اشکالی نداره اگه نخوری.
‫هیچ‌وقت پیش نیمده ‫به دخترم بگم اشتباه می‌کنه،
‫پس نخوری هم بد نمی‌شه.
‫شاید درست گفته باشه.
‫چند سالته؟
‫شونزده.
‫و اومدن به برزیل ‫چیزی نبود که ذوقش رو داشته باشی؟
‫از کجا فهمیدی؟
‫خب…
‫وقتی رانندگی می‌کنی،
‫صرفاً به آدمای مختلف ‫برنمی‌خوری.
‫یاد می‌گیری ‫حقیقت وجودشون رو ببینی.
‫دیگه چی می‌بینی؟
‫یکی که یه دوست لازم داره.
‫اسپانیایی بلدی؟
‫آره.
‫فیلم دوست داری؟
‫می‌دونی کی می‌فهمی
‫یکی زیادی فیلم دیده؟
‫وقتی یه باتری ماشین درمیاره
‫و می‌گه می‌خواد باهاش شکنجه‌ات کنه.
‫مزخرفه. ‫با باتری ماشین کسی مُقر نیمده.
‫اطلاعات می‌خوای؟
‫باتری، کلید ماجرا نیست.
‫چیزی که توشه مهمه.
‫اسید سولفوریک.
‫حالتو می‌گیره.
‫ولی طول می‌کشه.
‫اما اگه قاطیش کنی…
‫با آب اکسیژنه،
‫یه چیزی می‌سازه به اسم…
‫«محلولِ پیرانا».
‫می‌دونی پیراناها چی‌کار می‌کنند دیگه؟
‫گوشتت رو می‌خورند.
‫من یه آدم خیلی سرسختیم،
‫ولی همین الان بهت می‌گم…
‫ازم همه‌چی رو کشیدن بیرون.
‫از طریق همین زخمی که می‌بینی.
‫این رو بزنی روی پیشونیت…
‫پوستت رو می‌بلعه.
‫آروم‌آروم پایین می‌ریزه.
‫تا برسه به چشمات،
‫کار تمومه.
‫واقعاً تمومه.
‫از لحظه‌ای که بریزم روت، ‫حدود دو دقیقه وقت داری
‫قبل از اینکه برسه به چشمات.
‫پس تند حرف بزن.
‫- نه! ‫- هی!
‫اگه اینطوری تکون بخوری، ‫همه‌جا رو کثیف می‌کنی.
‫لعنتی! چی می‌خوای؟! ‫حرف می‌زنم. حرف می‌زنم. حرف می‌زنم.
‫می‌گی می‌خوای حرف بزنی؟
‫بله.
‫بدم نمی‌اومد امتحانش کنم.
‫ولی اگه مزخرف بگی، ‫کاری می‌کنم که پشیمون بشی.
‫واضحه؟
‫بله.
‫اسمت چیه؟
‫تیاگو.
‫کی بهت گفت ما رو بکشی؟
‫نمی‌دونم.
‫فقط گفت می‌تونیم «اوزمار» صداش کنیم، خب؟
‫ولی فکر نمی‌کنم اسم واقعیش باشه.
‫تو هم تو بمب‌گذاری کمکش کردی؟
‫بمب‌گذاری. بمب‌گذاری.
‫- نمی‌دونم بمب‌گذاری چیه. ‫- نمی‌دونی «بمب‌گذاری» چیه؟
‫هیچی درباره‌ی بمب‌گذاری نمی‌دونم!
‫نه! نه! نه!
‫زمان داره تموم می‌شه، تیاگو.
‫باید جواب پیدا کنی.
‫من با اف.آر.پی نیستم. ‫من با اف.آر.پی نیستم.
‫اف.آر.پی؟
‫لطفاً. لطفاً.
‫اونا آدم‌های اوزمارند؟
‫بله. آدمای اوزمارند.
‫من اونا رو نمی‌شناسم.
‫لطفاً.
‫من با یه باند خارج از ریو کار می‌کنم.
‫اوزمار بعد از بمب‌گذاری با ما تماس گرفت، ‫و گفت برای یه عملیات ترور پول می‌ده.
‫ما تا صبح دیروز نمی‌دونستیم هدف کیه!
‫بس کن! لطفاً! لطفاً بس کن.
‫من دارم حرف می‌زنم!
‫چطور فهمیدید به پایگاه حمله کنید؟
‫اوزمار حمله به کاروان رو لغو کرد.
‫گفت مقصد جدیدتون پایگاهه.
‫لطفاً. لطفاً.
‫گفت اونجا نیروی کمی هست
‫چون تهدیدهای اف.آر.پی ‫همه جا پخش شده!
‫لطفاً.
‫لطفاً! لطفاً. لطفاً.
‫لطفاً.
‫لطفاً. لطفاً.
‫چطور اوزمار رو پیدا کنم؟
‫اینجا مشکل آقای کریسیه.
‫نیاز دارم تضمین کنید که اون هم ‫منتقل می‌شه.
‫وقتی پیشنهاد داد باهامون کار کنه ‫اوضاع فرق می‌کرد.
‫الان دیگه یه آدم سرکش شده ‫که کاملاً بی‌احتیاطه.
‫من دارم با تروریست‌ها ‫و یک فاجعه دست‌وپنجه نرم می‌کنم.
‫تازه انتخابات هم در پیشه.
‫صادقانه بگم، رئیس‌جمهور کارمو، ‫من با کریسی حرف زدم
‫و الان به هیچ‌کس اعتماد نداره.
‫حتی اگر دختره رو بهمون تحویل بده،
‫تا اونجایی که می‌شناسمش، ‫تا وقتی مسببین اون انفجار نمُرده باشن
‫جایی نمی‌ره.
‫جناب رئیس مانکریف،
‫برام سواله که ‫اگر یک تبعه‌ی خارجی‌
‫تو کشورتون برای خودش ول بچرخه، ‫دولت شما چه واکنشی نشون می‌ده.
‫بدون هیچ مجوزی، مستقل عمل کنه،
‫و طوری رفتار کنه که ممکنه ‫تحقیقات شما درباره‌ی یک حمله تروریستی رو
‫خطر بندازه.
‫مطمئنم اونوقت با هر روشی که لازمه ‫مهارش می‌کردیم.
‫هی، چطور پیش رفت؟
‫ماشین لازم داریم.
‫چرا؟ چی شده؟
‫یه روشی پیدا کردم که این یارو ‫ما رو برسونه به کسایی که دنبال پو هستند.
‫پس برنمی‌گرده خونه؟
‫نه، تا وقتی ندونم با چی طرفیم نه.
‫باشه، ببینم چی می‌شه.
‫حالش چطوره؟
‫خوب نیست.
‫ولی آدمای درستی مراقبشند.
‫وقت رفتنه؟
‫هنوز نه.
‫اوم…
‫اول یه کمکی ازت می‌خوام.
‫چه کمکی؟
‫اگه خون ببینی ‫چه حسی بهت دست می‌ده؟
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]