« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
♪ همه‌ی شماهایی که اون بیرونید... ♪
‫- بهتون اطمینان می‌دم، اونا بهترینن.‬ ‫- خدمات مهمانان هتل سیتادل، بفرمایید؟‬
‫بله؟‬
♪ ‫ما دخترا قلبمون رو به شما می‌دیم‬ ♪
♪ ‫و شما داغونش می‌کنید و پسش می‌دید‬ ♪
♪ ‫اما از ما سوءاستفاده نکنید...‬ ♪
♪ ‫شما اونو دارید، و اونو.‬ ♪
♪ ‫چون اگه باعث بشید کار اشتباهی بکنیم‬ ♪
♪ ‫ممکنه دیگه هیچ‌وقت آدمِ خوبی نشیم‬ ♪
♪ ‫پس گوش کنید‬ ♪
♪ ‫نذارید دخترایِ خوب‬ ♪ ♪ ‫خراب بشن، نه‬ ♪
♪ ‫نذارید دخترایِ خوب‬ ♪ ♪ ‫خراب بشن...‬ ♪
‫من دستم رو تو می‌رم.‬
‫می‌تونم کارت‌هاتو ببینم؟‬
‫نشونم بده.‬
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫فکر می‌کنی با اجازه دادن به اینکه ببرم‬ ‫داری خوشحالم می‌کنی،‬
‫- اما داری تحقیرم می‌کنی.‬ ‫- نه.‬
‫نه قربان، من فقط برای خدمت به شما اینجام.
‫می‌خوام یکی از مهمونایی ‫که اینجا اقامت داره رو ببینم.‬
‫اون معمولاً با اسمِ مستعار سفر می‌کنه.‬
‫داری ازم می‌خوای به رازداریِ هتل ‫در موردِ هویتِ مهمون خیانت کنم؟‬
‫پیتر جنسن.‬
‫و تویِ دنیا، رتبه‌ی دهم رو داره.‬
‫معلومه دیگه،‬ ‫همه ریسکش پای منه.
‫می‌خوام برایِ مسابقه‌ای که ‫دارم راه می‌اندازم‬ دعوتش کنم‬
‫تویِ مراکش. با بازیِ‬ ‫«ماهی و کوسه» آشنایی داری؟‬
‫یه میز، چندتا بازیکن،‬ ‫و یه سؤالِ تکراری.‬
‫چطوری می‌تونی بفهمی کی کوسه‌ست‬ ‫و کی واقعاً ماهیه؟‬
‫خشن‌ترین‌ها لزوماً‬ ‫خطرناک‌ترین‌ها نیستن.‬
‫- هرچی، نمی‌دونم.‬ ‫- آروم‌ترین‌ها هم لزوماً باهوش‌ترین‌ها نیستن.‬
‫هر بازیکن تویِ یه سطحِ متفاوته.‬
‫منابعشون متفاوته‬ ‫و هدف‌هایِ متفاوتی دارن.‬
‫کی می‌تونه قبل از پایانِ بازی حدس بزنه‬ ‫قربانی‌ها کیا هستن؟‬
‫پیتر جنسن رو می‌خوام،‬ ‫یه مردِ بلژیکی، قراره که به هتل بیاد.‬
‫- وقتی اومد بهم خبر بده، باشه؟‬ ‫- باشه.‬
‫جدی اون جنده خیلی فضا اشغال کرده‬ ‫و داره رو مخم می‌ره.‬
‫ شارکی به اتاقِ ملاقات.‬
‫داری شوخی می‌کنی؟‬
‫می‌فهمی که فقط یه مأموریت داشتی،‬ ‫حتی اونم نتونستی درست انجام بدی؟‬
‫سلام، خوبی؟ چه خبر؟‬ ‫چرا اینطوری عرق کردی؟‬
‫داشتم فوتبال بازی می‌کردم.‬
‫- بیا، بیا اینو بگیر.‬ ‫- دیوونه شدی یا چی؟‬
‫- بس کن، این خیلی زیاده.‬ ‫- نه، جدی می‌گم.‬
‫نگران نباش،‬ ‫مهمونا دارن مثلِ چی بهم انعام می‌دن.‬
‫فقط می‌خوام ازش لذت ببری.‬
‫نه، خیلی زیاده،‬ ‫تو که قبلاً پولِ میکا رو پس دادی.‬
‫این کار رو نکن، جدی می‌گم،‬ ‫حتی برایِ ماشین غذا فروشی هم پس‌انداز کردم.‬
‫به پولِ ماشین غذا فروشی دست نمی‌زنیم،‬ ‫قرار بود پروژه‌ی خودمون باشه.‬
‫- می‌دونم، اما این خیلی زیاده...‬ ‫- قول می‌دم.‬
‫- مشکلی نیست، واقعاً.‬ ‫- اممم...‬
‫- این همون مدارکیه که خواسته بودم؟‬ ‫- آره.‬
‫- تونستم برات یه قبضِ تلفن جور کنم.‬ ‫- خب.‬
‫ببین، اسمم روشه،‬ ‫همه‌چیزش تکمیله، با آدرس.‬
‫امروز صبح برایِ مشاورت‬ ‫ایمیلش کردم.‬
‫- به دستش رسید. باید ردیف باشه.‬ ‫- اما این کافی نیست.‬
‫- چرا؟‬ ‫- به یه اجاره‌نامه به اسمِ تو نیاز دارم‬
‫و یه نامه که ثابت کنه‬ ‫بهم جا می‌دی.‬
‫خب، آخه اسمِ میکا تویِ ‫اجاره‌نامه‌ست، نه من.‬
‫اون بهم اجاره‌ش داده.‬
‫فقط ازش بخواه‬ ‫اسمت رو تویِ اجاره‌نامه بنویسه.‬
‫- بعدش برام یه نامه می‌نویسی.‬ ‫- باشه، انجامش می‌دم. آره.‬
‫بسیار خب، می‌تونم روت حساب کنم؟‬
‫- آره، گفتم که آره.‬ ‫- جدی؟‬
‫- باشه.‬ ‫- آره؟‬
‫قشنگم.‬
‫دختر، واقعاً بویِ گند می‌دی.‬
‫بویِ زرافه می‌دی.‬
‫- جدی می‌گی؟‬ ‫- به خدا.‬
‫باشه، خیلی خب.‬
‫آره، به خدا، خیلی بویِ گند می‌دی.‬
‫باشه، تو می‌آی اینجا‬ ‫و اینطوری بهم توهین می‌کنی...‬
‫حق با توئه، شوخی می‌کنم.‬ ‫برو دوش بگیر، یکم خودتو بساب!‬
‫- بسیار خب، برو دیگه.‬ ‫- باشه، خفه شو.‬
‫- باشه. باشه.‬ ‫- خداحافظ، اَدِل.‬
‫لطفاً، در رو باز کنید.‬
‫دهنِ گلومو سرویس کرد.‬
‫اومد.‬
‫هی، بیا اینجا جنده.‬
‫- خفه شو!‬ ‫- این چه وضعیه... ولم کن!‬
‫- این چه وضعیه؟‬ ‫- خب، پس تویِ پاریس کار می‌کنی؟‬
‫جواب بده! خوب نیست‬ ‫رفیقاتو فراموش کنی.‬
‫نگهبان‌ها ازت خوششون می‌آد.‬
‫- ما هم می‌خوایم حال کنیم.‬ ‫- چی می‌خوای؟‬
‫هی، آروم باش، آروم باش!‬
‫برایِ یه کاری بهت نیاز دارم.‬
‫می‌دونی که‬ ‫نمی‌تونم کارمو ول کنم.‬
‫مشکلِ من نیست.‬ ‫به تخمم هم نیست.‬
‫- آروم باش.‬ ‫- ممکنه تخلفاتِ انضباطی پیش بیاد.‬
‫قاضی‌ها اینو دوست ندارن.‬ ‫وجهه‌ی بدی داره.‬
‫یه نفر رو می‌فرستم هتلِت.‬
‫باشه؟ بهتره ناامیدم نکنی.‬
‫امتیازات ‫فصل اول قسمت سوم: ‫ماهی و کوسه
‫سعی کردم ازت دفاع کنم‬ ‫ولی اون پپوی عوضی دورم زد و تاییدش کرد‬
‫ اون دسترسی رو عوض کرد‬
‫به طبقه‌ی هفتم برای همه‌ی کارمندها.‬
‫- متاسفم.‬ ‫- شاید توفیقِ اجباری باشه.‬
‫از این به بعد،‬ ‫با زنم شام می‌خورم.‬
‫تو هم باید امتحان کنی.‬
‫- چی؟ با زنِ تو شام بخورم؟‬ ‫- ههه.‬
‫بهم اعتماد کن، تا هنوز می‌تونی‬ ‫چمدون‌هات رو ببند.‬
‫کنترل از دستت خارج شده، ادوارد.‬
‫این یارو خیلی رو مخه.‬
‫و به همین‌جا هم ختم نمی‌شه.‬
‫منم همین‌طور.‬
‫به گشتن توی گذشته‌ش ادامه بده.‬
‫دلم برات تنگ می‌شه، رفیق.‬
‫فقط محضِ کنجکاوی.‬
‫اون یارویی که‬ ‫جایگزینم شده چه جور آدمیه؟‬
‫با من کاری داشتید، سرهنگ؟‬
‫آقای گالزن، ممنون که اومدید.‬
‫هتلِ خودمه. معلومه که می‌آم.‬
‫یه گزارش به دستمون رسیده.‬
‫یکی از کارمندها گفته که یه‬ ‫حیوونِ وحشی توی ساختمون دیده.‬
‫یه مارِ بوآ. چیزی یادت می‌آره؟‬
‫نه.‬
‫فیلمی ازش دارید؟‬
‫هنوز نه، داریم بررسی می‌کنیم.‬
‫خب، منو در جریان بذارید.‬
‫ولی فکر نکنم از این‬ ‫اتفاق ترسیده باشی.‬
‫شنیدم توی جنگِ مالی جنگیدی.‬ ‫(مالی: یه کشور آفریقایی که القاعده کنترل بخشی از اون رو گرفت و ‫ فرانسه نیرو فرستاد تا این شورشیان رو از بین ببرند)
‫- پس از پسِ یه مار برمی‌آی.‬ ‫- البته.‬
‫به آتش‌نشانی زنگ می‌زنم‬ ‫و هتل رو می‌بندم،‬
‫- طبقِ مقررات.‬ ‫- آره، درسته، البته.‬
‫توی وسایلِ «هانی بی»،‬ ‫قفسی یادت هست؟‬
‫مالِ ۱۰ روز پیشه، مطمئن نیستم.‬
‫دارم ازت می‌پرسم که مطمئن بشی،‬ ‫وظیفه‌ت اینه. برو از تیمت بپرس.‬
‫- متاسفم.‬ ‫- اوه، چه وقت‌شناس.‬
‫- تو می‌ری مارِ بوآ رو پیدا می‌کنی.‬ ‫- مارِ بوآ؟‬
‫- آره، عجله کن، برو.‬ ‫- باشه.‬
‫آره، الو؟‬
‫توی پارکینگی؟‬
‫چه اقداماتی برای‬ ‫محافظت از ما انجام شده؟‬
‫در برابرِ چی؟‬ ‫هیچ‌کس دیگه‌ای این مار رو ندیده.‬
‫حتی مطمئن نیستیم وجود داشته باشه.‬
‫کاندیس دیدتش،‬ ‫و من حرفش رو باور می‌کنم.‬
‫این مسخره‌ست.‬
‫کاندیس، مطمئنی زنده بود؟‬ ‫نکنه فقط یه وسیله‌ی تزئینی بوده؟‬
‫قسم می‌خورم دیدمش،‬ ‫داشت از روی شوفاژ می‌خزید پایین.‬
‫وحشتناک بود.‬ ‫گفتم الانه که از حال برم.‬
‫- نمی‌دونم...‬ ‫- خب، بذار ببینیم.‬
‫مدیریت کاری نمی‌کنه؟ مشکلی نیست.‬ ‫خودمون ردیفش می‌کنیم.‬
‫از این به بعد،‬ ‫نیروی کار رو دو برابر می‌کنیم.‬
‫دو نفرمون کار می‌کنیم، ‫دو نفر هم کشیک می‌دیم.‬
‫نه، صبر کن، اینطوری برنامه‌مون‬ ‫کاملاً عقب می‌افته.‬
‫اگه یکی‌مون بمیره، چیکار کنیم؟‬
‫یه بند داریم می‌دویم.‬ ‫کمبودِ نیرو داریم.‬
‫با یه دونه جاروبرقی ‫برای چهار نفر سر می‌کنیم!‬
‫توی ۳۰ سالگی آرتروز گرفتیم.‬ ‫بسه دیگه، کافیه!‬
‫هیچ‌کدوممون طبقه‌ی ششم نمی‌ریم.‬ ‫همه موافقید؟‬
‫اگه نتونیم مارِ بوآ رو پیدا کنیم،‬
‫- هیچ‌کدوممون نمی‌ریم اون بالا.‬ ‫- یه راه‌حلی پیدا می‌کنیم.‬
‫- الان یه مشکلی برامون پیش اومده.‬ ‫- می‌خوام برم توی اتاقم.‬
‫گوش کن، همه‌ی افراد دارن‬ ‫به حل این مشکل کمک می‌کنن.‬
‫همین الان دارن نظافت می‌کنن.‬
‫۳۰ دقیقه‌ست که منتظرم.‬
‫هیچی درست نمی‌شه. خیلی لجبازن.‬
‫شایعه توی همه‌ی‬ ‫بخش‌ها پیچیده.‬
‫- اون کارمندی که مار رو دید...‬ ‫- کاندیس ام‌بایه.‬
‫آره، می‌خوام باهاش حرف بزنم،‬ ‫بفرستش دفترم. تنها.‬
‫سلام، قربان.‬
‫حتی اگه آقای پپو حاضر باشه‬ ‫این تابلو رو با قیمتِ مفت بهت بفروشه،‬
‫- بازم صفر تا صد عواقبش با خودته. ‫- آخه چرا؟‬
‫خب، تو از نظرِ قانونی مسئولِ‬ ‫حساب‌های شرکتی،‬
‫و این خرید ممکنه‬ ‫سوءاستفاده از دارایی‌های شرکت تلقی بشه.‬
‫اِممم...‬
‫اوه. لعنتی...‬
‫- منظورم اینه که...‬ ‫- صبر کن، نمی‌فهمم.‬
‫- اگه تصمیمِ مالکه...‬ ‫- ولی اینجا تضادِ منافع وجود داره.‬
‫چون تابلو متعلق به‬ ‫نامزدِ خانمِ فتحانیه.‬
‫و اونم هنوز گواهیِ‬ ‫اصالتِ کالا رو ارائه نداده.‬
‫و عاقلانه‌ست که‬ ‫از طریقِ یه گالریِ هنری اقدام کنید.‬
‫اینطوری امنیتت حفظ می‌شه‬ ‫و می‌تونی این خرید رو انجام بدی‬
‫بدونِ اینکه خطرِ اتهامِ‬ ‫پول‌شویی رو داشته باشی.‬
‫صبر کن، داشتی بهم می‌گفتی که‬ ‫تابلو به‌زودی می‌رسه اینجا.‬
‫- آره.‬ ‫- خب؟‬
‫بله، بفرمایید تو.‬
‫درسته، گوش کن، سعی کن زمان بخری.‬
‫جلسه‌ی هیئت‌مدیره رو تشکیل دادم.‬
‫می‌خواستید خانمِ ام‌بایه رو ببینید؟‬
‫آره. کاندیس، بیا تو.‬
‫- سلام، کاندیس.‬ ‫- ممنون.‬
‫بیا تو، بیا تو.‬
‫اِما، می‌تونی براش یه چیزی بیاری بخوره؟‬
‫- اوه، نه، ممنون، چیزی نمی‌خوام.‬ ‫- مطمئنی؟ اوضاع چطوره؟‬
‫- خوبه. امم.‬ ‫- واقعاً؟‬
‫خیلی قانع کننده به نظر نمیاد.‬
‫- اوم. آره، خوبم. ممنون.‬ ‫- خوبه.‬
‫چند وقته اینجا کار می‌کنی؟‬
‫اممم...‬
‫- چهار سال؟ درسته؟‬ ‫- آره.‬
‫- آره، چهار سال.‬ ‫- چهار سال.‬
‫- هنوز توی نوازی‌-لو‌-سک(یکی از حومه‌های پاریس) هستی؟‬ ‫- آره.‬
‫- یکم دوره، نه؟‬ ‫- نه... نه، واقعاً نه.‬
‫مسیرش طولانی نیست؟‬ ‫چون فقط هتل سیتادل‬
‫توی گروهمون نیست.‬ ‫جاهای دیگه‌ای هم هست.‬
‫برات راحت‌تر می‌شه، صبح و شب توی‬ ‫زمانت صرفه‌جویی می‌کنی.‬
‫درسته؟ بیا دربارش حرف بزنیم.‬
‫واقعاً باید گرمایش روی آخرین درجه باشه؟‬
‫آره، مارها به گرما خیلی حساسن.‬
‫ببخشید، ولی قبلاً این کار رو کردی؟‬
‫آره، البته، کارمه.‬
‫مواد شیمیایی هست، ولی وقتی بهم زنگ زدی،‬
‫ازم خواستی که بی‌سروصدا انجامش بدم.‬
‫اَدِل، یکی توی پذیرش باهات کار داره.‬ ‫انگار واجبه.‬
‫باشه، دارم می‌آم. ممنون.‬
‫اوه، لعنتی...‬
‫عالیه، می‌ترسیدم رفته ‫باشی دنبال کارای دیگه. بیا.‬
‫هی، این رابطه‌های مخفیانه ‫بدجوری حشریم می‌کنه.‬
‫باید خیلی بااحتیاط عمل کنیم.‬
‫- آره.‬ ‫- هیچ‌کس نباید از این موضوع باخبر بشه.‬
‫نه نگهبانی باید بفهمه، نه مهمونا، باشه؟‬
‫نه، بهم نگاه کن. جدی می‌گم.‬
‫اگه تحقیق کنن، دهنمون سرویسه.‬
‫- خیلی ممنون.‬ ‫- خواهش می‌کنم عزیزم.‬
‫اون کیه؟‬
‫- یکی طلبت.‬ ‫- داری چیکار می‌کنی؟‬
‫اوه، لعنتی...‬
‫خدمات مهمانان هتل سیتادل، سلام.‬
‫چطور می‌تونم کمکتون کنم؟‬
‫- تو اَدِلی؟‬ ‫- اممم.‬
‫خواهرم بهم گفت که امروز باید بری.‬
‫- امروز؟‬ ‫- آره، قبل از امشب.‬
‫قشنگه، نه؟‬
‫اییی، برای اونا آره، ولی تو کفشاشونو‬ ‫واکس می‌زنی، مگه نه؟‬
‫خب، کی بود؟‬
‫چی؟‬
‫اون دختر مو بلونده؟‬
‫اون فقط... فقط یه سفارش برای مهمانم آورد.‬
‫- کی؟‬ ‫- برای عیسی.‬
‫عیسی بهم زنگ زد، باید همین الان اینو‬ ‫ببرم به مرکز تمرینش.‬
‫خیلی دوره، چرا از یه پیک نمی‌خوای؟‬
‫از یاک بخواه که ببرتش.‬
‫اوه، می‌دونی که وقتی ‫مهمونا به یکی اعتماد دارن...‬
‫ولی سریع برمی‌گردم،‬ ‫حتی ۳۰ دقیقه هم طول نمی‌کشه.‬
‫زود برمی‌گردم، باشه؟‬
‫- آره، فکر کردی من احمقم؟‬ ‫- چرا؟‬
‫می‌خواستم زنگ بزنم، پایه‌ای؟‬
‫راستش، باشگاه به سدریک اعتماد نداره.‬
‫اونا ازم می‌خوان یه مدیر واقعی بیارم،‬ ‫(کانال دو)
‫کسی که یه مدتی توی این کار بوده باشه.‬
‫ولی نمی‌دونم بدون اون چطوری از پسش بربیام.‬
‫- تنهایی برام سخت می‌شه.‬ ‫- اممم.‬
‫اونا می‌دونن چی برات خوبه.‬
‫و تو یه هدفی داری، باید تمام تلاشتو بکنی.‬
‫نظر منو نمی‌خواستی؟‬
‫نه، نمی‌دونم.‬
‫صبر کن، لانا، من این کار رو نکردم ولی...‬
‫صبر کن! قسم می‌خورم، انجامش می‌دم!‬
‫داری شوخی می‌کنی؟‬ ‫بلند شو، بلند شو! چی بهت گفته بودم؟‬
‫چی بهت گفته بودم؟‬ ‫یالا، حسابش رو برس.
‫خفه شو کثافت!‬
‫دبورا، گوش کن.‬ ‫چیزی نمونده که من خلاص بشم.‬
‫- داری ناامیدم می‌کنی.‬ ‫- ناامیدت نمی‌کنم.‬
‫فقط اینکه نمی‌دونم، نمی‌دونم.‬
‫- میکا رو ندیدم.‬ ‫- دبورا، مشکل چیه؟‬
‫فقط نمی‌خوام دردسر درست بشه، باشه؟‬ ‫من دیوونه نیستم.‬
‫کدوم دردسر؟ اونی که توی زندانه منم!‬
‫یه چیز کوفتی ازت خواستم!‬
‫آجی، یه تیکه کاغذه!‬
‫کجاست؟‬
‫اگه می‌خوای ببینی اینجا می‌پوسم؟ بهم بگو.‬
‫یه چیز ازت خواستما.‬
‫فقط انجامش بده، باشه دبورا؟ مگه چی شده؟‬
‫ اگه نمی‌تونم بهت اعتماد کنم،‬ ‫بگو قضیه چیه؟‬
‫فردا جلسه دادگاهمه.
‫آره، آره، شنیدم، باشه.‬
‫چی گفتی؟‬ باشه؟
‫باشه، انجامش می‌دم،‬ ‫ردیفش می‌کنم، برات انجامش می‌دم.‬
‫می‌تونم روت حساب کنم؟ برام میاریش؟‬
‫- آره، گفتم آره.‬ ‫- و نه یه کپی فتوشاپی لعنتی؟‬
‫باشه...‬
‫هی! داری چیکار می‌کنی؟‬
‫هی!‬
‫جای دنج و کوچیکیه،‬ خودت می‌بینی.‬
‫سلام. اَدِل.‬
‫وای، چه دردسریه.
‫«آرتم» غیبش زده.‬ ‫همه‌جا دارن دنبالش می‌گردن.‬
‫اممم...‬
‫آرتم، همون گربه‌هه، نماد هتل.‬
‫مطمئنم اون مار بوای لعنتی‬ ‫قورتش داده.‬
‫خب یکی لنگه‌شو بخر،‬ ‫کسی نمی‌فهمه.‬
‫واقعاً که هیولایی.‬ ‫یه جورایی...‬
‫- ببخشید. ببخشید.‬ ‫- ببخشید!‬
‫هی، چه بلایی سرت اومده؟‬
‫- هان؟ کی این کار رو کرده؟‬ ‫- خوبم.‬
‫کی باهات این کار رو کرده؟‬
‫با این قیافه نمی‌تونی بری سر کار،‬ ‫اِستر قاطی می‌کنه.‬
‫بیا بریم پیش شَنِل.‬
‫- شنل؟‬ ‫- بیا.‬
‫سلام به همگی.‬
‫سلام، خوش اومدید.‬
‫ممنون که انقدر سریع جواب دادید‬
‫و برای این گفتگوی ویژه‬ ‫اینجا هستید.‬
‫واجبه که نگرانی‌هامون رو‬ ‫با شما در میون بذاریم‬
‫در مورد مدیریتِ درستِ‬ این هتل.‬
‫امروز، هتل سیتادل در خطره.‬
‫تمام بخش‌ها‬ ‫به شدت تحت تأثیر قرار گرفتن.‬
‫آقای گالزن هم که اینجا هستن‬ ‫می‌تونن اینو تأیید کنن.‬
‫امنیت، اسکان.‬
‫تابلوهایی که وارد مجموعه‌مون می‌شن‬
‫بدون هیچ تضمینی‬ برای اصالتشون.‬
‫دلایل جدی داریم‬ ‫که به بعضی‌ها شک کنیم...‬
‫کسی بهش گفته؟‬
‫ببخشید، صدامو می‌شنوید؟‬
‫یه لحظه صبر کنید خانم فتحانی،‬ ‫پدرتون دارن وصل می‌شن.‬
‫خبرهای مهمی‬ براتون دارن.‬
‫سلام به همگی.‬
‫آمالِ عزیزم.‬
‫بابا؟‬
‫سلام آقای فتحانی.‬
‫از این فرصت استفاده می‌کنم‬
‫تا اعلام کنم که من و همسرم تصمیم گرفتیم‬
‫برای جشن عروسیِ‬ ‫دخترمون ریم،‬
‫تمام سهاممون در هتل سیتادل رو‬ بهش بدیم.‬
‫می‌خوای هتلِ منو بدی به خواهرم.‬
‫و به شوهرِ آینده‌ش مارک،‬ ‫که ابراز تمایل کرده‬
‫وارد گروه بشه و مشارکت کنه‬
‫در تصمیمات استراتژیکِ هتل.‬
‫دیگه بیشتر از این وقتتون رو نمی‌گیرم.‬
‫آمال، حمودی باهات تماس می‌گیره.‬
‫ما به استعدادهای تو‬ ‫در بنیاد نیاز داریم.‬
‫دلمون برات تنگ شده.‬
‫مراقب خودت باش عزیزم.‬
‫می‌بینمت.‬
‫اوم، ادوارد، می‌خواستی در مورد چیزی‬ ‫صحبت کنی؟‬
‫اه، نه، واقعاً نیازی نیست.‬
‫خب، از طرف ما،‬ ‫شایعاتی درباره‌ی اعتصاب شنیدیم،‬
‫و اینکه سعی کردی یه کارگرِ روزمزد رو‬ بترسونی.‬
‫نه، اصلاً اینطور نیست.‬
‫من فقط به کارمندی که به نظر خسته می‌اومد،‬ ‫پیشنهاد دادم‬
‫که براش یه پستِ نزدیک‌تر ‫به خونه‌اش‬ پیدا کنم.‬
‫توصیه می‌کنم این سوءتفاهم رو‬ ‫برطرف کنی،‬
‫- قبل از اینکه برای همه‌مون مشکل‌ساز بشه.‬ ‫- اممم. حتماً. بله، البته.‬
‫ممنون.‬
‫بهتره عجله کنیم، دخترا بهم نیاز دارن.‬
‫هی. شبیه مردا شدی.‬
‫این تعریف نیست.‬
‫باعث می‌شه کارهای احمقانه انجام بدی.‬
‫هر کاری از دستم بربیاد می‌کنم.‬
‫امروز سعی کن لبخند نزنی.‬
‫فقط مثل اِستر باش.‬
‫اوه، بفرما، سلام.‬
‫خیلی خب، یه چیزی برات دارم.‬
‫ولی اگه می‌خوای گریه کنی،‬ ‫الان وقتشه وگرنه دیگه نمی‌تونی.‬
‫بریم سراغ چیزهای جدی‌تر.‬
‫میای؟‬
‫اینا چیه؟‬
‫چیزایی که مهمونا جا می‌ذارن.‬
‫از یه فروشگاهِ بزرگ هم بهتره.‬
‫در واقع، بیشترشون هدیه‌هاییه‬ ‫که برندها به مهمونا می‌دن.‬
‫یه مقدارشو می‌دیم به دخترایی‬ ‫که پولِ خرید لوازم آرایش ندارن.‬
‫و بقیه‌ش رو هم می‌فروشیم.‬
‫و اینطوری‬ هزینه‌ی اعتصاب رو تأمین می‌کنیم.‬
‫- باشه.‬ ‫- صورتت رو بچرخون.‬
‫- فکر می‌کنید این کار درسته؟‬ ‫- چی؟‬
‫با این همه پولی که از ما به جیب می‌زنن،‬ ‫اونا دزدن، نه ما.‬
‫ولی اگه یه مهمون وسایلش رو‬ ‫پس بخواد، چیکار می‌کنید؟‬
‫دو ساله اینجا کار می‌کنم،‬ ‫هیچ‌وقت همچین اتفاقی نیفتاده.‬
‫هیچ‌وقت پیش نیومده مهمونی برای‬ ‫کفش، کیف یا کتش برگرده.‬
‫برای یه وسیله‌ی جنسی، آره. یه بار.‬
‫آهان، یه سگ هم بود.‬
‫- ردیفم؟‬ ‫- دارم حسابی برات می‌مالم.‬
‫آره، بفرما.‬
‫خیلی ممنون.‬
‫در عوض،‬ ‫می‌خوام بهم یه قولی بدی.‬
‫چی؟‬
‫مواظب خودت باش، باشه؟‬
‫تقریباً تمومه،‬ ‫فقط یکم پودر بزنیم و تمام.‬
‫اگه اشکالی نداره‬ ‫شماره اتاقتون رو می‌گیرم.‬
‫- متأسفم، باید قاطع باشی...‬ ‫- لعنتی!‬
‫نیروی بیشتری بگیر.‬ ‫همین الانشم ۱۳ تا مهمان دارم‬
‫که بدون تسویه حساب‬ ‫هتل رو ترک کردن.‬
‫توی بخش خدمات مهمان‌ها‬ ‫اوضاع از اینم بدتره.‬
‫حواست به بخش خودت باشه.‬
‫- دست از سرم بردار!‬ ‫- ببخشید.‬
‫من اون کسی نیستم که‬ ‫اون مار بوآ رو آورده توی هتل.‬
‫برو سر کارت. به زودی‬ ‫دیگه نمی‌تونم تیم‌هام رو کنترل کنم.‬
‫فقط نگاه کن! همین الانشم‬ ‫باربرها دارن به اعتصاب ملحق می‌شن.‬
‫من تنها کسی نیستم که فکر می‌کنه‬ ‫ادوارد باید بره.‬
‫اوضاع باید عوض بشه.‬
‫- باشه؟‬ ‫- شنیدم چی گفتی. سلیطه.‬
‫ببخشید، الان برمی‌گردم.‬
‫استر، ببخشید مزاحمت می‌شم‬ ‫ولی به مشکل خوردم‬
‫سرِ درخواست مسکنم‬ ‫برای وقتی که آزاد می‌شم.‬
‫هنوز اون مار بوآ رو پیدا نکردی؟‬
‫لعنتی.‬
‫باشه، دیگه برو. حواسم بهت هست.‬
‫من به عنوان دربان حواسم هست و می‌بینم‬ ‫یه خبراییه، برو ردیفش کن.‬
‫در هر صورت، مضحک شدی.‬
‫اینجا که مسابقه‌ی یوروویژن(مسابقهٔ خوانندگی) نیست.‬
‫بی‌خیال.‬
‫هی، آروم‌تر،‬ ‫صداتون میاد.‬
‫اوه، ببخشید.‬
‫باشه. اوه، راستی، می‌خوای‬ ‫برای بعداً چیزی بگیریم؟‬
‫باشه، عالیه. همین کار رو می‌کنیم.‬
‫دنبالت می‌گشتم.‬
‫خوبی؟ چی شده؟‬
‫آره، خوبم.‬
‫خب، شانل، یکی از خدمتکارها،‬ ‫نماینده‌ی کارکنان، می‌شناسیش؟‬
‫- نه، هنوز اینجا تازه‌واردم.‬ ‫- خب، برو باهاش آشنا شو.‬
‫می‌خوام بدونم‬ ‫اعتصاب چطوری داره سازماندهی می‌شه.‬
‫ولی اطلاعات درباره‌ی خودش می‌خوای‬ یا اعتصاب؟‬
‫مگه چیزی می‌دونی؟‬
‫آره، خدمتکارها‬ ‫واقعاً می‌خوان که تو همین الان اخراج بشی،‬
‫فقط اونا هم نیستن.‬
‫ولی تو به خاطر من اینجایی، ادل.‬
‫چون توی زمان بحران،‬ ‫کسی استخدام نمی‌کنه.‬
‫و اگه من برم،‬ ‫دیگه کسی نمی‌مونه که ازت محافظت کنه.‬
‫آمارشو دربیار.‬
آوا‌مــووی
‫خیلی خوب به نظر می‌رسه.‬
‫آره.‬
‫ممنون بچه‌ها.‬
‫- ممنون. خوشم اومد.‬ ‫- اوم.‬
‫خب، نظرت چیه؟‬
‫این یه هنرمند جدیده که من ازش حمایت می‌کنم.‬
‫اسمش «برج»ـه.‬
‫کارتِ برج، می‌شناسیش؟‬ ‫(کارتِ برج: یکی از کارت‌های فال تاروت، ‫نماد تغییرات ناگهانی، غیرمنتظره و بنیادین هست)
‫نه.‬
‫درباره‌ی پایانِ توهماتِ‬ ‫دنیای قدیم حرف می‌زنه.‬
‫هیچ‌چیزی ابدی نیست.‬
‫همه‌ش به زمان‌بندی بستگی داره.‬
‫اطلاعاتِ درست، آدمِ درست.‬
‫لحظه‌ی درست.‬
‫و پادشاهی‌ها به آتیش کشیده می‌شن.‬
‫امیدوارم سرِ کارت بمونی‬ ‫تا بتونیم با هم کار کنیم.‬
‫کسی اونجا هست؟‬
‫تکون نخور! کی هستی؟‬
‫من از فلوری اومدم،‬ ‫از طرف لانا برات یه چیزی دارم!‬
‫قرارمون دیروز بود.‬
‫- کجا بودی؟‬ ‫- نمی‌تونستم بیام.‬
‫- لخت شو. لخت شو!‬ ‫- چی؟‬
‫می‌خوام مطمئن بشم‬ ‫که با پلیس‌ها نیستی.‬
‫ولی من تازه از زندان آزاد شدم،‬ ‫نمی‌تونم برای پلیس‌ها کار کنم.‬
‫- هیچی همراهم نیست.‬ ‫- اوه، جدی؟‬
‫پس چرا داری می‌لرزی؟‬
‫تکون نخور.‬
‫پاسپورتِ جمهوری فرانسه‬
‫خب، الان می‌تونم برم؟‬
‫قبلاً دیدمت.‬
‫توی فلوری همدیگه رو دیدیم.‬
‫لانا رو خیلی خوب می‌شناسم.‬
‫اگه از اونجا نیای بیرون،‬ ‫می‌شی نوکرِ دست‌بسته‌اش.‬
‫هتل سیتادل فقط یه‬ ‫ماشینِ پول‌شویی برای پپو هست.‬
‫اگه منو اخراج کنی، دوباره‬ ‫کنترل هتل رو به دست می‌گیری.‬
‫شاید، ولی قبول نمی‌کنم.‬
‫استعفات رو هم‬ قبول نمی‌کنم.‬
‫باید واقع‌بین باشی.‬
‫واقعاً فکر می‌کنی‬ ‫می‌تونی همین‌طوری بذاری بری؟‬
‫الگو رو نمی‌بینی‬ ‫و نمی‌فهمی این همکاری چه معنایی داره؟‬
‫دهه‌هاست که پاریسی‌ها از اون طرف خیابون‬ ‫رد می‌شن و بی‌تفاوت از دم هتل می‌گذرن،‬
‫حاضر نیستن از جلوی هتل سیتادل رد بشن‬
‫چون با نازی‌ها همدست بوده.‬
‫خب، دوباره داره گندش درمی‌آد.‬
‫شاید برات عجیب باشه.‬
‫من مال تو نیستم. همون‌قدر که این هتل نیست.‬
‫هتلِ ما.‬
‫ما اینجا رو با هم از نو ساختیم. ‫برات هیچ ارزشی نداره؟‬
‫صبر کن، آمال، تو فردا می‌تونی ‫هر جای دنیا که بخوای بری.‬
‫و حالت هم خوب می‌شه.‬
‫اگه اون پپوی لعنتی گند بزنه به ‫کارم، دیگه تمومه. بدبخت می‌شم.‬
‫خب پس براش بجنگ. بزدل نباش.‬
‫یالا، بگو.‬
‫چرا می‌خوای بمونم؟‬
‫بله، آرتور. بیا تو.‬
‫- بدموقع مزاحم شدم؟‬ ‫- نه، اصلاً.‬
‫خانم. سلام ادوارد. چطوری؟‬
‫- آرتور، چطوری؟‬ ‫- همه‌چی ردیفه.‬
‫اوضاع توی هتل فور سیزنز(چهار فصل) چطوره؟‬
‫همه‌چی عالیه.‬
‫- تو چطوری؟‬ ‫- واسه همین می‌خواستم گپ بزنیم.‬
‫دارم روی گزینه‌هام فکر می‌کنم.‬
‫آره، چون اون سبزه یه نسخه‌ی خاصه.‬
‫ولی هنوز همون مدله.‬
‫سلام.‬
‫تونستی اون لطفی که برای اَدِل ‫ازت خواسته بودم رو انجام بدی‬
‫- یا یادت رفت؟‬ ‫- یادم رفت؟‬
‫کدوم لطف رو می‌گی؟‬
‫نمی‌فهمم.‬
‫خیلی خنده‌داری، می‌دونی؟‬
‫یه روز بهم می‌چسبی چون تو دردسر افتادی.‬
‫برات جا پیدا می‌کنم، برات کار پیدا می‌کنم.‬
‫بعدش غیبت می‌زنه.‬
‫پول تعمیرات رو نقد ‫می‌دی، دیگه هم کار نمی‌کنی.‬
‫طبیعیه که برام سوال پیش بیاد.‬
‫- طبیعیه یا نه؟‬ ‫- آره.‬
‫اون پولش رو از کجا می‌آره؟‬
‫کار می‌کنه.‬
‫- کار می‌کنه؟‬ ‫- آره.‬
‫چون داره درخواست می‌ده ‫بیاد خونه‌ی من زندگی کنه؟‬
‫- آره، می‌دونم.‬ ‫- اوه، می‌دونی؟‬
‫فقط لازم دارم اسمم رو توی ‫اجاره‌نامه‌ی آپارتمان بنویسی‬
‫بعدش دیگه حله، چیز دیگه‌ای ازت نمی‌خوام.‬
‫- اون چی رو داره مخفی می‌کنه؟‬ ‫- هیچی رو مخفی نمی‌کنه.‬
‫یه نقشه‌ای تو سرشه.‬
‫فقط یه سوتی بدید، جفتتون می‌ندازمتون بیرون.‬
‫- فهمیدی؟‬ ‫- آره، فهمیدم. ممنون.‬
‫نمی‌تونم تصمیم بگیرم.‬
‫نمی‌دونم ازش خوشم ‫می‌آد یا بهم حس بدی می‌ده.‬
‫هرج و مرج خوبه.‬
‫باعث می‌شه دنیاهای جدیدی ‫برای ساختن باقی بمونه.‬
‫اوه، واقعاً؟‬
‫واسه همینه که داری می‌ری شانگهای؟‬ ‫(شانگهای: یکی از بندرهای مهم چین)
‫اگه هتل سیتادل یه کادوی عروسیه،‬
‫فکر کنم مجبوریم این ازدواج رو به هم بزنیم.‬
‫می‌دونیم یه زوج چقدر می‌تونن شکننده باشن.‬
‫خواهرت و اون مَردِ آمریکایی ‫شاید تا ژانویه هم دووم نیارن.‬
‫ولی ما...‬
‫اگه واقعاً بخوای...‬
‫می‌تونه جدی باشه.‬
‫اوه، آره!‬
‫داریم واسه گرفتن اون مارِ بوآ چیکار می‌کنیم؟‬
‫هیچی، واسه کسی مهم ‫نیست، اون فقط یه بهانه‌ست.‬
‫همه می‌خوان گالزن از اینجا بره.‬
‫قراره اخراج بشه.‬
‫و اگه اخراج بشه، ‫قراردادت دیگه اعتباری نداره.‬
‫متاسفم.‬
‫از این بابت مطمئنی؟‬
‫خب، آره.‬
‫اَدِل.‬
‫اون پوکر بازت اومده.‬
‫اون بلژیکیه، جنسن. ۵۰ دلار ‫بهم دادی که بهت خبر بدم.‬
‫- آره. باشه. ممنون، پراسپر.‬ ‫- اونجاست. خواهش می‌کنم.
‫بهت گفتم که به افراد بیشتری نیاز دارم.‬
‫نه، ولشون کن!‬
‫این امکان‌پذیر نیست. چند بار بهت گفتم.‬
‫اونا فکر کردن کی هستن؟‬
‫ما هم لایق پاداش هستیم. اینجا رئیس کیه؟‬
‫- نمی‌تونم انجامش بدم.‬ ‫- آخه چرا نمی‌تونی؟‬
‫- الان هیچ کاری از دستم برنمی‌آد.‬ ‫- ولی چرا؟‬
‫در موردش فکر می‌کنم!‬
‫دروغ نمی‌گم آقای گالزن، ‫این یه وضعیت بی‌سابقه‌ست.‬
‫تا حالا شبیهش رو ندیده بودم.‬
‫اگه نظر من رو بخواید، فکر کنم ‫بهتره صبر کنیم ببینیم چی می‌شه.‬
‫تونستید با وکیلتون مشورت کنید؟‬
‫چیزی که خواسته بودی رو برات پیدا کردم.‬
‫بگو، می‌شنوم.‬
‫اگه کمکت کنم این اعتصاب ‫رو تموم کنی، چی گیرم می‌آد؟‬
‫بشین.‬
‫یه قرارداد می‌خوام، همین امروز امضا بشه.‬
‫آره، مشکلی نیست.‬
‫منم یه جا می‌خوام، مثل یاک.‬
‫همین الان.‬
‫خب، تبریک می‌گم.‬
‫داری یاد می‌گیری.‬
‫فقط مستقیم به شنل حمله نکن‬ ‫وگرنه دودش تو چشم من می‌ره.‬
‫اومدی اینجا‬ ‫که درباره‌ی شنل حرف بزنی؟‬
‫فکر کنم دزدیدن هدیه‌های ‫برندها کار بدی باشه، نه؟‬
‫- همه‌ش همینه؟‬ ‫- خب، اگه بهت بگم که‬
‫دخترا همه‌چیز رو توی اینترنت می‌فروشن چی؟‬
‫این دزدی و پنهان‌کاریه.‬
‫منظورم اینه که داریم درباره‌ی چیزایی‬ ‫که مهمونا جا گذاشتن هم حرف می‌زنیم.‬
‫این می‌تونه واسه هتل یه رسوایی باشه، قربان.‬
‫خب، این خوبه.‬
‫از نظر من همه‌چیز ردیفه.‬
‫پرونده رو می‌فرستم واسه قاضی،‬ ‫ولی همه‌چیز تکمیله.‬
‫عفو مشروط می‌گیری.‬
‫ولی اینجا اجاره‌نامه‌ی خانم سرور رو دارم‬
‫و همین‌طور یه اقامتگاه ‫کارکنان توی هتل سیتادل.‬
‫واسه من هردوش خوبه.‬
‫فرقی نمی‌کنه.‬
‫حالا دیگه آزادی.‬
‫تصمیم با خودته.‬
‫- خوبی؟‬ ‫- آره، تو چی؟‬
‫آره.‬
‫- چطوری اومدی اینجا؟‬ ‫- با اتوبوس.‬
‫بزن بریم.‬
‫پس بالاخره نمی‌آی خونه؟‬
‫نه، قاضی واسم تصمیم گرفت.‬
‫ترجیح می‌ده توی پاریس زندگی کنم،‬ ‫نزدیک‌تر به محل کارم.‬
‫- باشه.‬ ‫- فکر کنم اینطوری بهتره.‬
‫ماشین غذا فروشی چی؟‬
‫اون هنوز سر جاشه.‬
‫بیا. این باید اندازه‌ش باشه.
‫ممنون.‬
‫بیا. اینم کلیدای آپارتمانت.‬
‫نشان جدیدت و یه گوشی، تا از این به بعد‬ ‫هر وقت خواستیم بهت دسترسی داشته باشیم.‬
‫- ممنون.‬ ‫- می‌دونی...‬
‫راه و روش مدیر کل،‬ ‫تنها راه ممکن نیست.‬
‫برو.‬
‫سلام، خدمات مهمانان هتل سیتادل.‬
‫سلام به همگی.‬
‫حالتون چطوره؟‬
‫خب، لیست خواسته‌هاتون به دستم رسیده،‬
‫و تصمیم گرفتم‬ ‫به تک‌تک موارد پاسخ بدم.‬
‫نه فقط به چندتاشون، بلکه به همه‌شون.‬
‫چون همه‌ی شما که اینجا هستید، از باربرها‬ ‫و بخش اسکان گرفته تا افراد آشپزخونه،‬
‫همه‌تون می‌تونید توی این بحث شرکت کنید.‬
‫چون هتل سیتادل‬ ‫به لطف شماست که می‌چرخه.‬
‫اما قبل از اینکه شروع کنیم، ‫می‌خوام یه چیزی بهتون بگم‬
‫که خیلی مهمه. گوش کنید.‬
‫کرم‌پودر مرطوب‌کننده‬
‫صدای خشمتون رو می‌شنوم و درکتون می‌کنم.‬
‫خیلی خب، همه‌چیز رو بررسی کنید.‬
‫من از ۱۵ سالگی،‬ ‫به عنوان کارمند توی یه هتل کوچیک شروع کردم.‬
‫پس منم می‌دونم‬ ‫رئیس داشتن چه حسی داره.‬
‫فشار کاری و ساعت‌های طولانی رو می‌شناسم.‬
‫می‌دونم وقتی انتخابی نداری‬ ‫و حتی نمی‌تونی بگی «نه»، چه حالی داره.‬
‫واقعاً فکر کردی می‌تونی‬ ‫با یه ترفیع منو بخری؟‬
‫همه‌مون مطمئنیم که‬ ‫سرپرست بخش نظافت فوق‌العاده‌ای می‌شی.‬
‫طبق تجربه‌م، یه چیزی رو هم می‌دونم‬
‫که مالکای بالا دستمون نمی‌دونن.‬
‫می‌دونم که هتل سیتادل یعنی ما.‬
‫همه‌ی ما، در کنار هم.‬
‫ما داریم اینجا هر روز می‌سازیم...‬
‫یه ایده‌آل از زیبایی و هماهنگی.‬
‫یه آرمان‌شهر.‬
‫این روش اختصاصی ما برای مبارزه با‬ ‫پیش‌پاافتادگی، روزمرگی و زشتیه.‬
‫و این استانداردهای بالا‬
‫به ما عزتی می‌ده‬ ‫که اغلب بیرون از اینجا ازمون دریغ می‌شه.‬
‫توضیح می‌دم، متوجه می‌شی.‬
‫فقط دو دقیقه، خواهش می‌کنم.‬ ‫قسم می‌خورم، دو دقیقه، توضیح می‌دم...‬
‫آدم‌فروش، حداقل اقرار کن.
‫ولی صبر کن،‬ ‫من از هیچ‌کس چیزی نخواستم!‬
‫این یه بازیه، کاندیس.‬ ‫تو یکی حرفمو باور کن.‬
‫دخترا، قسم می‌خورم،‬ ‫من چیزی نخواستم.‬
‫دارید توی تله‌شون می‌افتید.‬ ‫همه‌تون دارید می‌افتید...‬
‫وقتی اینطوری باهاتون حرف می‌زنم...‬
‫یاد پدرم می‌افتم...‬
‫کسی که جونش رو فدای ‫حقوق آدمایی مثل شما کرد.‬
‫واسه همین وقتی دید پسرش رئیس شده...‬
‫تبدیل شدم به بزرگ‌ترین شکست زندگیش.‬
‫اما... بذارید امروز بهش ‫ثابت کنم که اشتباه می‌کرد.‬
‫نه تنها همه‌ی خواسته‌هاتون رو قبول می‌کنم،‬
‫بلکه حقوق همه رو هم از ‫ژانویه ۵ درصد افزایش می‌دم،‬
‫علاوه بر پاداش‌ها.‬
‫و به همه‌ی کسایی که می‌خوان به ما حمله کنن‬ ‫و بینمون تفرقه بندازن، اینو بگم.‬
‫بهتون قول می‌دم که ما تسلیم نمی‌شیم.‬ روشنه؟‬
‫ما کنار هم می‌مونیم.‬ ‫متحد، حامی و مثل یه خانواده.‬
‫خیلی خب.‬
‫ممنون. خیلی خب.‬
‫نوش جان.‬
‫- آقای جنسن.‬ ‫- اممم!‬
‫- آوازه‌تون همه‌جا پیچیده.‬ ‫- حالتون چطوره؟‬
‫- نوش جان. روز خوبی داشته باشین.‬ ‫- ممنون.‬
‫ممنون.‬
‫آهان، اینجایی،‬ ‫ای حرومزاده.‬
‫مارِ، مرده.‬
‫اِستر می‌خواد ببینتت.‬
‫باشه. باشه.‬
‫یه تیم نظافت بفرستین طبقه‌ی ششم،‬ ‫همین الان، لطفاً.‬
‫مار بوآ رو پیدا کردیم.‬
‫به سمت پایین می‌رویم.
‫طبقه‌ی یازدهم.‬
‫هی، یاک، ما دیگه همسایه‌ایم داداش.‬
‫دیدم زنگ زده بودی.‬
‫بیا خونه‌م، برات یه مشروبی چیزی ردیف می‌کنم.‬
‫نگــــــــــو.‬
‫اوه، لعنتی.‬
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]