« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫عیسی یمتا
‫خانم لوپز اتاق ۳۲۱‬
‫بفرما، اینم از این.‬
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫هممم.‬
‫مهمونای اتاق ۳۰۷ ساعت ۶ عصر می‌رسن‬ ‫و می‌خوان حمومشون آماده باشه.‬
‫- ممنون.‬ ‫- بله.‬
‫بله. درسته. بخش بالکن رو لغو می‌کنیم‬ ‫و می‌ریم ردیف ارکستر.‬
‫- سلام.‬ ‫- سلام.‬
‫ممنون، ایسیس.‬
‫انجام شد. ردیف دوم‬ ‫توی ردیف ارکستر، همون‌طور که خواستید.‬
‫- ممنون، آقا.‬ ‫- خواهش می‌کنم.‬
‫برای رزروهای بعدی‬ ‫حتماً دوباره پیش ما بیاید.‬
‫- ممنون.‬ ‫- براتون گرفتمش.‬
‫البته، حتماً باهاشون تماس می‌گیرم.‬
‫چرا حراست‬ ‫می‌خواد باهات حرف بزنه؟‬
‫اگه کاری کردی،‬ ‫همین الان باید بهم بگی.‬
‫اِستر، داری چی می‌گی؟‬ ‫اونا چی گفتن؟‬
‫سرهنگ بهم زنگ زد.‬ ‫به نظر قضیه جدیه.‬
‫اصلاً نمی‌دونی چرا؟‬
‫اَدِل، من حاضرم کمکت کنم،‬ ‫ولی واقعاً باید همین الان بهم بگی.‬
‫حرف بزن!‬
‫من کاری نکردم.‬
‫خانم شارکی. با من بیاید.‬
‫- می‌تونم بپرسم چرا؟‬ ‫- لطفاً با من بیاید.‬
‫- اینجا چه خبره؟‬ ‫- خب، بله، عالی می‌شه.‬
‫- بفرمایید. همین‌جاست.‬ ‫- ممنون.‬
‫چه خبر شده؟‬
‫هان؟‬
‫نمی‌دونم.‬
‫امتیازات ‫فصل اول قسمت پنجم: ‫فراری
‫می‌شه توضیح بدید من اینجا چیکار می‌کنم؟‬
‫یه نفر بدون اجازه از طبقه هفتم عکس گرفته.‬ ‫چیزی در این مورد می‌دونی؟‬
‫نه، اصلاً.‬
‫موقع عکس‌برداری اونجا بودی.‬
‫بودم؟ نمی‌دونم.‬ ‫کِی عکس گرفتن؟‬
‫یکی از آدم‌های من اطلاعاتش رو تحلیل کرده.‬
‫ما می‌دونیم کِی، کجا،‬ ‫و با چه مدل گوشی‌ای عکس گرفته شده.‬
‫مشخصاتت کاملاً بهش می‌خوره.‬
‫جدی، کل چیزی که دارید همینه؟‬
‫گوشی همه‌ی ما مثل همه،‬ ‫منم که توی طبقه هفتم کار می‌کنم.‬
‫گوشیتو نشون بده.‬
‫- رمزت؟‬ ‫- ۲۰۳۴.‬
‫شماره سلول زندانته؟‬
‫خب، دیگه تموم شد؟‬
‫می‌دونی، موساد تازگی‌ها کشف کرده‬ ‫که هر بار عکس می‌گیری،‬
‫گوشی همیشه یه ردی از خودش می‌ذاره.‬
‫می‌دونی، مثل رد گلوله روی تفنگ.‬
‫اون سنسور رو می‌بینی؟‬ ‫همیشه یه نقص‌های کوچیکی داره.‬
‫با چشم غیرمسلح دیده نمی‌شه،‬
‫ولی اگه بخوام،‬ ‫اگه دوتا عکس رو با هم مقایسه کنم،‬
‫می‌فهمیم که از یه گوشی‬ ‫گرفته شدن یا نه.‬
‫خب، چیکار کنم؟ انجامش بدم یا نه؟‬
‫هر کاری دلت می‌خواد بکن.‬ ‫ولی من هیچ ربطی به این موضوع ندارم.‬
‫خواهیم دید.‬
‫ناامید شدم.‬
‫می‌شه لطفاً ما رو تنها بذارید؟‬
‫سرهنگ،‬ آقای فتحانی می‌خواد ازش بازجویی کنه،‬
‫ولی اول می‌خواد با شما حرف بزنه.‬
‫اوه، کار من زیاد طول نمی‌کشه.‬
‫منتظرتونن.‬
‫بسیار خب، خانم شارکی، ما بهت کمک کردیم‬ ‫و تو این‌طوری ازمون تشکر می‌کنی؟‬
‫چه خبر شده، ادوارد؟ قضیه چیه؟‬
‫چی بهشون گفتی‬ ‫و اونا چی می‌دونن؟‬
‫من هیچی نگفتم،‬ ‫عکس‌ها رو هم پاک کردم.‬
‫می‌خواد باور کنم که می‌تونه بفهمه‬ ‫با چه گوشی‌ای عکس گرفته شده.‬
‫خب، معلومه که ترسیده،‬ باشه؟‬
‫تعجبی نداره‬ ‫که بهت شک کرده.‬
‫تو تازه وارد جمع ریم شدی،‬
‫و متأسفم،‬ ‫ولی گذشته‌ت هم که مایه دردسره.
‫نه، چیزی که واقعاً نگرانم می‌کنه ‫اینه که‬ تو تنها کسی هستی که ‫دارن ازش بازجویی می‌کنن.‬
‫- پس من باید چیکار کنم؟‬ ‫- بهشون بگو که آمال فتحانی،‬
‫صاحب این هتل،‬ ‫ازت خواسته که عکس بگیری، باشه؟‬
‫منظورت چیه؟ صبر کن.‬ ‫می‌خوای به آمال خیانت کنم؟‬
‫- داری چیکار...؟ چطور می‌تونی...؟‬ ‫- تمومش کن. تمرکز کن.‬
‫وقتی اومدی اینجا‬ ‫بهت چی گفتم؟‬
‫هر چی بهت می‌گن انجام بده. اطاعت کن.‬
‫مهمون ازت محافظت می‌کنه. یادت هست؟‬ ‫پس دستور باید از بالا اومده باشه.‬
‫باید توی خانواده بمونه.‬ ‫اسمی از من نیار، باشه؟‬
‫این‌طوری می‌تونم از کارمندم دفاع کنم‬ ‫و بگم که این بی‌انصافیه.‬
‫اون داره تقاص‬ ‫درخواست‌های عجیب‌وغریب رئیسش رو پس می‌ده.‬
‫چطور مطمئنی که اون بهت خیانت نمی‌کنه‬ ‫و نمی‌گه تو هم دست داشتی؟‬
‫اون هیچ‌وقت این کار رو نمی‌کنه.‬
‫من مطمئن نیستم.‬
‫- در این مورد بهم اعتماد کن.‬ ‫- بریم؟‬
‫باشه.‬
‫اَدِل، درسته؟‬
‫بله.‬
‫چند وقته‬ ‫پیش ما هستی، اَدِل؟‬
‫سه ماهه که اینجام.‬
‫اولش باربر بودم.‬ ‫الان توی بخش خدمات مهمانان هستم.‬
‫و از همین الان‬ ‫یکی از سوگلی‌های دخترم شدی، هوم؟‬
‫خیلی زود یاد می‌گیری.‬
‫عکس‌های پاسپورت رو تو گرفتی؟‬
‫ازِت سوال پرسیدم.‬
‫بله.‬
‫می‌تونیم بپرسیم چرا؟‬
‫و برای کی؟‬
‫خانم آمال فتحانی ازم خواست‬ ‫درباره‌ی آقای پپو اطلاعات جمع کنم.‬
‫عجب.‬
‫مسخره‌ست. واقعاً مضحکه.‬
‫چرا دخترم باید‬ ‫ازِت همچین چیزی بخواد؟‬
‫نمی‌دونم قربان. من نپرسیدم.‬
‫اگه اون ازم چیزی بخوان، انجامش می‌دم.‬ ‫کارم همینه. همین و بس.‬
‫نه بابا. این اصلاً درست نیست.‬
‫می‌شه یه لحظه جدی باشیم؟‬ ‫من چرا باید همچین کاری بکنم؟‬
‫اوه، نمی‌دونم.‬
‫که ریم رو علیه من کنی؟‬
‫ازدواجمون رو بهم بزنی و‬ ‫هتل رو برای خودت نگه داری؟‬
‫بیاین عجولانه قضاوت نکنیم،‬ باشه؟‬
‫نجیب، با تمام احترامی که برات قائلم،‬ ‫اگه دلم بخواد عجولانه قضاوت می‌کنم.‬
‫می‌شه بریم سر اصل مطلب؟‬ ‫باید نگرانِ توافق‌مون باشم؟‬
‫- البته که نه.‬ ‫- ببخشید، کدوم توافق؟‬
‫- چه توافقی؟‬ ‫- آمال، خواهش می‌کنم.‬
‫خب، خانم شارکی،‬ ‫کسِ دیگه‌ای هم از این موضوع خبر داره؟‬
‫هیچ‌کسِ دیگه.‬
‫بسیار خب. ممنون.‬
‫و ریم،‬ اون از توافق‌تون خبر داره؟‬
‫وظیفه‌ی منه که مراقبِ تو‬
‫و منافعِ این خانواده باشم.‬
‫ادوارد، بابتِ کمکت‬ ‫خیلی ممنونم.‬
‫روت حساب می‌کنم که این‬ ‫گفتگو محرمانه بمونه، باشه؟‬
‫البته، آقای فتحانی.‬
‫هر کاری از دستم بربیاد می‌کنم تا مطمئن شم‬ ‫اون در این مورد سکوت می‌کنه.‬
‫نمی‌فهمم.‬ ‫اینجا چیکار می‌کنیم؟‬
‫- کمدت رو گشتیم.‬ ‫- کمدِ من؟ چرا؟‬
‫- روالِ عادیه.‬ ‫- اجازه دارین همچین کاری کنین؟‬
‫- اینو پیدا کردم.‬ ‫- ممنون.‬
‫مالِ من نیست. تا حالا اینو ندیده بودم.‬
‫قسم می‌خورم مالِ من نیست.‬
‫لطفاً با مدیرِ کل تماس بگیرین.‬
‫اون از قبل خبر داره.‬ ‫حالا دیگه پلیس میاد سراغت.‬
‫- امکان نداره.‬ ‫- زنگ زدیم، تو راهن.‬
‫من اصلاً اینو ندیدم. مالِ من نیست.‬
‫- اوه، واقعاً؟‬ ‫- یکی اینو گذاشته تو کمدِ من.‬
‫اینا رو به پلیس می‌گی.‬
‫دارم بهت می‌گم، مالِ من نیست!‬
‫یکی گذاشتش تو کمدِ من.‬ ‫فقط همین می‌تونه باشه.‬
‫- آروم باش.‬ ‫- کثافتِ عوضی.‬
‫صبر کن! فقط می‌خوام یه چیزی بگم.‬
‫باشه. بگو، می‌شنوم.‬
‫مدیرِ کل بهم گفت‬ ‫که اون عکس‌ها رو بگیرم.‬
‫قسم می‌خورم. قربان، باورم کنین!‬
‫- اون ازِت خواست عکس بگیری؟‬ ‫- بله.‬
‫نمی‌فهمم. چون اولش گفتی‬ ‫انجام دادی، بعد گفتی ندادی.‬
‫اول خانم فتحانی بود،‬ ‫حالا شد آقای گالزن.‬
‫فکر کردی من احمقم؟ فکر کردی‬ ‫می‌تونی منو بازی بدی؟ من آدمِ گرفتاری‌ام.‬
‫- دارم بهتون می‌گم که ازم خواسته شده بود...‬ ‫- کافیه. تمومش کن.‬
‫- به اندازه‌ی کافی وقتم تلف شده.‬ ‫- ولی کارِ من نبود!‬
‫- بیا. بریم.‬ ‫- کارِ من نبود.‬
‫- این کار رو با من نکنین!‬ ‫- زود باش.‬
‫ولم کن.‬
‫لعنتی! برین بگیرینش!‬
‫ممنون.‬
‫از اون طرف!‬
‫ببندش دیگه! عجله کن!‬
‫بجنب!‬
‫درها در حال بسته شدن هستند.‬
‫اوه، لعنت!‬
‫لیست نسبت به دفعه‌ی قبل‬ ‫یه‌کم طولانی‌تر شده.‬
‫دو تا تابلوی جدید اضافه شده.‬
‫هزینه‌ش قابل‌توجهه.‬
‫ببخشید. باید اینو جواب بدم.‬
‫- بله، حتماً.‬ ‫- الو.‬
‫بله. ببخشید. چی؟‬
‫منظورت چیه که فرار کرده؟‬
‫چطور تونست همچین کاری بکنه؟‬
‫مبارک باشه. برای عروسی.‬
‫باشه.‬
‫درها در حال باز شدن می‌باشند.‬ ‫ طبقه‌ی پنجم.‬
‫- یکی می‌تونه توضیح بده؟‬ ‫- قربان، من مسئولیتِ کاملش رو به عهده می‌گیرم...‬
‫معلومه که تقصیرِ توئه.‬ ‫پیداش کردین؟‬
‫هنوز نه، ولی همه‌ی آدم‌هام دنبالشن.‬ ‫تمامِ خروجی‌ها رو تحتِ نظر دارن.‬
‫سرهنگ، این دختر خطرناکه.‬
‫نذار با کسی حرف بزنه.‬
‫سلام. حراستِ هتل هستم، خانم.‬
‫حراست هتل هستم.‬
‫فقط یه لحظه طول می‌کشه. ببخشید.‬
‫راحت باشین.‬ ‫نگران نباشین، همه‌چی مرتبه.‬
‫باشه، ممنون. همه‌چی ردیفه.‬
‫سلام خانم؟ حراستِ هتل هستم.‬
‫می‌شه پله‌ها رو بررسی کنین، لطفاً؟‬
‫حراستِ هتل.‬
‫خب، بهم بگو چه خبره.‬
‫ما همیشه باید حواسمون بهت باشه.‬ ‫داری چیکار می‌کنی؟ واقعاُ؟‬
‫دستورالعملِ امنیتیه. ببخشید.‬
‫- این اتاقِ ۲۰۳ نیست؟‬ ‫- نه.‬
‫پس معذرت می‌خوام.‬ ‫تنهاتون می‌ذارم. به کارتون برسید.‬
‫بیاین دخترا.‬ ‫عجله کنید، باید بریم.‬
‫تا دو دقیقه‌ی دیگه می‌رسن اینجا.‬
‫- سلام.‬ ‫- ریم سرش شلوغه.‬
‫- منو می‌شناسی. بذار بیام تو!‬ ‫- داری چیکار می‌کنی؟‬
‫- وایستا، نمی‌تونی وارد بشی.‬ ‫- ریم!‬
‫- متأسفم. وایسید خانم، خواهش می‌کنم.‬ ‫- چه خبره؟‬
‫ریم، باید حرف بزنیم. اگه مهم نبود‬ ‫نمی‌اومدم.‬
‫هی! خواهش می‌کنم، به حرفم گوش بده!‬
‫صبر کن، اینجا چه خبره؟‬
‫پدرت، مارک، خواهرت،‬ ‫همه‌شون دارن بهت دروغ می‌گن.‬
‫می‌دونی که‬ ‫همه دارن بهت دروغ می‌گن؟‬
‫پدرم؟ اون اینجاست؟‬
‫خواهش می‌کنم گوش کن.‬
‫فقط پنج دقیقه بهم وقت بده.‬
‫درو ببند.‬
‫چشم خانم.‬
‫همین الان پایین پیششون بودم.‬ ‫می‌تونم توضیح بدم، خب؟‬
‫این اسمی که روی کارتته،‬ ‫اسمِ تو نیست، درسته؟‬
‫مالِ خودت کجاست؟‬ ‫و اون کی کارتشو بهت داد؟‬
‫- من کاری نکردم. قسم می‌خورم.‬ ‫- پس این اسمِ توئه؟‬
‫من دزد نیستم.‬ ‫کاری نکردم.‬
‫مگه گفتم دزدی؟‬ ‫آروم باش، جوابِ سؤالمو بده.‬
‫خب، چطوری این اتفاق افتاد؟‬
‫همین‌طوری،‬ ‫یهو توی جیبت پیدا شد؟‬
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم.‬
‫کارت‌هاشون رو با هم عوض کردن.‬ ‫اونم نمی‌گه چطوری این اتفاق افتاده.‬
‫خواهش می‌کنم گوش کنید قربان. کارِ من نبود.‬
‫باشه. خیلی خب. حرفت رو باور می‌کنم.‬
‫و قرار بود ادوارد اونجا باشه‬ ‫تا ازم محافظت کنه.‬
‫یهو،‬ یه کیسه‌ی مواد توی کمدم پیدا شد.‬
‫چرا باید همچین کاری کنه؟‬
‫- واسه اینکه ازش باج نگیرم.‬ ‫- چه جالب.‬
‫پس در واقع داری می‌گی از روزِ اول‬ ‫داشتی منو بازی می‌دادی،‬
‫و حالا که به مشکل خوردی،‬
‫اومدی اینجا و داری التماسم می‌کنی‬ ‫که کمکت کنم، همین؟‬
‫ریم، نمی‌دونستم‬ ‫انقدر جدی می‌شه.‬
‫ببخشید، یادم رفت.‬ ‫اسمت چی بود؟‬
‫- آلما برنو.‬ ‫- آلما.‬
‫خب، باشه. درست می‌شه،‬ ‫خب؟ فقط یه اشتباهِ احمقانه بوده.‬
‫منتظرِ چی هستی؟‬
‫می‌تونی یه استعلام بگیری؟‬ ‫یه کارت به اسمِ آلما برنو.‬
‫پس در نهایت، من و تو‬ ‫فرقی با هم نداریم، مگه نه؟‬
‫به هردومون خیانت شده. بازی خوردیم.‬
‫شوخی می‌کنی؟‬ ‫تو همه‌چی داری. خرپولی.‬
‫من فرصتِ دومی ندارم.‬ ‫برمی‌گردم زندان.‬
‫صبر کن، فکر می‌کنی من پولدارم؟‬
‫فکر می‌کنی همه‌ی اینا مالِ منه؟‬
‫من هیچی ندارم.‬ ‫همه‌ی اینا پولِ بابامه.‬
‫حتی به اطرافیانم هم‬ ‫بابام پول می‌ده.‬
‫واسه من، این ازدواجِ مزخرف‬ ‫راهِ نجاتم بود.‬
‫قرار بود منو از اینجا دور کنه‬
‫و نذاره اون کلِ زندگیمو کنترل کنه.‬ می‌فهمی؟‬
‫همیشه حواست‬ ‫به وسایلت باشه.‬
‫باشه؟ این اتفاقا خیلی سریع می‌افته.‬
‫آلما برنو.‬ ‫آخرین استفاده، دو دقیقه‌ی پیش.‬
‫درِ خدماتیِ طبقه‌ی هفتم.‬
‫باشه، امروز رو مرخصی بگیر.‬ ‫برو خونه، باشه؟‬
‫دیگه تموم شد.‬
‫ریم. من باهاتم.‬
‫برات کار می‌کنم.‬
‫- هر کاری می‌کنی تا جبران کنم.‬ ‫- ولی تو برمی‌گردی زندان.‬
‫اگه از این اتاق برم بیرون، نه.‬
‫ولی چطوری می‌خوای از اینجا بری بیرون؟‬
‫طبقه‌ی هفتم.‬
‫از اون طرف برو.
‫- التماست می‌کنم.‬ ‫- دستورالعملِ اضطراریه.‬
‫- ریم، خواهش می‌کنم پشتم باش.‬ ‫- باید اینجا رو بگردیم. ممنون.‬
‫بله، داریم‬ ‫الان اطراف رو می‌گردیم.‬
‫بله قربان. در حال بررسی کردن اطراف هستیم.
‫- خانمِ فتحانی؟‬ ‫- اَدِل.‬
‫بهم کمک می‌کنی؟‬
‫آخ، لعنتی!‬
‫خانمِ فتحانی، اگه جواب ندید،‬ ‫مجبور می‌شم در رو بشکنم.‬
‫اوه، کیر توش.‬
‫خانمِ فتحانی؟‬
‫لعنت، یه موردِ‬ ‫گروگان‌گیری داریم. ایرن!‬
‫با یه موردِ‬ ‫گروگان‌گیری طرفیم.‬
‫خانمِ فتحانی، ببخشید مزاحم شدم،‬
‫ولی واسه امنیتِ خودتون،‬ ‫باید اتاق رو بگردم.‬
‫بیا.‬
‫بفرمایید.‬
‫هممم.‬
‫نه. کسی اینجا نیست.
‫ما هنوز شارکی رو ندیدیم.‬
‫تکرار می‌کنم، ما شارکی رو ندیدیم.‬
‫دارم می‌رم طبقه‌ی پایین‬ ‫تا اونجا رو بگردم.‬
‫جان، اونجا می‌بینمت.‬ ‫باید هر چه زودتر پیداش کنیم.‬
‫همه در حالت آماده‌باشن. از همین الان.‬
‫خیلی خب.‬
‫دوربین‌ها نشون می‌دن که وارد شده.‬ ‫یکی از کارمندها هم تأیید کرد.‬
‫خانمِ فتحانی گفت‬ ‫که کسی رو ندیده.‬
‫همه‌ی خروجی‌ها بسته شدن؟‬ ‫اتاق رو گشتین؟‬
‫- همه‌ی اتاق‌ها رو، ولی چیزی نبود.‬ ‫- کسی باهاش حرف زده؟‬
‫در هر صورت، نمی‌تونه بره بیرون. خب.‬
‫اینجا رو نگردین. حتماً یه جوری‬ ‫رفته طبقه‌ی پایین. بگیرینش!‬
‫طبقه‌ی هفتم.‬
‫می‌خوام از مدیریت تشکر کنم.‬
‫- که تونستم همسرم رو بیارم پاریس.‬ ‫- بفرمایید، اول شما.‬
‫- وایی.‬ ‫- اوه، عجب جاییه.‬
‫- خیلی عالیه. سالگرد ازدواجمونه.‬ ‫- خیلی قشنگه.‬
‫- واسه همین اومدیم اینجا.‬ ‫- عالیه. تبریک می‌گم.‬
‫واقعاً خوش‌حالیم که اینجا هستین.‬
‫- ممنون.‬ ‫- سلام!‬
‫- سلام.‬ ‫- سلام.‬
‫- سفر خوبی داشتین؟‬ ‫- آره.‬
‫شامپاین میل دارین؟‬
‫- آره، ممنون.‬ ‫- عالی می‌شه. ممنون.‬
‫- بیا، گیلاس‌ها رو بگیر.‬ ‫- داری چیکار می‌کنی، اَدِل؟‬
‫بفرما!‬
‫- بفرمایید.‬ ‫- آه، ممنون.‬
‫- سالگرد ازدواجتونه؟‬ ‫- بله!‬
‫آه.‬
‫- اَدِل، چِت شده؟‬ ‫- اولین بارتونه می‌آین هتل سیتادل؟‬
‫- بله.‬ ‫- انتخاب خوبیه.‬
‫البته.‬
‫- ممنون.‬ ‫- برای شما.‬
‫باشه. اَدِل...‬
‫اوه! عکس بگیریم؟‬ ‫عکس می‌خواین؟‬
‫- بله، حتماً.‬ ‫- با این منظره؟‬
‫مارینا، لطفاً یه عکس بگیر.‬
‫توی این کار بهترینه. فعلاً.‬
‫- خداحافظ.‬ ‫- فعلاً.‬
‫عالی شد!‬
‫- ممنون.‬ ‫- دستت درد نکنه.‬
‫- هی، به سلامتی.‬ ‫- من الان برمی‌گردم.‬
‫فقط می‌رم یه چیزی رو بررسی کنم، باشه؟‬
‫- البته.‬ ‫- اینجا فوق‌العاده‌ست!‬
آوا‌مــووی
‫خب، وقتی فهمیدی بدبخت شدیم،‬
‫بگو چقدر طول کشید‬ تا منو قربانی کنی؟‬
‫یه ساعت؟ کمتر؟‬
‫خطراتش رو سنجیدم.‬
‫بابات فقط جلوی بقیه بهت تشر میزنه، ‫ ولی کلا کاری بهت نداره.
‫اون هیچ‌وقت بهت آسیب نمی‌زنه.‬
‫اگه واقعاً اینطوری فکر می‌کنی،‬ ‫خیلی رقت‌انگیزه.‬
‫چاره‌ی دیگه‌ای نداشتم.‬
‫باید خودم رو نجات می‌دادم.‬ ‫اعتبارم رو، شغلم رو.‬
‫کدوم اعتبار؟‬
‫حتی از اینکه بهم خیانت کردی ناراحت نیستم.‬ ‫فقط ناامید شدم.‬
‫من جونم رو برات می‌دادم.‬
‫این‌ها فقط قصه‌هاییه‬ ‫که واسه خودت می‌بافی.‬
‫تو هیچ‌وقت چیزی به من ندادی.‬ ‫فقط سوءاستفاده کردی.‬
‫ولی خب، اینطوری بزرگ شدی.‬
‫اینقدر ازم متنفری؟‬
‫اینطوری تحملش راحت‌تر بود.‬
‫و اون دختره، اَدِل؟‬
‫حالا تکلیف اون چی می‌شه؟‬
‫همون اتفاقی براش می‌افته که اگه‬ ‫باهام آشنا نمی‌شد می‌افتاد.‬
‫اون از قبل هم کارش تموم بود.‬
‫تو اصلاً اندازهٔ یه جو شرم نداری.
‫باید با این ننگ زندگی کنم.‬
‫سلام.‬
‫خب، نظرت چیه؟‬
‫براتون یه میز گرفتم.‬ ‫رزروتون واسه دو ساعت دیگه‌ست.‬
‫- راحت باشین. همه‌چیز ردیفه.‬ ‫- عالیه!‬
‫- خیلی لطف کردین.‬ ‫- خوش بگذره.‬
‫ببخشید، یه لحظه منو ببخشید. ‫برمی‌گردم.‬
‫فکر کنم واقعاً باید امتحانش کنی.‬
‫- اِستر، می‌تونم یه لحظه باهات حرف بزنم؟‬ ‫- اوه، بله، حتماً.‬
‫- بعداً دوباره با هم حرف می‌زنیم.‬ ‫- فوریه.‬
‫- بله؟‬ ‫- ممنون.‬
‫- مشکلی پیش اومده؟‬ ‫- قضیه‌ی اَدِل چی شد؟‬
‫تو خودت چی فکر می‌کنی؟‬
‫باورم نمی‌شه. چرا باید وقتی یه آپارتمان‬ ‫همین بغل داره، چیزها رو اینجا قایم کنه؟‬
‫با عقل جور درنمی‌آد.‬
‫تئو رو یادت هست،‬ ‫پیک قبلی‌مون؟‬
‫- آره.‬ ‫- اون موقع صداش درنیومد،‬
‫ولی اونم متهم شده بود‬ ‫که به مهمون‌ها جنس می‌فروخته.‬
‫نمی‌فهمی این برنامه‬ واسه چیه؟‬
‫مدیر، بچه‌ها رو از توی‬ ‫لجن‌زار می‌کشه بیرون.‬
‫اون‌ها هم تا پای جون بهش وفادارن.‬
‫اون وقت خیلی راحت می‌شه دوباره‬ ‫فرستادشون زندان.‬
‫اَدِل گند می‌زد، جفتمون اینو می‌دونیم.‬ ‫ولی توی این مورد، اون بی‌گناهه.‬
‫اون طبقه‌ی بالا بود.‬
‫به نگهبانی نگفتم.‬
‫- کدوم طبقه؟‬ ‫- ششم.‬
‫کجا داشت می‌رفت؟‬
‫نمی‌دونم، ولی یه پنجره رو شکوند.‬
‫مهمون‌ها رو جابه‌جا کردم‬ ‫و یه تیم نظافت هم آوردم.‬
‫- پس خبری از شارکی نشد؟‬ ‫- نه، خبری ازش ندارم.‬
‫- ولی مشکل چیه؟‬ ‫- دلم می‌خواد بدونم چه خبره.‬
‫اگه دیدیش، فوراً بهم زنگ بزن.‬ ‫نباید بذاریم از هتل خارج بشه.‬
‫- خب، دلیلش چیه؟‬ ‫- محرمانه‌ست.‬
‫باید بفهمیم همین الان‬ ‫کجاست. برو.‬
‫- چت شده؟‬ ‫- خودمو زخمی کردم. چیزی نیست.‬
‫- اون چیه؟‬ ‫- به تو چه؟‬
‫خوابم نمی‌بره. همین.‬
‫فوتبال رو ول کردی، حالا هم داری‬ خودتو با ‫الکل خفه می‌کنی و غذای تخمی می‌خوری؟‬
‫داری زندگی و آینده‌ی شغلیتو‬ ‫به گند می‌کشی. نقشه‌ت همینه؟‬
‫آینده‌ی شغلیم داره زندگیمو به گند می‌کشه.‬
‫نه خونوادمو می‌بینم.‬ ‫نه هیچ‌کس دیگه‌ای رو.‬
‫فقط دارم می‌دوم،‬ ‫و نمی‌دونم چرا.‬
‫- از سدریک خبری داری؟‬ ‫- اون که اصلاً عین خیالش نیست.‬
‫نمی‌خواد منو ببینه.‬
‫اون رفته، باشه؟‬
‫عیسی، متأسفم، متوجه نشدم.‬
‫منظورت چیه؟‬
‫نفهمیدم‬ اون چقدر برات مهم بود.‬
‫- چی داری می‌گی؟‬ ‫- هیچی، فقط، وقتی دیدمت...‬
‫- خب، الان چی فهمیدی؟‬ ‫- چی؟‬
‫شماها فکر کردین کی هستین؟‬
‫داری درباره‌ی چی حرف می‌زنی؟‬
‫شماها توی اتاق‌های ما، ‫توی زندگی‌های ما هستین،‬
‫همه‌چیز رو درباره‌ی ما می‌دونین.‬ ‫همینه دیگه؟‬
‫ما هیچی درباره‌ی شما نمی‌دونیم.‬
‫من تو رو نمی‌شناسم.‬
‫بهم می‌گی اسمت اَدِله.‬ ‫شاید داری دروغ می‌گی.‬
‫الو؟‬
‫آره، اینجاست.‬
‫باشه.‬
‫- کی بود؟‬ ‫- رئیست، اِستر.‬
‫چی گفت؟‬
‫نمی‌دونم. فقط بذار حرفمو‬ ‫تموم کنم.‬
‫عیسی، صبر کن، لطفاً، فقط گوش بده.‬
‫می‌خوای چیزی رو بدونی‬ ‫که هیچ‌کس نمی‌دونه؟‬
‫بدجوری توی دردسر افتادم. فقط باورم کن.‬
‫رئیستم نیست که داره می‌آد.‬ ‫مأمورای حراستن.‬
‫می‌خوان منو برگردونن زندان.‬
‫آره، من زندان بودم.‬
‫دیدی؟ بهتره درباره‌ی کسایی ‫که بهت خدمت می‌کنن‬ زیاد ندونی.‬
‫ولی این دفعه بی‌گناهم، قسم می‌خورم.‬ ‫دروغ نمی‌گم.‬
‫تویی که به یه ‫آلپرازولام(آرامش بخش و خواب آور) احتیاج داری.‬
‫اون فقط گفت‬ ‫که باید توی یه اتاق ببینیش.‬
‫- کدوم اتاق؟‬ ‫- ۴۱۷.‬
‫باشه.‬
‫می‌تونم اینا رو قرض بگیرم؟‬
‫چی می‌خوای، آمال؟‬
‫برو بیرون.‬ ‫نمی‌خوام ببینمت.‬
‫چطور تونستی این کار رو با من بکنی؟‬
‫به هر حال، همیشه می‌دونستم‬ ‫که خواهری ندارم.‬
‫ازت متنفرم.‬
‫می‌شنوی چی می‌گم؟ ازت متنفرم.‬
‫کاملاً حق داری‬ ‫از دستم عصبانی باشی.‬
‫ولی چیزایی هست که نمی‌دونی.‬
‫فکر کنم باید با بابا حرف بزنی.‬
‫اون با مارک معامله کرده.‬
‫برو از خودش بپرس. همین‌جاست.‬
‫درها در حال باز شدن می‌باشند.‬ ‫ طبقه‌ی چهارم.‬
‫نه، چند روزی می‌مونم.‬ ‫البته. هر وقت خواستی بهم زنگ بزن.‬
‫راسته؟‬
‫فعلاُ. خودم بهت زنگ می‌زنم.‬
‫- چیزایی که می‌گن راسته؟‬ ‫- سلام عزیزم.‬
‫تو و مارک‬ ‫کارهای عروسی رو ردیف کردین؟‬
‫ریم، می‌دونی‬ مشکلت چیه؟‬
‫همیشه نقش قربانی رو بازی می‌کنی.‬
‫و واقعاً هم قربانی می‌شی.‬
‫تویی که عاشقِ مارکی.‬
‫به من ربطی نداره.‬
‫این ایده به ذهنِ کی رسید؟‬
‫تو یا اون؟‬
‫اون بهم زنگ زد.‬
‫ولی دیدم که تو خیلی‬ ‫عاشقشی و خیلی خوشحالی‬
‫که نمی‌تونستم باهاش معامله نکنم.
‫نگران نباش. بیا اینجا عزیزم.‬ ‫بیا بشین.‬
‫مهم اینه‬ که الان همه‌مون دورِ همیم.‬
‫چقدر؟‬
‫دلم برات تنگ شده بود.‬
‫یه بوس بده. یه بوس به بابات بده.
‫به لطفِ من چقدر پول‬ ‫به جیب زدی؟‬
‫ببین ریم، تمام حساب‌های نامزدت‬ ‫توی خارجِ آمریکا مسدود شده.‬
‫هتل بهش اجازه می‌ده پولِ نقد بگیره.‬
‫خونواده‌ی ما بدهکاره.‬ ‫این چیزیه که به نفعِ همه‌ست.‬
‫پس داری از عروسیِ دخترت‬ ‫برای پول‌شوییِ اون استفاده می‌کنی؟‬
‫ببین ریم...‬
‫اگه این کار رو نکنم،‬
‫پول‌ها توی جِرسی می‌مونه‬ ‫و بعدش یه رسوایی به بار می‌آد.‬ ‫(جرسی: ایالت نیوجرسی تو آمریکا)
‫دوستت دارم، ریم.‬
‫من پدرتم و دوستت دارم.‬
‫تو همه‌چیز رو خراب می‌کنی.‬
‫و تو... حالمو به هم می‌زنی.‬
‫ریم!‬
‫بیا.‬
‫ببین...‬
‫مارک بهت آسیب نمی‌زنه.‬
‫اون آدم بدی نیست.‬
‫نمک‌نشناس نباش.‬
‫من هواتو دارم.‬
‫باشه؟ حالا برو دیگه.‬
‫آره، ردیف شد، همه‌جا تمیز شده،‬ ‫پس تمومه. من وظیفه‌مو انجام دادم.‬
‫- تو اینجا چیکار می‌کنی؟‬ ‫- زود باش، سوار شو!‬
‫استر بهم گفت که توی دردسر افتادی.‬
‫مهمون ساعت ۳:۵۳ بعدازظهر رفت.‬
‫باربرها ساعت ۴:۱۰ رسیدن.‬ ‫یکی بهش خبر داده بود.‬
‫شایدم نه. همه‌ی تخلیه‌ها ساعت ۴ـه.‬ ‫ممکنه یه استنتاج ساده باشه.‬
‫حتماً. اونم همین‌طوری اتفاقی‬ ‫تنها اتاقی رو پیدا کرد که...‬
‫یه صندوق داشت که اون‌قدر ‫بزرگ بود که توش قایم بشه.‬
‫وظیفه‌ی اونه که مشخصات مهمون‌ها رو بدونه.‬
‫دارید منو مؤاخذه می‌کنید‬ ‫چون خوب آموزشش دادم؟‬
‫خانمِ دو لووه،‬ ‫شما به آقای یمتا، اتاق ۵۰۸ زنگ زدید.‬
‫یمتا، آره، چون ‬چند روزه که...‬
‫یه بسته براش اومده و تو لابی مونده.
‫آقای یمتا‬ ‫دیگه از اتاقش بیرون نمی‌آد.‬
‫توی دوربین‌ها، درست بعد از تماس شما،‬ ‫اونو توی اون طبقه می‌بینیم.‬
‫ صبر کن ببینم، تو توی دوربین دیدیش؟‬ ‫پس چرا دخالت نکردی؟‬
‫هی. دست انداختنِ من تموم نشد؟‬
‫گوشیِ موبایلِ خانمِ شارکی‬ ‫غیب شده،‬
‫پس حتماً یکی بهش کمک کرده،‬
‫یکی از خودی‌ها،‬ ‫یکی که دسترسی داشته.‬
‫پس در این مورد خوب تحقیق کنید.
‫می‌دونی که‬ ‫اگه بفهمیم کار تو بوده،‬
‫باید با شغلت خداحافظی کنی.‬
‫خب. می‌تونم برم، یا هنوز لازمه‬ ‫بی‌عرضگیِ اونو توجیه کنم؟‬
‫مشکلی نیست. می‌تونی بری، استر.‬
‫آه، آه. می‌تونستم بگم که بهت هشدار داده ‫بودم،‬ ولی این دیگه خیلی بدجنسی می‌شد.‬
‫- قضیه‌ی اون دختره چیه؟‬ ‫- اوه، الان نه.‬
‫همه مثل مرغِ سرکنده دارن‬ ‫این‌ور اون‌ور می‌دوان.‬
‫- چی می‌خوای بابا؟‬ ‫- اتهامش چیه؟‬
‫داشت مواد می‌فروخت، باشه؟‬ ‫منم که ناامید شدم.‬
‫اون خیلی چیزا برای از دست دادن داره.‬ ‫احمق که نیست.‬
‫من می‌شناسمت.‬ ‫داری خودتو تبرئه می‌کنی.‬
‫چرا این‌قدر به پروپام می‌پیچی؟‬
‫بهت هشدار می‌دم. اگه دستگیر بشه،‬ ‫من ساکت نمی‌مونم.‬
‫و اگه دهنتو باز کنی،‬ اخراجی.‬
‫ببینیم بدون من چطوری‬ ‫از پس زندگیت برمی‌آی، آشغال.‬
‫هتل سیتادل
‫کیر توش.‬
‫دب، منم.‬
‫دبورا؟‬
‫یالا، یکی بهم بده دیگه، مرد.‬
‫- دبورا کجاست؟‬ ‫- چی؟‬
‫- هی! چیکارش کردی؟‬ ‫- داره چیکار می‌کنه؟‬
‫- چی؟‬ ‫- دارم با تو حرف می‌زنم. دبورا کجاست؟‬
‫هووی! پاشو! اون کجاست؟‬
‫- فکر کردی داری چیکار می‌کنی؟‬ ‫- بهم دست نزن! ولم کن!‬
‫هی، بهم دست نزن!‬
‫دوستم کجاست؟‬ ‫دارم با تو حرف می‌زنم! اون کجاست؟‬
‫وقتی دبورا ازم خواست‬ ‫اسمشو توی اجاره‌نامه بیارم،‬
‫با باباش حرف زدم.‬
‫بهم گفت که توی ۱۳ سالگی،‬ ‫هم یه جنده بودی.‬
‫- خفه شو!‬ ‫- تو باعث شدی اون فرار کنه.‬
‫- به‌خاطر توئه که با هم حرف نمی‌زنن.‬ ‫- تمومش کن. آروم باش.‬
‫تو از همون اول داشتی‬ ‫زندگیِ دوستتو خراب می‌کردی.‬
‫من از هتل سیتادل اخراج شدم.‬ ‫دیگه هیچی برام نمونده! هیچی!‬
‫چی می‌خوای؟‬ ‫قراره چیکار کنم؟‬
‫دیگه خودتی و خودت.‬
‫از اینجا برو بیرون. گمشو.‬
‫اَدِل، منم.‬
‫دلم برات تنگ شده بود.‬
‫آروم، عزیزم. یواش.‬
‫هیس.‬
‫می‌خوام مریض‌ترین کاری رو که‬ ‫این هفته ازت خواستن انجام بدی.‬
‫کیرتو بده ببینم.
‫اِدی، بهم زنگ بزن. باید حرف بزنیم.‬
‫طبقه‌ی یازدهم.‬
‫- خب، بلیتِ برنده؟‬ ‫- چهارتا از پنج‌تا.‬
‫- وای، عالیه!‬ ‫- آره. از تاریخ تولدم استفاده کردم.‬
‫فقط یه شماره کم آوردم.‬ ‫باورت می‌شه؟‬
‫دیروز خیلی عوضی بودم.‬ ‫نباید تهدیدت می‌کردم.‬
‫ولی اگه می‌خوای درباره‌ی اَدِل حرف بزنی،‬ ‫بذار بهت بگم که اون وسایلشو جمع کرد و رفت.‬
‫واقعاً.‬
‫- قهوه می‌خوای؟‬ ‫- آره.‬
‫چی می‌خوای؟‬
‫دیروز خیلی عوضی بودی.‬ ‫شاید بهتر باشه با همین شروع کنی.‬
‫ببین،‬ متأسفم که اون‌طوری تموم شد، باشه؟‬
‫- چاره‌ی دیگه‌ای نداشتم.‬ ‫- آره، آره.‬
‫- مجبور بودم.‬ ‫- آره، می‌فهمم، واقعاً.‬
‫واسه اینکه خودتو نجات بدی، ‫باید یکی رو قربانی کنی، نه؟‬
‫ولی اون آدم من نیستم، ادوارد.‬
‫کاری کردی باور کنم که آدم باارزشی‌ام،‬
‫که به اونجا تعلق دارم.‬
‫درست وقتی که داشتم باورش می‌کردم،‬ ‫دوباره ازم یه مجرم ساختی.‬
‫- مشکلی نیست. ثابت می‌کنم حق با توئه.‬ ‫- آره؟ داری تهدیدم می‌کنی؟‬
‫- هان؟‬ ‫- فقط دارم بهت هشدار می‌دم.‬
‫مشکلِ تو اون آمریکاییه.‬
‫می‌تونم کله‌پاش کنم،‬ ‫ولی باید بهم کمک کنی.‬
‫اینم بهت بگم،‬ ‫چه با تو چه بدون تو، این کار رو می‌کنم.‬
‫اگه تنهایی موفق بشم،‬ ‫آبروت رو هم می‌برم.
‫اگه گند بزنم هم که واسه تو بدتر می‌شه.‬
‫می‌گم هر کاری کردم‬ ‫به دستورِ تو بوده.‬
‫به همه می‌گم‬ ‫پشتِ این برنامه چه خبره.‬
‫نظرت؟‬
‫خیلیا هستن که می‌تونن‬ ‫شهادت بدن ما امروز با هم حرف زدیم.‬
‫خب؟‬
‫چه برنامه‌ای داری؟‬
‫یه سرقت.‬
♪ ‫ می‌تونی داد بزنی، می‌تونی ناله کنی‬ ♪ ♪ ‫می‌تونی دست‌وپا بزنی، می‌تونی تقلا کنی‬ ♪
♪ می‌تونی مثل یه بادبونِ ♪ ♪ ‫شکسته بالا و پایین بپری‬ ♪
♪ ‫ولی من هیچ‌وقت بی‌خیالت نمی‌شم‬ ♪
♪ ‫اگه یه روزی بی‌خیالت بشم‬ ♪ ♪ ‫قلبم حتماً از کار می‌افته‬ ♪
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]