« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫امتیازات ‫فصل اول قسمت ششم: ‫سیتادل
‫وای به حالشون، اگه یه تار مو از سرِ دبورا کم بشه...‬
‫فکر می‌کنی بهش صدمه زدن؟‬
‫عمراً دلت بخواد ‫من پام به این قضیه باز بشه.‬
‫همون اول حسابِ اون ‫مرتیکه‌ی عوضی رو می‌رسیدم.‬
‫هوم. این کافی نیست.‬
‫چون حق با ریمه، همیشه همون ‫آدمای همیشگی برنده می‌شن.‬
‫ولی اون باید تاوان پس بده.‬
‫همه سعی کردن لهت کنن، ولی تو ‫مثل یه دونه به رشد کردن ادامه می‌دی.‬
‫هتل سیتادل
‫ریم مخالفِ این ازدواجه، ‫الانم می‌خواد انتقام بگیره.‬
‫حدود ۲۰ میلیون جواهرات تنشه.‬
‫بیست میلیون.‬
‫همین کافیه تا از این وضعیت نجاتش بده.‬
‫چی، یعنی می‌خوای ازش بدزدیمشون؟‬
‫بی‌خیال، کلمه‌ی دزدی بی‌انصافیه ‫چون ریم خودش باهاش موافقه.‬
‫مثل یه نمایشه.‬
‫این وسط چی گیرِ ما می‌آد؟‬
‫ببین، اگه عروسی‌ای درکار نباشه، هتلی هم در کار نیست.‬
‫بدونِ هتل، پپو دیگه نمی‌تونه پول‌شویی کنه.‬
‫خانواده‌ی فتحانی ورشکست می‌شن ‫و مجبور می‌شن هتل رو بفروشن.‬
‫اینطوری هم شغلمو حفظ ‫می‌کنم و هم دستم آلوده نمی‌شه،‬
‫تو هم برمی‌گردی سرِ ‫کارت و ترفیع هم می‌گیری.‬
‫همه‌ش عالی به نظر می‌رسه، ولی سرهنگ قراره‬
‫تدابیرِ امنیتیِ شدیدی رو اونجا برقرار کنه.‬
‫یه همچین کاری آمادگی می‌خواد.‬
‫نمی‌دونم عروسی کجاست، از سیستمِ امنیتیِ‬
‫کاروان‌های اسکورت هم مطمئن ‫نیستم، ولی بذار با ریم حرف بزنم.‬
‫هممم. و ازش دزدی کنی.‬
‫چون این نقشه فقط وقتی جواب ‫می‌ده که یکی ازش دزدی کنه.‬
‫آره، این نقشیه که من بازی می‌کنم.‬
‫تو هم از پشتِ صحنه هوامونو داری.‬
‫سلام، چطور می‌تونم کمکتون کنم؟‬
‫بله، سلام، لطفا آدرس سالن ماساژ رو بدید..‬
‫بله، حتماً.‬
‫اگه با اون آسانسور برید، طبقه‌ی دومه.‬
‫ممنونم.‬
‫همه می‌تونیم اینجا برنده باشیم.‬
‫هی استیو، هستی یا نه؟‬
‫- پس اونم هست؟‬ ‫- آره، معلومه که هست.‬
‫خبری از پرین نشد؟ نه؟‬
‫هر وقت خبری شد، انتقال رو انجام بده.‬
‫درسته. همه‌مون سال‌هاست ‫اینجا با هم کار می‌کنیم، مگه نه؟‬
‫ما با هم از طوفان‌های زیادی گذشتیم.‬
‫همیشه آسون نبود، ولی هتل ‫سیتادلِ عزیزمون رو سرِ پا نگه داشتیم.‬
‫ولی از وقتی سر و کله‌ی آقای پپو پیدا شده...‬
‫کشتی‌مون بدجوری سوراخ شده.‬
‫و ممکنه الان غرق بشه.‬
‫بله، همه‌مون می‌دونیم.‬
‫شما هم سختی‌های خودتون رو داشتید. اممم...‬
‫پس اجازه بدید بهتون یادآوری ‫کنم که پپو اینجا فقط یه ناظره.‬
‫یه ناظر که یکم فضوله، قبول دارم،‬
‫ولی وقتی رسماً ازدواج کنه، می‌کشه کنار.‬
‫نه، نه، نه. ضررِ خودش رو زده.‬
‫امنیتِ این قصر به خطر افتاده.‬
‫و تمامِ تاکتیک‌های نظامیِ سرهنگ‬
‫واقعاً فایده‌ای نداشتن.‬
‫بله، رفتارش یکم تنده، ولی با این حال...‬
‫شما بهش یاد می‌دید که دیپلماتیک رفتار کنه.‬
‫اشتباه متوجه شدید، من مذاکره نمی‌کنم.‬
‫دیگه نمی‌تونم امنیت رو تضمین کنم،‬
‫یا حیثیت هتل سیتادل رو.‬
‫- متوجهید؟‬ ‫- حیثیت؟‬
‫بله. همیشه همین‌طوری شروع می‌شه ‫و بعد همه‌چی از کنترل خارج می‌شه.‬
‫متأسفانه، نمی‌تونستم وایستم و تماشا کنم.‬
‫پس...‬
‫پس باید باور کنم که دارید ‫تیم رو اینجا تنها می‌ذارید،‬
‫اونم درست قبل از عروسی؟‬
‫دارم استعفا می‌دم، بله.‬
‫ولی اگه بقیه‌ی اعضا می‌خوان ‫ادامه بدن، مشکلِ خودشونه.‬
‫بسیار خب.‬
‫آره، سرتو بالا بگیر.‬
‫خیلی خب، یکم به این سمت بچرخ.‬
‫دخترا، می‌شه لطفاً یکم همکاری کنید؟‬
‫عالیه.‬
‫- فعلاً کافیه.‬ ‫- باشه.‬
‫هتل سیتادل‬ ‫نمای سه بعدی از ورودی هتل...
‫هی، الان اینقدر ناراحت نباش، اِما.‬
‫به خاطرِ هورمون‌هاست، نه؟‬
‫اگه کاری کردم که ناراحت ‫شدید، معذرت می‌خوام آقای گالزن.‬
‫نه، من هیچ‌وقت ناراحت نبودم.‬
‫هیچ‌وقت سرزنشت نمی‌کنم، باشه؟‬
‫اگه جای دیگه‌ای می‌رفتم، ‫ازت می‌خواستم باهام بیای،‬
‫ولی فعلاً جایی نمی‌رم.‬
‫قول دادن که یه پستِ جدید توی گروه بهت بدن.‬
‫شما چی؟‬
‫چطوری می‌خواید موقعیتمون رو ردیابی کنید؟‬
‫یه ایرتگ گذاشتم توی یکی از کمدها.‬ ‫(ایرتگ: یه ردیاب کوچیک مال شرکت اپل هست که ‫با استفاده از بلوتوث مکان اشیای کوچیک مثل دسته کلید و... رو باهاش پیدا می‌کنن)
‫کمدِ شماره‌ی شش، رمزش ۸۰-۲۵ هست.‬
‫ایرتگ رو با خودت ببر تا بتونم همه‌جا پیدات کنم.‬
‫به نظرِ من، برای یه مقدار ‫پولِ خرد، خیلی خطرش زیاده.‬
‫ولی اون جواهرات میلیون‌ها می‌ارزه، ریم.‬
‫گوش کن، دارم بهت می‌گم، حتی نصف ‫قیمت اون جواهرات هم رقم خیلی بالاییه.‬
‫- نه، خیلی خطرناکه.‬ ‫- نه، همه‌ی خطرهاش با من.‬
‫خیالت راحت باشه، اتفاقی برات نمی‌افته.‬
‫خب، نکنه واقعاً می‌خوای باهاش ازدواج کنی؟‬ ‫این همه پول راهتو باز می‌کنه که بذاری بری.‬
‫ولی یه گزینه‌ی دیگه ‫هم بود که بهش فکر کردم.‬
‫بگو، می‌شنوم.‬
‫مارک همیشه یه راهی ‫برای پول‌شویی پیدا می‌کنه،‬
‫حتی اگه عروسی رو به هم بزنیم.‬
‫پدرم هم همین‌طور.‬
‫اونم به نقشه‌هاش ادامه ‫می‌ده، هر اتفاقی که بیفته.‬
‫پس در واقع هیچی عوض نمی‌شه،‬
‫و هیچ‌کدومشون هم بابت ‫کاراشون مجازات نمی‌شن.‬
‫حالا، به خاطر مادرم، ‫حاضرم از تقصیر بابام بگذرم.‬
‫اما مارک...‬
‫امکان نداره بعد از اون همه آزاری که ‫بهم رسوند، این‌طوری بهش رحم کنم.‬
‫منظورت چیه؟‬ ‫متوجه نمی‌شم.‬
‫فقط باید نقشه‌ت رو یکم تغییر بدیم.‬
‫کار بزرگیه، خب؟‬
‫مثل اون کارای کوچیکی که همیشه می‌کنی نیست.‬
‫- هی، جدی می‌گم.‬ ‫- ردیفه، حواسم هست.‬
‫آره، می‌خوام.‬ ‫می‌خوام یکم برای خودم وقت بذارم.
‫- ببخشید. یه لحظه صبر کن.‬ ‫- باشه.‬
‫ببخشید آقا؟‬
‫- من ردیفش می‌کنم.‬ ‫- ممنون.‬
‫ادوارد!‬
‫ظاهراً وقت خداحافظیه؟‬
‫بله، انگار همین‌طوره.‬
‫- پس می‌خواستی یهو غیبت بزنه؟‬ ‫- خب، چی می‌خوای استر؟‬
‫تو که بردی، مگه همینو نمی‌خواستی؟‬
‫تو از اون آدمایی نیستی که راحت تسلیم بشی.‬
‫ چه خبره؟‬
‫چیزی درباره‌ی اون پسر جوونی که‬
‫توی اون برنامه بود شنیدی؟‬
‫تئو. شنیدم همین چند وقت ‫پیش توی زندان خودشو دار زده.‬
‫چقدر وحشتناک.‬
‫اَدِل شانس آورد که کسی مثل تو رو داشت.‬
‫احتمالاً با کمک کردن بهش برای ‫بیرون اومدن، جونشو نجات دادی.‬
‫خداحافظ، استر.‬
‫- به سلامت، ویدز.‬ ‫- خداحافظ آقا.‬
‫باشه.‬
‫- خب، کجاییم؟‬ ‫- اینجا یه مخفیگاهه.‬
‫تا وقتی من مقدمات رو آماده کنم، ‫تو همین‌جا بی‌سر و صدا می‌مونی،‬
‫- بعدش میام دنبالت.‬ ‫- این دیگه کیه؟‬
‫- نگران اون نباش.‬ ‫- پس نیستم.‬
‫اصلاً خوشم نمیاد سهم پول ‫بین آدمای بیشتری تقسیم بشه.‬
‫هی، آروم باش.‬
‫اون فقط اینجاست تا مدارک ‫جدیدشو بگیره، بعدش می‌ره جنوب.‬
‫- گوشیت رو هم با خودش می‌بره.‬ ‫- صبر کن، گوشیم؟‬
‫اوهوم.‬
‫گوشیمو به کسی نمی‌دم.‬ ‫چی داری می‌گی؟‬
‫این‌طوری این‌طور به نظر میاد که اون ما ‫رو برده مسافرت، انگار همه‌مون رفتیم اونجا.‬
‫هیچ مدرک بی‌گناهی‌ای بهتر از این نیست که ‫سیگنال گوشیت ۷۰۰ کیلومتر اون‌ورتر باشه.‬
‫منطقی نیست. اصلاً راه نداره.‬
‫اصلا چرا داریم وقتمونو ‫واسه این دلقک تلف می‌کنیم؟‬
‫اوه، انگار این رفیقت، وضعش خوب شده.‬
‫ولی لازمه که بفرستمش ‫اون یکی دوستشو ببینه.‬
‫گوشی رو بده من.‬
‫اون تو جنوب چیکار می‌کنه؟‬
‫از کجا معلوم که اون...‬
‫وقتی از اینجا رفتی، ‫بهتره آمارم رو به کسی ندی.‬
‫داری وقتمو تلف می‌کنی.‬
‫این داداش ما یه بازنده‌ست، ‫زیاد ازش خوشم نمیاد.‬
‫چیکارش کنیم؟‬
‫تلفنت.‬
‫حداقل می‌تونی تظاهر ‫کنی که داری تلاش می‌کنی.‬
‫لباس عروس رو می‌گم.‬
‫بدشگونه، نه؟‬ ‫(یه خرافاتی هست که می‌گه داماد نباید ‫قبل از عروسی، عروس رو تو لباسِ عروس ببینه)
‫فکر می‌کنی زرنگی، ولی ‫پدرم رو مثل من نمی‌شناسی.‬
‫اون تا لحظه‌ی آخر سعی می‌کنه دورت بزنه.‬
‫خب، با یه دختر ازدواج می‌کنی ‫و بعدش به خودت میای و می‌بینی‬
‫گیر یه خانواده‌ی داغون افتادی.‬
‫به این می‌گن عشق.‬
‫حدس می‌زنم یه تضمین‌هایی داری‬
‫که اون سهم خودش رو از معامله عملی می‌کنه؟‬
‫سوال اینجاست که چرا یهو برات مهم شده؟‬
‫فقط بحث اینه که هرچی زودتر به چیزی ‫که می‌خوای برسی، منم زودتر آزاد می‌شم.‬
‫می‌تونی کمکم کنی؟‬
‫حتماً.‬
‫می‌دونی، باور کنی یا ‫نه، واقعاً امیدوار بودم...‬
‫که بتونیم از اول شروع کنیم.‬
‫عزیزم، به عنوان زنی که ‫قراره به زودی زنت بشه...‬
‫نصیحتم بهت اینه که قبل از ‫مراسم، کارت رو با پدرم یکسره کنی.‬
‫و دست‌های کوفتیت رو از من بکش.‬
‫برای شروع به چراغ سبزت احتیاج دارم.‬
‫می‌دونم، متأسفم، می‌دونم، ‫ولی یکم دیرمون شده.‬
‫تمام تلاشم رو می‌کنم.‬
‫- سرآشپز، از رانژیس خبری نشد؟‬ ‫- الان دارم پیگیری می‌کنم.‬
‫- ارتفاع دسته‌گل خوبه؟‬ ‫- عالیه.‬
‫دستمال‌ها رو باید این‌طوری تا کنیم؟‬
‫دستورالعملش رو مگه نگرفتی؟‬
‫می‌شه لطفاً میزها رو‬ ‫اونجا بچینی؟‬
‫قیمت بطری‌ها چنده؟ لعنتی.‬
‫نه، نه، نه، صبر کن.‬ ‫گوش کن مارینا، نمی‌تونم حرف بزنم.‬
‫باید توی هتل بمونم.‬
‫باید یه راه‌حلی پیدا کنی.‬
‫باشه؟ ببخشید.‬
‫نه، هنوز نمی‌تونم بیام کمکت،‬ ‫اولین ماشین‌ها دارن راه می‌افتن.‬
‫پس اگه می‌خوای ماشین‌ها برن،‬ ‫باید بذاری اینجا کارم رو بکنم.‬
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم.‬
‫کل چیزی که می‌خوام همینه، ولی تا وقتی‬ ‫یه نقشه‌ی کامل بهم ندی،‬
‫- تیمم نمی‌تونه کمکی کنه.‬ ‫- فعلا به همین‬
‫طرح کلی‌ای که بهت دادم راضی باش.‬
‫طبقه‌بندی کردن اطلاعات،‬ ‫ریسک شکست رو کم می‌کنه.‬
‫من ریسک نمی‌کنم.‬
‫به من شک داری یا به آدم‌هام؟‬
‫چون تو تنها کسی هستی که‬ ‫پای مزدورها رو به اینجا باز کردی.‬
‫- ولی من هنوز مدیرم.‬ ‫- در جریان باشید که ما‬
‫خیلی زود شروع می‌کنیم، ولی اگه چیزی‬ ‫باعث تاخیر بشه، بهتون خبر می‌دیم.‬
‫خب، می‌خواید سخنرانی‌ها رو الان انجام بدید؟‬
‫یا منتظر مراسم بمونیم؟‬
‫- مارک، خواهش می‌کنم.‬ ‫- چیزی که می‌خواستی رو به دست آوردی.‬
‫الان صاحب یه قصری. ‫آداب معاشرت رو رعایت کن.‬ ‫(یکی از معانی سیتادل میشه قصر)
‫عزیزم.‬
‫ما الان صاحب یه قصریم.‬
‫- همه‌چی ردیفه.‬ ‫- عالیه.‬
‫بیاین شروع کنیم.‬
‫نمی‌فهمم، اون تکون نمی‌خوره.‬
‫خب از طرف ما که همه‌چی اوکیه.‬
‫یالا دیگه، برین.‬ ‫دارن چیکار می‌کنن؟‬
‫هی، بفرما.‬
‫همه‌چی مرتبه؟‬
‫آروم باش.‬
‫به سلامتی.‬
‫اوه لعنتی،‬ ‫دارن از درِ پشتی میان بیرون.‬
‫یالا، حرکت کن، حرکت کن.‬ ‫زود باش، زود باش، زود باش!‬
‫سلام!‬
‫- می‌بینی بابات اینجاست؟‬ ‫- البته، البته، حتماً.‬
‫این بلوتوث کار نمی‌کنه.‬ ‫می‌شه لطفاً رادیو رو روشن کنی؟‬
‫ممنون.‬
‫اوه. از این آهنگ خوشم می‌آد.‬
‫این چه کوفتیه...؟ یا ابلفضل!‬
‫چه خبره؟‬
‫- اوه گندش بزنن!‬ ‫- بجنب!‬
‫یالا!‬
‫لعنتی.‬
‫بدش من!‬
‫بزن بریم. برو، برو، برو!‬
‫موتوره!‬ ‫اونجا، داره فرار می‌کنه!‬
‫ریم، حالت خوبه؟‬ ‫خوبی؟‬
‫خانم، حالتون خوبه؟‬
‫- اوه لعنتی.‬ ‫- نه، نه.‬
‫عجیبه که وسط روز پاشدی اومدی این سرِ شهر.‬
‫چرا اینجایی؟‬
‫- باید برم دنبال زندگیم.‬ ‫- هممم.‬
‫یعنی واقعاً می‌خوای بی‌خیال همه‌چی بشی؟‬
‫می‌خوام فکرم رو آزاد کنم و از این جور چیزا.‬
‫هممم.‬
‫باید بتونی به خودت نگاه کنی‬ ‫و بپرسی: «من کی‌ام؟»‬
‫آره، این رو نمی‌دونم.‬
‫خب، بهت افتخار می‌کنم. هممم.‬
آوا‌مــووی
‫تماس از م. واسور
‫لعنتی. لعنتی.‬
‫خب، می‌دونی باید چیکار کنی؟‬
‫برو!‬
‫بله، اِستر؟‬
‫چی؟‬
‫اوه، می‌شه لطفاً‬ ‫دوباره تکرارش کنی؟‬
‫فعلاً کل چیزی که می‌دونیم همینه.‬
‫منتظر نظر پلیس هستیم.‬
‫متوجه شدی، مارینا؟‬
‫من یه مدت دیگه اینجا گیر می‌افتم،‬
‫ولی وقتی پلیس برسه،‬ ‫تو می‌تونی بری.‬
‫خونه دیگه، مارینا.‬ ‫می‌ری اونجا.‬
‫بذار یه سوال ازت بپرسم.‬
‫اَدِل و گالزن کجان؟‬
‫بهتر نیست این سوال رو‬ ‫بذاریم پلیس جواب بده؟‬
‫فعلاً روی کارت تمرکز کن.‬
‫کسی سیگار داره؟‬
‫سیگار.‬
‫آقای گالزن،‬ ‫اگه ممکنه دنبال من بیاین.‬
‫نقاشی به احتمال زیاد اثر فرانسوا بوشه نقاض قرن هیجدهمی فرانسه است.
‫- سلام، چطوری؟‬ ‫- تعریفی ندارم.‬
‫- ممنون که سریع اومدی.‬ ‫- خواهش می‌کنم، خودت خواستی منو ببینی.‬
‫باید... باید به اطلاعتون برسونم که...‬
‫خب، انگار به کاروان حمله شده.‬
‫منظورت چیه که «حمله شده»؟‬
‫حق با تو بود.‬
‫روش‌هایی که سرهنگ به ‫کار برد، کمکی بهمون نکرد.‬
‫تصمیم گرفتن به خاطر این شکست اخراجش کنن،‬
‫ولی این برای نجات هتل کافی نیست.‬
‫این اولین حمله به یه هتل مجلل ‫نیست. می‌تونین اوضاع رو درست کنین.‬
‫این دفعه نه، نه.‬
‫خب،‬ بذار برم سرِ اصلِ مطلب.‬
‫جدا شدنِ راهمون از هم اشتباه بود.‬
‫شرایطِ تو، شرایطِ ما هم هست.‬ ‫خواسته‌های زیادی خواهی داشت...‬
‫نه، متأسفم.‬ ‫نمی‌خوام برگردم اینجا.‬
‫سرهنگ فقط یه نشونه بود،‬ ‫نه علتِ اصلی.‬
‫با وجودِ پپو، دست و بالم بسته بود.‬
‫آره، در موردِ اونم حق با تو بود.‬
‫آقای فتحانی نباید با کسی مثلِ پپو‬ ‫معامله می‌کرد.‬
‫ولی نباید پشتِ سرِ مُرده بد حرف بزنیم.‬
‫چی؟‬
‫چی، پپو مُرده؟‬
‫خبرش هنوز‬ ‫پخش نشده، ولی می‌شه.‬
‫تنهات می‌ذارم تا خوب در موردش فکر کنی.‬
‫دالیا،‬ ‫بمون و آقای گالزن رو تا دمِ در همراهی کن.‬
‫لعنتی.‬
‫اینجا چیکار می‌کنی؟‬ ‫چی شده؟‬
‫من کسی رو نکشتم.‬
‫منظورت چیه که‬ ‫«کسی رو نکشتی»؟‬
‫پس اسلحه دستِ ریم بود؟‬
‫یه مسئولِ خدماتِ مهمانان همه‌چیز رو می‌بینه‬ ‫ولی چیزی نمی‌گه.‬
‫اَدِل، مزخرف نگو.‬ ‫ریم شلیک کرد؟‬
‫لعنت بهش.‬
‫چرا می‌خواستی اینجا بیرون حرف بزنیم؟‬
‫خب، برگشتی به هتل سیتادل،‬ ‫مگه نه؟‬
‫بهتره سهمِ خودت از معامله مون رو عملی کنی.‬
‫شوخی می‌کنی؟ اون جواهرا‬ ‫۲۰ میلیون دلار می‌ارزن.‬
‫شاید، ولی من راهی‬ ‫برای فروختنشون ندارم،‬
‫و احتمالاً زیرِ دو ساعت‬ ‫گیر می‌افتم. نه.‬
‫باشه، چی می‌خوای؟‬
‫پایِ اشتباهاتت وایستا.‬
‫برمی‌گردی،‬ ‫می‌ری اون تو،‬
‫و به همه می‌گی‬ ‫که اون مواد مالِ من نبودن.‬
‫آزادیِ مشروطم در خطره.‬
‫و انتظار دارم شغلم رو پس بگیرم.‬
‫کدوم شغل؟‬
‫به عنوانِ مسئولِ خدماتِ مهمانان؟‬
‫توی هتل سیتادل.‬ ‫مدیرِ خدمات مهمونا.‬
‫ولی واقعاً باید‬ ‫خوب فکر کنی.‬
‫ریم آلتِ قتل رو داد به من.‬
‫خیلی عجیب می‌شه اگه توی خونه‌ی تو‬ ‫پیداش کنن.‬
‫باشه.‬
‫- خب، میای؟‬ ‫- نه، بهت اعتماد دارم.‬
‫هتل سیتادل همیشه از کسایی که‬ ‫وفادارن محافظت می‌کنه، مگه نه؟‬
‫خودت اینو نگفتی؟‬
‫اینجا چیکار می‌کنی؟‬ ‫تو که رفتی جنوب. اَدِل کجاست؟‬
‫این چیه؟‬
‫دزدی گند خورد توش‬ ‫و یه نفر کشته شد.‬
‫الان تو مظنونِ اصلی هستی.‬
‫ولی قرار بود‬ فردا باشه.‬
‫- اینا چیه؟‬ ‫- گوشیت توی صحنه ردیابی شده.‬
‫موتورت هم همین‌طور.‬
‫پس اگه پلیسا یه ذره عقل‬ ‫داشته باشن، کارت تمومه.‬
‫فکر کردی می‌تونی بندازیش گردنِ من؟‬ ‫جدی؟‬
‫نمی‌تونی همین‌طوری منو دور بزنی.‬ ‫نمی‌ذارم.‬
‫حیف شد. چون قبلاً این کار رو کردم.‬
‫و اگه همین الان بهم نگی‬ ‫دبورا کجاست،‬
‫اون‌وقت حتماً گیر می‌افتی.‬
‫به گا رفتی.
‫فردا می‌ریم‬ ‫چیزایی که لازم داری رو برات می‌خریم،‬
‫ولی فعلاً، هر چی خواستی‬ ‫بردار. تعارف نکن.‬
‫آره، ممنون.‬
‫ولی می‌دونی چیه؟‬ ‫اصلاً نمی‌خوام بمونم.‬
‫می‌دونم یه‌کم کوچیکه،‬ ‫ولی یه جای بهتر پیدا می‌کنیم.‬
‫ولی نمی‌تونی برگردی خونه‌ی خودت.‬
‫اَدِل، باید بهت بگم...‬
‫تو هیچ بدهی‌ای به من نداری.‬ ‫تو هم بودی کمکم می‌کردی. طبیعیه عزیزم.‬
‫هممم؟‬
‫فکر کنم باید یه مدتی از هم دور باشیم.‬
‫دوری از چی؟‬
‫خب، یه‌کم فاصله‬ ‫الان ممکنه برامون خوب باشه.‬
‫منظورم اینه که میکا خیلی دیوونه‌ست.‬ ‫نمی‌دونم چطوری از شرش خلاص شدی...‬
‫خب، باید از دردسر‬ ‫نجاتت می‌دادم، مگه نه؟‬
‫ولی بهت که گفتم که، مگه نه؟‬ ‫همه‌ش تموم شده.‬
‫نه، ولی فقط اون نیست.‬
‫اَدِل، بهش فکر کن. من و تو‬ ‫برای هم خوب نیستیم. قبولش کن.‬
‫تو به من نیازی نداری. هتل‬ ‫و کلی رفیقِ جدید پیدا کردی.‬
‫ولی اونا رفیقای من نیستن.‬ ‫اینجا چه خبره؟‬
‫دیگه تا الان می‌دونی که،‬ ‫تو تنها کسی هستی که برام مهمی.‬
‫راستشو بگ، ماشینِ غذا فروشی چیزی نبود‬ ‫که حتی خودت بخوای، مگه نه؟‬
‫همه‌ش برای مشاورت و برای ‫آدمایی بود که نمی‌شناسنت،‬
‫تا نگاه کنن و بگن: «واقعاً همه‌چیزش‬ ‫رو به راهه»، می‌فهمی؟‬
‫من فقط می‌خواستم تو خوشحال باشی.‬
‫ولی اگه نمی‌خوایش،‬ ‫می‌تونیم بفروشیمش‬
‫و یه راهِ دیگه‬ ‫برای استفاده از پولش پیدا کنیم، باشه؟‬
‫خواهش می‌کنم، تمومش کن.‬ ‫بحثِ پول نیست.‬
‫ماشینِ غذا فروشیم عالیه.‬ ‫نمی‌خوام بفروشمش.‬
‫می‌خوام امتحانش کنم.‬
‫پس فقط به حرفم گوش بده، باشه؟‬ ‫سخت بوده.‬
‫الان دو ساله‬ ‫که توی پاریس گیر کردم،‬
‫و من به‌خاطر تو اینجا موندم،‬ ‫چون دوست دارم.
‫می‌اومدم ملاقاتت.‬ ‫لباساتو می‌شستم.‬
‫حتی یه لباس برای خودم نخریدم، می‌دونی؟‬
‫درک این نباید سخت باشه.‬
‫فکر کنم حالا نوبت منه.‬
‫هممم.‬
‫احتمالاً تقصیر منه‬ ‫که همیشه وبال گردنت بودم.‬
‫این همیشگی نیست.‬ ‫برمی‌گردم.‬
‫آره، مطمئنم.‬
‫دبورا، اگه می‌خوای بری، برو.‬
‫باشه.‬
‫ببخشید، ولی جت خصوصی‌ت‬ ‫شبیه پرواز چارتره. عجیبه.‬
‫و ریم؟‬
‫حتی اگه قرار بود‬ ‫به یه جا بریم،‬
‫اون باز با هواپیمای خودش می‌رفت.‬
‫همممم.‬
‫نگران نباش.‬ ‫اون هتل سیتادل رو نمی‌خواد.‬
‫دستت باز می‌شه،‬ ‫خودتم آزاد می‌شی.‬
‫مجبوری سوار اون پرواز بشی؟‬
‫اوهوم.‬
‫منم بالاخره از همه‌ی این داستانا‬ ‫راحت می‌شم.‬
‫خیلی خب. راه بیفت.‬
‫داری از این موضوع فرار می‌کنی، استر.‬
‫وقت کردی‬ ‫به لیست نگاه کنی؟‬
‫متأسفم. هیچ‌کس نیست.‬
‫تیمی که الان هست. ‫خوب عمل می‌کنن.‬
‫همه دارن سخت کار می‌کنن،‬ ‫ولی هتل تقریباً خالیه.‬
‫باید یه پیام بدیم‬ ‫که کاملاً واضح و روشن باشه‬
‫اگه می‌خوایم مهمونامون برگردن.‬
‫می‌خوای اونا تاوانشو بدن؟‬ ‫کارمندا که از کسی دزدی نکردن.‬
‫اونا نقشی نداشتن.‬
‫آره، حق با توئه.‬ ‫نمی‌تونیم از کسی تاوان بگیریم.‬
‫ولی باید اوضاع رو تغییر بدیم.‬
‫باربرها و پارکبان‌ها، چطور؟‬
‫هیچ مشتری‌ای اینجا‬ ‫اصلاً اونا رو نمی‌شناسه.‬
‫درسته.‬
‫ولی مدیرِ خدمات مهمانان رو می‌شناسن.‬
‫اوه. آهان.‬
‫جرئت نداره‬ ‫مستقیم به خودم بگه؟‬
‫ببین، با تجربه تو،‬ ‫و اعتباری که داری،‬
‫کلی پیشنهاد عالی‬ ‫همین الان برات می‌آد.‬
‫ولی من که توی هیچ‌کدوم از اینا‬ ‫مقصر نیستم، می‌دونی؟‬
‫نه، ببین، ازت می‌خوام که...‬
‫بذار برم با صاحب هتل حرف بزنم.‬
‫ردیفش کن، باشه؟‬ ‫با صاحب هتل حرف می‌زنم.‬
‫خب، این کار رو سخت می‌کنه.‬
‫صاحب هتل همین الانشم‬ ‫توی هواپیما به مقصد نیویورکه.‬
‫تو مدیرِ خدمات مهمانانی.‬
‫و نمی‌دونستی که اون رفته.‬
‫وقتی واقعاً شروع کنی‬م ‫به گشتن...‬
‫چیزای زیادی هست‬ ‫که بشه ازت ایراد گرفت.‬
♪ ‫ دارم سقوط می‌کنم‬ ♪
♪ ‫دارم سقوط می‌کنم‬ ♪
♪ ‫به‌خاطر الماس‌های شب‬ ♪
♪ ‫دارم سقوط می‌کنم‬ ♪
♪ ‫به‌خاطر الماس‌های شب‬ ♪
♪ ‫نه، نه، نه‬ ♪
♪ ‫اگه قدیمی بشه‬ ♪
♪ ‫برای شمع‌های توی تاریکی‬ ♪ ♪ ‫داستان‌هایی گفته شد‬ ♪
♪ ‫از میخونه بیا بیرون‬ ♪
♪ ‫آروم می‌چرخی‬ ♪
♪ ‫دستتو فشار می‌دم‬ ♪ ♪ ‫سرده...‬ ♪
‫ممنون، چن-می.‬
‫فندک داری، رفیق؟‬
♪ ‫به‌خاطر الماس‌های شب‬ ♪
‫وقتی مردم اسم «خدمات مهمانان» رو‬ ‫توی یه هتلِ مجلل می‌شنون،‬
‫متوجه نمی‌شن که‬ ‫در واقع یعنی چی.‬
‫اول از همه، باید قبول کنی که‬ ‫هتل‌های فوق‌مجلل کاملاً فرق دارن.‬
‫همه‌چیز دقیقه.‬
‫یه نظم و سلسله‌مراتبی هست‬ ‫که به شدت کنترل می‌شه.‬
‫من توی میدان وندوم نگهبان بودم،‬
‫- توی یه جواهرفروشی خیلی با کلاس.‬ ‫- اوه، واقعاً؟‬
‫وایی.‬
‫ممنونم.‬
‫برای اینکه یه مدیر خدمات عالی بشی،‬ ‫به ترکیبی از مهارت‌ها نیاز داری،‬
‫مثل تشخیص موقعیت، دیپلماسی‬ و رازداری.‬
‫می‌خندی، ولی من اینجا دارم شکوفا می‌شم.‬
‫خیلی چیزا یاد گرفتم.‬
‫نمی‌تونی اینجا پله‌ها رو یکی‌دوتا کنی‬ ‫تا زودتر برسی بالاتر.‬
‫باید صبور باشی و ادامه بدی.‬
‫ولی نباید شل بگیری،‬ ‫چون زمان‌بره.‬
‫- چی زمان‌بره؟‬ ‫- شبکه‌سازی.‬
‫این از همه مهم‌تره.‬
‫حتی اگه توی کارت‬ ‫بهترین هم باشی،‬
‫بدون شبکه، هیچی نیستی.‬
‫سلام.‬
‫صبح به‌خیر. بفرمایید.‬
‫- سلام.‬ ‫- سلام.‬
‫خب، به نظر واقعاً عالی می‌آد.‬
‫یه نمونه‌ی عالی از بازگشت به جامعه‌ست.‬
‫چیزی که الان مهمه اینه که‬ ‫تو همین مسیر بمونی.‬
‫- اسم کوچک، امضا.‬ ‫- بله.‬
‫من راهش می‌ندازم، سَم.‬
‫- دبورا؟ درسته؟‬ ‫- آره.‬
‫- اَدِل درباره‌ت بهم گفته بود، پس آره.‬ ‫- اوکی.‬
‫- روز اولته؟‬ ‫- اوهوم.‬
‫پنج دقیقه زودتر اومدن عالیه.‬ ‫سر وقت اومدی.‬
‫خیاط‌ها الان میان‬ ‫اندازه‌هاتو می‌گیرن.‬
‫اوه، لازم نیست به خاطر من به زحمت بیفتین.‬ ‫من فقط یه مدت کوتاه اینجام.‬
‫تا وقتی که دوباره سر پا بشی.‬ ‫با اَدِل صحبت کردم.‬
‫ولی اینجا یه قصره.‬
‫خواهی دید که، همه‌چی سفارشیه.‬
‫- برو آخر راهرو.‬ ‫- ممنون.‬
‫یه کادوی کوچیک برات دارم.‬
‫- بیا.‬ ‫- ممنون.‬
‫نه، من ازت ممنونم.‬
‫جدی می‌گم.‬
‫پنج سال دیگه،‬ ‫کجا خواهی بود، خانم شارکی؟‬
‫- می‌ری پایین؟‬ ‫- می‌رم بالا.‬
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]