« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫آنچه گذشت...
‫خواهرم زویی‬
‫۱۴ سال پیش غیبش زد.‬
‫یه شب رفت به یه مهمونی،‬ ‫و دیگه هیچ‌وقت برنگشت خونه.‬
‫تو معاونِ کلانتری.‬ ‫می‌تونی جواب‌ها رو پیدا کنی.‬
‫آقایِ بارلو، شما به جرمِ نقضِ‬
‫قوانینِ درآمدهایِ داخلیِ‬ ‫ایالاتِ متحده بازداشت هستید.‬
‫تو باد کاشتی، کلانتر.‬
‫حالا طوفان درو می‌کنی.‬
‫میکی، اونا به تراویس شلیک کردن.‬
‫من به یه نفر شلیک کردم.‬
‫فشار خیلی زیاده.‬
‫قلبش نمی‌زنه.‬ ‫داره می‌میره.‬
‫به نورا بگو عاشقشم.
‫بون، حق نداری‬ ‫خداحافظی کنی.‬
‫پوششم بده.‬
‫به همه خبر بده.‬
‫به اداره کلانتری اجواتر حمله شده.‬
‫من الان حاضرم واسه‌ت بجنگم.‬
‫ساختمان دادگاه شهرستان اجواتر ‫چهار صبح
‫گوشه‌ی جنوب غربی.‬
‫دریافت شد.‬
‫دوربین شماره پنج ‫سرسرا
‫درِ تقویت شده
‫نه، نه، نه، نه.‬ ‫نه، نه، نه، نه، نه.‬
‫دوربین شماره پنج ‫سرسرا
‫صبح به‌خیر.‬
‫فکر کنم شغلم رو اشتباه انتخاب کردم.‬
‫- باید می‌رفتم دنبال پزشکی.‬ ‫- هممم.‬
‫این اون تأیید جانانه‌ای‬
‫- که دنبالش بودم نبود.‬ ‫- من...‬
‫داشتم به اون شبی فکر می‌کردم‬ ‫که از بیمارستان مرخص شدم،‬
‫و تو از چسب اشتباهی استفاده کردی‬
‫و یه تیکه از پوستِ‬ ‫روی سینه‌م رو کندی.‬
‫ممکن بود برای هر کسی پیش بیاد.‬
‫اونم دو بار؟‬
‫راستش میک،‬
‫با دیدن عملکردت‬ ‫توی اون محاصره...‬
‫هیچ‌وقت کسی رو ندیدم که‬
‫این‌قدر واضح‬ کاری که براش ‫ ساخته شده رو پیدا کرده باشه.‬
‫بدون آدم‌هام‬ ‫نمی‌تونستم از پسش بربیام.‬
‫شک ندارم.‬
‫ولی فردا که داری به‬ ‫بون و کسیدی‬
‫مدال شجاعت می‌دی،‬
‫شاید بد نباشه به فکر‬ ‫دادن یکی به خودت هم باشی، ها؟‬
‫خب.‬ چطوره؟‬
‫هی.‬ ‫پوست کاملاً سالمه.‬
‫ریه‌ها چطورن؟‬
‫- مثل روز اول.‬ ‫- آره؟‬
‫انگار اینوک بارلو‬ ‫می‌دونسته داره چیکار می‌کنه، نه؟‬
‫درباره اون شوخی نکن.‬
‫یادت نیست چقدر‬ ‫عاشق شوخی‌های من بودی؟‬
‫مم. من هیچ‌وقت‬ ‫عاشق شوخی‌هات نبودم.‬
‫احساس می‌کنم...‬
‫خیلی خوش‌شانسم.‬
‫فکر نمی‌کردم‬ ‫یه فرصت دیگه گیرم بیاد.‬
‫اون لحظه واقعاً‬ ‫منو ترسوندی.‬
‫نه بابا.‬
‫منظورم با تو بود.‬
‫مامان، می‌تونم سشوارت رو‬ ‫قرض بگیرم؟‬
‫قطعاً این اون شکلی نبود که‬
‫می‌خواستیم بهت بگیم.‬
‫اممم...‬
‫- بیا بگیر.‬ ‫- جدی؟‬
‫باورنکردنیه.‬
‫این اون واکنشی نبود که‬ ‫انتظارش رو داشتم.‬
‫خب، غافلگیرش کردیم، مگه نه؟‬
‫مرکز به واحد آدام یک،‬
‫فوراً به دادگاه اعزام بشید، فوری.‬
‫خیلی خب، برو. برو.‬
‫سر شام درباره‌ش حرف می‌زنیم.‬ ‫حالش خوب می‌شه.‬
‫- باشه.‬ ‫- آره.‬
‫بون، خوش اومدی.‬
‫می‌دونی، آدم توی مرخصی استعلاجی‬ ‫چیزای زیادی یاد می‌گیره.‬
‫مثلاً می‌دونستی که‬ ‫دیگه باب بارکر مجری‬ ‫(باب بارکر: مجری تلویزیونی آمریکایی که در سال ۲۰۲۳ فوت شد)
‫مسابقه‌ی «قیمت درسته» نیست؟‬ ‫(باب ۳۵ سال مجری این مسابقه بود)
‫آره.‬ ‫می‌دونستم.‬
‫سلام، کلانتر فاکس.‬
‫- قضیه چیه؟‬ ‫- این تئو هست.‬
‫اونم رید هست.‬
‫خلاصه‌ش اینه که‬ ‫وارد دادگاه شدن،‬
‫کامپیوترها رو هک کردن، یه سری فایل دزدیدن،‬
‫بعدش هم آژیر رو به صدا درآوردن.‬ ‫نکته‌ی جالبش اینجاست.‬
‫می‌گن شهرستان اجواتر‬ ‫استخدامشون کرده که این کار رو بکنن.‬
‫نه، نه، دارن دروغ می‌گن.‬ ‫یه نفر باید به من می‌گفت.‬
‫- اون کیه؟‬ ‫- اون راسله،‬ نگهبان شب.‬
‫دارم با رئیسم تماس می‌گیرم.‬
‫قراردادمون اونجاست،‬
‫به همراه اطلاعاتِ تماس‬ ‫شش نفر‬
‫از هیئتِ ناظرانِ شهرستان
‫که می‌تونن حرفمون رو تأیید کنن.‬
‫اونا ما رو استخدام کردن تا بعد از محاصره‬ ‫امنیت رو تقویت کنیم.‬
‫پس شما مجرم‌های اجاره‌ای هستید؟‬
‫هکرهای کلاه سفید.‬ ما از قدرت‌هامون ‫برای کار خیر استفاده می‌کنیم.‬
‫بابت انجام این تست‌های نفوذ‬ ‫پول می‌گیریم...‬
‫آره، تست‌های «پِن». کسی نمی‌گه تست نفوذ.‬
‫در واقع، ما استخدام می‌شیم تا‬
‫هر نوع نقطه ضعف فیزیکی یا دیجیتالی ‫رو پیدا کنیم و ازشون استفاده کنیم.‬
‫فردا یافته‌هامون رو با مسئولای ‫شهرستان در میون می‌ذاریم.‬
‫- ممکنه یکم ضایع‌ بشه.‬ ‫- آره.‬
‫مردم دوست ندارن تاریخچه‌ی مرورگرشون‬
‫روی صفحه‌ی نمایش پخش بشه.‬
‫یافته‌های ما توی اون فلش‌هاست.‬
‫تو این حرفا رو باور می‌کنی؟‬
‫دزدای زیادی رو نمی‌شناسم ‫که وایسن تا دستگیر بشن.‬
‫چرا به دفتر من از قبل خبر ندادن؟‬
‫اینم بخشی از کاره.‬
‫دارن زمانِ واکنشِ پلیس رو هم تست می‌کنن.‬
‫اگه از قبل بهمون خبر می‌دادن، ‫دیگه هدفِ کار از بین می‌رفت.‬
‫من و «بون» زیرِ دو دقیقه ‫رسیدیم، چیزِ خاصی نبود.‬
‫بیستِ بیست.‬
‫بیا، شروع کن به زنگ زدن.‬
‫افسر «کمپبل»، می‌تونم ‫چند لحظه باهات حرف بزنم؟‬
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟‬ ‫- منظورت چیه؟‬
‫اجازه‌ی برگشت بهم داده شد.‬
‫- هیئتِ بازبینی اعلا...‬ ‫- اعلام کرد که شلیکِ درستی بوده.‬
‫درباره‌ی اون حرف نمی‌زنم.‬
‫جونِ کسی رو گرفتن کارِ کوچیکی نیست،‬
‫حتی اگه قانونی باشه.‬
‫اگه زمانِ بیشتری لازم داری، خجالت نکش.‬
‫لازم ندارم.‬
‫شما اینجایید. «بون» هم هست.‬
‫چرا من باید فرق داشته باشم؟‬
‫حالم خوبه، کلانتر.‬
‫خیلی خب، اون دوتا رو بذار توی ماشینت‬
‫تا وقتی «بون» چند جا زنگ بزنه.‬
‫کارمندای دادگاه کم‌کم دارن میان.‬
‫یه حسی بهم می‌گه ممکنه اوضاع متشنج بشه.‬
‫داری چه غلطی می‌گی؟‬
‫اینا واردِ دادگاهِ من شدن،‬
‫ادعا می‌کنن شغلشونه،‬
‫و ما هم همین‌طوری حرفشون رو باور کنیم؟‬
‫کسی حرفشون رو همین‌طوری ‫باور نمی‌کنه، قاضی «کفی».‬
‫ما وسایلشون رو ضبط کردیم،‬
‫و افسر «کمپبل» هم متهم‌ها ‫رو توی ماشینش نگه داشته‬
‫تا وقتی داستانشون رو تایید کنیم.‬
‫حداقل می‌تونیم بریم تو ‫ببینیم به چه چیزایی دست زدن؟‬
‫متاسفم، قاضی «مک.‌ری».‬
‫تا وقتی نفهمیم اینجا ‫صحنه‌ی جرمه یا نه، نمی‌شه.‬
‫هر چی توی کامپیوترامون بود رو کپی کردن؟‬
‫مامورای اجرا، قاضی‌ها.‬
‫فکر کنم تمامِ پرسنلِ دادگاه.‬
‫ولی بعضی از اونا اطلاعاتِ حساسیه.‬
‫همین الان تماسم با یکی از اعضای‬
‫هیئتِ ناظرِ شهرستان تموم شد.‬
‫اون حرفشون رو تایید کرد. اینا کارشون قانونیه.‬
‫ممنون از صبر و حوصله‌تون.‬
‫الان می‌تونید واردِ ساختمون بشید.‬
‫اگه شکایتی دارید،‬
‫لطفاً با شهرستان در میون بذارید.‬
‫آه، می‌خوام برم با «نورا» یه چیزی بخورم.‬
‫عالیه. حالش چطوره؟‬
‫می‌دونی، اولش خیلی شوکه شده بود.‬
‫مجبور شدیم دیگه اخبار نبینیم.‬
‫دوست نداشت جزئیات رو ببینه.‬
‫- اممم.‬ ‫- ولی، خب...‬
‫واقعاً از اینکه زنِ یه آدمِ مشهور ‫توی یه شهرِ کوچیکه خوشش میاد.‬
‫و کی می‌تونه سرزنش‌ش کنه؟‬
‫- هنوز نیومده اینجا؟‬ ‫- کم‌کم داریم ردیفش می‌کنیم.‬
‫اوضاع تو و «تراویس» چطوره؟‬
‫خوبه. واقعاً خوبه.‬
‫اوه.‬
‫این درخششِ دخترونه چیه؟‬
‫می‌دونم، چندشه.‬
‫البته شاید گند زده باشیم.‬
‫منتظرِ یه وقتِ مناسب ‫بودیم که به «اسکای» بگیم،‬
‫و بعد امروز صبح، یهو اومد تو خونه و ما رو دید.‬
‫- نه.‬ ‫- اوه، نه! خدای من، نه. نه.‬
‫- فقط داشتیم همو می‌بوسیدیم.‬ ‫- اوه.‬
‫ولی اصلاً خوشحال نشد.‬
‫یعنی انتظار داشتی خوشحال بشه؟‬
‫یه جورایی.‬
‫مگه آرزوی هر بچه‌ی طلاقی نیست...‬
‫که پدر و مادرش دوباره برگردن پیشِ هم؟‬
‫بهش زمان بده.‬
‫وقتی این درخشش رو ببینه...‬
‫راضی می‌شه.‬
‫برو بابا.‬
‫شماها آزادید برید.‬
‫عالیه.‬
‫فلش‌ها.‬
‫ممنون.‬
‫مچ‌هاتون رو بیارید بالا.‬
‫هی، ما تا فردا توی شهریم.‬
‫از رقصِ گروهی خوشت میاد؟‬
‫باید رفیقم رو ببخشی.‬
‫یه جورایی ازت خوشش اومده.
‫هی پسر، بس کن دیگه.‬
‫اوه، توی تلویزیون دیدیمت.‬
‫اون قضیه‌ی محاصره‌ی‬ ‫اداره‌ی کلانتری...‬
‫واقعاً دیوانه‌وار بود.‬
‫تو یکی از «قهرمان‌های اجواتر» هستی، درسته؟‬
‫من این لقب رو روی خودم نذاشتم.‬
‫هی!‬
‫شما عوضی‌ها باعث شدید کارم رو از دست بدم.‬
‫باید توی کارت بهتر می‌بودی!‬
‫هی!‬
‫هی.‬
‫خوبی؟‬
‫آ...آره، خوبم.‬
‫خب، چه حسی داره‬
‫که دوباره نشان رو به سینه زدی؟‬
‫- خیلی خسته‌کننده‌ست.‬ ‫- نه.‬
‫خیلی دروغگویی.‬ ‫داری ذوق می‌کنی.‬
‫- چون دارم به تو نگاه می‌کنم.‬ ‫- نه.‬
‫- اوهوم.‬ ‫- اصلاً سعی نکن این کار رو کنی.‬
‫فقط...فقط به کارت برس.‬
‫- می‌دونی، یه چیزی...‬ ‫- چی؟‬
‫- دقیقاً همون‌جاست.‬ ‫- اوه.‬
‫خیلی ضایعه.‬
‫هی، آمبر.‬
‫می‌شه صورت‌حساب رو بیاری، لطفاً؟‬
‫اوه، حساب شده.‬
‫گفتن: «ممنون که‬
‫اجواتر رو امن نگه می‌دارید.» و نورا،‬
‫می‌خواستن مطمئن بشن که ‫می‌دونی دوست‌پسرت یه قهرمانه.‬
‫ممنون، ام، می‌شه فقط...‬
‫می‌شه لطفاً بهشون بگی‬
‫که اون دوست‌پسرم نیست؟‬
‫اون، ام، اون شوهرمه؟‬
‫- حتماً.‬ ‫- ممنون.‬
‫این اولین باری بود که منو اونطوری صدا کردی.‬
‫حس خوبی داشت.‬
‫واحد آدام ۲، پاسخ بدید.‬
‫یه مورد تصادف و فرار با کد ۱۰-۵۵ داریم.
‫نزدیکیِ مهمون‌سرای ولی وست.‬
‫دریافت شد.‬ ‫آدام ۲ در حال اعزام به محل.‬
‫متأسفم.‬
‫می‌دونستم مرخصیِ ‫استعلاجی تا ابد طول نمی‌کشه.‬
‫باشه.‬
‫۱۰-۵۵ چیه؟‬
‫یه... یه جسده.‬
‫- امشب می‌بینمت.‬ ‫- باشه.‬
‫خیلی ممنون.‬
‫هویت مقتول معلوم شده؟‬
‫ناشناس، کیف پول نداره.‬ ‫گوشیش هم داغون شده.‬
‫هممم. ممکنه تصادفی بوده باشه؟‬
‫نه. دو بار از رویِ بیچاره‬ ‫رد شدن.‬
‫تئو.‬
‫سرزمین کلانتر ‫فصل اول قسمت یازدهم: ‫عواقب
‫نه دوربین ترافیکی،‬ ‫نه شاهدی.‬
‫جراحاتش نشون می‌ده که‬
‫با سرعت حدود ۸۰ کیلومتر بهش زدن.‬
‫و بعد دنده عقب گرفتن ‫و دوباره از روش رد شدن.‬
‫میکی، اون نگهبانِ دادگاه‬
‫به ماشینم مشت زد.‬
‫آره، اون رو هم زیر نظر می‌گیریم.‬
‫فکر کنم باید همین الان بیاریمش اینجا.‬
‫کسیدی، داریم صحنه‌ی جرم رو بررسی می‌کنیم.‬
‫طبق شواهد پیش می‌ریم.‬
‫فعلاً همه مظنون هستن.‬
‫موچین؟‬
‫این یه تیکه رنگه؟‬
‫دنبال یه ماشینِ آبی می‌گردیم.‬
‫کسیدی، تو همین‌جا بمون.‬
‫می‌خوام روی انتقالِ تئو نظارت کنی.‬
‫و بون، تو با من بیا.‬
‫باید مسیر حرکتش رو ردیابی کنیم،‬
‫از وقتی که آزادش کردیم‬
‫تا وقتی که سر از اینجا درآورد.‬
‫طبق دفترچه‌شون، تئو و رید‬
‫اینجا اقامت داشتن.‬
‫اداره‌ی کلانتری.‬
‫آی.‌پد روی میزه.‬
‫روی دراور هم پول نقد هست.‬
‫- سرقت نبوده.‬ ‫- کلانتر فاکس؟‬
‫اینجا چه خبره؟‬
‫تئو کجاست؟‬
‫سه سال با هم کار کردیم.‬
‫منظورم اینه که اون فقط ‫یه همکار نبود، خانواده بود.‬
‫- می‌دونی؟‬ ‫- می‌دونم.‬
‫ام، می‌شه بگی امروز صبح‬
‫بعد از اینکه کسیدی ‫آزادتون کرد، چیکار کردید؟‬
‫برگشتیم اینجا،‬
‫وسایلمون رو گذاشتیم و بعد رفتیم غذا بگیریم.‬
‫ولی تئو گیاه‌خواره.‬
‫توی راه برای غذا خوردن‬ ‫به مشکل می‌خوره.‬
‫نتونست چیزی پیدا کنه،‬
‫واسه همین تا من داشتم غذا می‌خوردم‬ ‫اون با تاکسی برگشت اینجا.‬
‫آهان، اون...بهم پیامک داد.‬
‫«باید یکی به دادِ ادکلنِ‬ ‫این راننده برسه.»‬
‫ساعت چند بود؟‬
‫۹:۲۶ صبح.‬
‫پلیس بزرگراه یکم‬ ‫قبل از ساعت ۱۰ وارد عمل شد.‬
‫خب. بازه‌ی زمانی‌مون همینه.‬
‫تئو کسی رو توی‬ ‫اجواتر می‌شناخت؟‬
‫کسی که بخواد‬ ‫بهش صدمه بزنه؟‬
‫نه، منظورم اینه که،‬ ‫هردومون برای این کار با هواپیما اومدیم.‬
‫کس دیگه‌ای می‌دونست‬ ‫کجا اقامت دارین؟‬
‫منظورم اینه که، توی پرونده بود،‬
‫ولی شما تنها‬ ‫کسایی هستین که دیدینش.‬
‫گفتی یه سری وسایل رو‬ ‫گذاشتین اینجا. چه وسایلی؟‬
‫اون و-وسایل. اون...‬
‫وسایلِ مربوط به تستِ نفوذ.‬
‫اون... فلش‌مموری‌ها.‬ ‫ما...‬
‫اینجا قایمشون کرده بودیم.‬
‫همونا رو بردن.‬
‫چرا باید کسی اونا رو بدزده؟‬
‫مردم کلی چیزای شخصی‬ ‫توی کامپیوترهای کاریشون دارن.‬
‫چیزایی که شاید نخوان‬ ‫هیئتِ ناظر ازشون باخبر بشه.‬
‫دقیقاً. دیگه کی از‬ ‫تستِ نفوذ خبر داشت؟‬
‫رید، ما داریم‬ ‫تحقیق می‌کنیم.‬
‫- ولی من می‌تونم کمک کنم.‬ ‫- نه، نمی‌تونی.‬
‫خیلی خب، می‌گیم واحدِ بررسیِ صحنه‌ی جرم‬ ‫بیان این اتاق رو بگردن.‬
‫اگه چیزی شد، با چه شماره‌ای‬ ‫می‌تونیم باهات تماس بگیریم؟‬
‫مراقب خودت باش.‬
‫دزدیده شدنِ فلش‌مموری ‫قطعاً به کسی اشاره داره‬
‫که از تستِ نفوذ خبر داشته.‬
‫با در نظر گرفتنِ‬ ‫اون بازه‌ی زمانیِ کوتاه،‬
‫می‌تونیم فرض کنیم‬ ‫هر کسی که تئو رو کشته،‬
‫اون و رید رو‬
‫از دادگاه تا مهمون‌سراشون‬ ‫تعقیب کرده.‬
‫در موردِ نگهبانِ امنیتی‬ ‫چی پیدا کردی؟‬
‫راسل کاونر.‬ ‫اینو گوش کن.‬
‫قفلِ اتاقِ تئو و رید توی مهمون‌سرای ‫با شاه‌کلید باز شده بود، درسته؟‬
‫خب، کاونر قبلاً‬ ‫قفل‌ساز بوده.‬
‫- پس بلد بوده چطوری این کار رو بکنه.‬ ‫- و قطعاً‬
‫بعد از اخراج شدنش،‬ ‫کلِ صبح رو وقتش آزاد بوده.‬
‫آدرسی ازش داری؟‬
‫شماره موبایلش رو هم دارم.‬ ‫جواب نمی‌ده.‬
‫- خیلی خب بون،‬ یه سری بهش بزن.‬ ‫- باشه.‬
‫کسیدی، من و تو هم یه لیست‬
‫از تمامِ کسایی که امروز صبح‬ ‫توی دادگاه بودن تهیه می‌کنیم.‬
‫- راسل کاونر.‬ ‫- من معاون بون هستم،‬
‫چندتا سوال ازت دارم.‬
‫آقای کاونر؟‬
‫تکون نخور.‬
‫- تکون نخور.‬ ‫- من این کار رو نکردم، باشه؟‬
‫من نکردم. باشه؟ من...‬
‫بعد از اینکه اخراج شدم رفتم ‫جلسه‌ی معتادانِ گمنام، و...‬
‫- که کلی هم برام فایده داشت.‬ ‫- بیا بیرون از اونجا!‬
‫نزدیک بود کاری کنی بهت شلیک کنم.‬
‫برگرد.‬ ‫دستات رو بذار پشتِ سرت.‬
‫بشین.‬
‫قسم می‌خورم.‬
‫همین رو به اون یکی یارو هم گفتم.‬
‫«اون یکی یارو»؟‬ ‫مگه کس دیگه‌ای هم اینجاست؟‬
‫هی، این یارو...‬
‫همون مردی بود که امروز صبح‬ ‫توی دادگاه بود؟‬
‫آره، همین چند وقت پیش رفت.‬
‫مدرک عدم حضورش تو صحنه جرم درسته.
‫رید جیکوبز ‫(۶۱۹)-۵۵۵-۰۱۸۷
‫آدم تقریباً باید تحسینش کنه.‬
‫نه، اصلاً.‬
‫راسل توی بیمارستانه.‬
‫قبول کرد بره کمپِ ترکِ اعتیاد،‬ ‫منم ادعاش رو تایید کردم.‬
‫در ضمن، وقتی حالش جا اومد‬ ‫یه چیزی یادش اومد.‬
‫وقتی توی دادگاه بودیم،‬
‫قاضی مک.‌ری ازش پرسید‬
‫که می‌دونه تئو و رید‬ ‫کجا اقامت دارن یا نه.‬
‫مک.‌ری؟‬
‫همون قاضیِ دادگاهِ اطفال؟‬
‫همونی که اون موسسه‌ی خیریه رو داره،‬
‫صندوقِ کودکانِ مک.‌ری.‬
‫نورا همه‌ش ازم می‌خواد‬
‫بیوکِ قدیمیم رو اهدا کنم به اونجا.‬ ‫ولی عمراً.‬
‫اون در رو ببند.‬
‫خب، پس به جز راسل،‬ ‫هشت نفرِ دیگه‬
‫توی دادگاه بودن.‬
‫قراره در موردِ همه‌شون‬ ‫تحقیق کنیم،‬
‫ولی می‌خوام از‬ ‫قاضی‌ها شروع کنیم.‬
‫کسیدی، تو برو سراغِ مک.‌ری.‬
‫بون، تو هم برو سراغِ کفی.‬
‫دنبالِ انگیزه‌های احتمالی بگردین.‬
‫ماشین‌هاشون رو هم زیرِ نظر بگیرین.‬ ‫بی‌سر و صدا انجامش بدین.‬
‫این دوتا روی هم ۵۰ سال ‫ سابقه‌ی قضاوت دارن،‬
‫اصلاً خوششون نمی‌آد‬ ‫ما دور و برشون سرک بکشیم.‬
‫فردا دوباره اینجا جمع می‌شیم.
‫نگرانشم.‬
‫باید باشم؟‬
‫همه‌مون حواسمون بهش هست،‬ ‫می‌دونی که؟‬
‫خانواده‌اش‬ مراقبشن.‬
‫خوشحالم که برگشتی، بون.‬
‫خوشحالم که برگشتم، رئیس.‬
‫سلام.‬
‫اوه، اوه، اوه، اوه.‬ ‫صبر کن... یه لحظه وایستا.‬
‫بابات الانه که برسه خونه.‬ ‫قراره با هم غذا بخوریم.‬
‫یه چیزایی هست که باید درباره‌شون حرف بزنیم.‬
‫آره، می‌دونم، واسه همینم‬
‫می‌خوام غذامو بالا بخورم.‬
‫اوه، بی‌خیال دیگه، اسکای.‬
‫نمی‌تونیم مثل دو تا آدم بالغ‬ ‫درباره‌ش حرف بزنیم؟‬
‫متأسفم مامان،‬ ‫ولی من این وسط گیر افتادم‬
‫و واقعاً هم‬ ‫نمی‌خوام اینطوری باشه، پس...‬
‫منظورت چیه که...‬ ‫چطوری این وسط گیر افتادی؟‬
‫ببین، می‌دونم این قضیه‌ی‬ ‫من و بابات غافلگیرکننده بود،‬
‫ولی واقعاً‬ ‫اینقدرها هم عجیب بود؟‬
‫فقط با بابا حرف بزن، باشه؟‬
‫خب دارم با تو حرف می‌زنم.‬
‫می‌دونم، ولی...‬
‫داریم درباره‌ی‬ ‫دو تا چیز متفاوت حرف می‌زنیم.‬
‫من دارم درباره‌ی دوباره با هم بودنِ‬ ‫من و بابات حرف می‌زنم.‬
‫تو داری درباره‌ی چی حرف می‌زنی؟‬
‫سلام.‬ ‫چه بوی خوبی می‌آد.‬
‫تو بهش می‌گی یا من بگم؟‬
‫- چی رو بهم بگید؟‬ ‫- اممم...‬
‫ببین، من از اینکه‬ ‫تو و بابا دوباره با همید عصبانی نیستم.‬
‫از این عصبانیم که بهت نگفته‬ ‫موکل جدیدش کیه.‬
‫شرمنده‌م بابا،‬
‫ولی دفتر کوچیکه‬ ‫و دیوارها هم نازک.‬
‫بهش بگو.‬
‫اینوک بارلو.‬
‫دارم از اینوک بارلو دفاع می‌کنم.‬
‫اصلاً چطوری این کار قانونیه؟‬
‫تو شاهدی.‬
‫یکی از آدم‌های اون‬ ‫بهت شلیک کرد.‬
‫قاضی هنوز‬ ‫تأییدش نکرده.‬
‫منتظر بودم بهت بگم‬
‫- تا وقتی که تأییدیه‌ی دادگاه رو بگیریم.‬ ‫- «بگیریم»؟‬
‫تو و بارلو؟‬
‫اون... اوایل همین هفته‬ ‫از زندان بهم زنگ زد.‬
‫با هم حرف زدیم،‬
‫و...‬
‫نمی‌دونم، یه جورایی،‬ ‫موقع محاصره، با هم ارتباط گرفتیم.‬
‫اوه، خدای من.‬
‫داره ازت سوءاستفاده می‌کنه، تراویس.‬
‫این فقط یه نمایش تبلیغاتیه.‬ ‫حتی نمی‌تونی متوجهش بشی.‬
‫میک، اون پرونده داره.‬
‫کل اون ماجرا‬ ‫با یه بازداشت اشتباه شروع شد.‬
‫فدرال‌ها با یه پرونده‌ی‬ ‫فرار مالیاتیِ آبکی ریختن اونجا...‬
‫یادت می‌آد‬ ‫کف زمین دراز کشیده بودی‬
‫توی اون اتاقک تأسیسات،‬ ‫و داشتی خون‌ریزی می‌کردی؟‬
‫اونجا جنگ بود، تراویس.‬
‫بون تیر خورد.‬
‫کسیدی یه نفر رو کشت.‬
‫ما... همه‌مون این کار رو کردیم.‬
‫و... و تو می‌خوای‬ ‫از کسی دفاع کنی‬
‫که می‌تونست‬ ‫جلوی اون خشونت رو بگیره‬
‫- ولی نگرفت؟‬ ‫- اون همون کسی هم هست‬
‫که منو زنده نگه داشت.‬
‫مجبور نبود این کار رو بکنه.‬
‫و این اینوک نبود‬ ‫که محاصره رو شروع کرد،‬
‫آدم‌هاش بودن.‬
‫همون کاری رو کردن‬ ‫که خودش بهشون یاد داده بود.‬
‫و اگه هیئت‌منصفه با تو موافق باشه،‬
‫اون وقت اون تا آخر عمرش‬ ‫می‌ره زندان.‬
‫اون هنوز هم حق داشتنِ‬ ‫دفاعیه رو داره.‬
‫نمی‌گم نداره،‬ ‫ولی چرا حتماً باید تو باشی؟‬
‫چون من نزدیک بود بمیرم، میک.‬
‫اونجا دیگه داشت تموم می‌شد.‬
‫آره، یادمه اونجا افتاده بودم‬ ‫و خون‌ریزی داشتم،‬
‫و نمی‌تونستم نفس بکشم،‬
‫و می‌دونی... می‌دونی‬ ‫مدام به چی فکر می‌کردم؟‬
‫مدام با خودم می‌گفتم‬ ‫«زندگیِ من فقط همین‌قدر بوده.»‬
‫توی ۱۸ سالگی پدر شدم،‬ ‫هیچ‌وقت هم از اجواتر نرفتم.‬
‫دوستت دارم، میکی،‬ ‫و اسکای رو هم دوست دارم.‬
‫و از یک ثانیه‌ش هم‬ ‫پشیمون نیستم،‬
‫ولی هیچ‌وقت اون پرونده رو نداشتم.‬
‫هیچ‌وقت تلاشِ واقعی نکردم.‬
‫خب برو ماراتن بدو!‬
‫نمی‌دونم،‬ ‫برو صخره‌نوردی.‬
‫حرفم رو نمی‌فهمی.‬
‫اف‌.بی‌.آی با بی‌ملاحظگی‬ ‫و بدون ترس از مجازات عمل کرد‬
‫وقتی بدون هیچ هشدار یا پشتیبانی‌ای‬ ‫ریختن اونجا.‬
‫هیچ‌کدوم از ما نباید‬ ‫توی اون موقعیت قرار می‌گرفتیم.‬
‫و یه نفر باید این داستان رو‬ ‫برای هیئت‌منصفه تعریف کنه، میکی.‬
‫من باید برای چیزی که‬ ‫برام مهمه بجنگم.‬
‫- مثل من؟‬ ‫- آ...‬
‫قبل از محاصره گفتی...‬
‫گفتی که به‌خاطرم می‌جنگی.‬
‫اینطوری می‌خوای بجنگی؟‬
‫اینطوری نیست، میک.‬
‫من این پرونده رو به تو ترجیح نمی‌دم.‬
‫ولی مجبوری.‬
‫یا من، یا پرونده.‬
‫نمی‌تونی هردوشونو داشته باشی.‬
‫داری اتمام حجت می‌کنی؟‬
‫می‌دونی...‬
‫...واقعاً فکر می‌کردم اگه...‬
‫درست برات توضیح می‌دادم،‬
‫اون‌وقت درک می‌کردی.‬
‫ولی انگار باید می‌فهمیدم ‫که تو حتی تلاشم نمی‌کنی.‬
‫من می‌رم بخوابم، ولی محض اطلاع...‬
‫...اون شب همه‌مون نزدیک بود بمیریم.
‫لعنتی.‬
آوا‌مــووی
‫عمه میراندا.‬
‫سلام.‬ ‫بیا تو.‬
‫چطوری عزیزم؟‬
‫اوه، امیدوار بودم مامانت رو ببینم.‬
‫خونه‌ست؟‬
‫نه، اون و بابام هردو رفتن سر کار.‬
‫ای بابا. خب...‬ ‫این برای اونه.‬
‫دارم با هواپیما می‌رم نیویورک،‬
‫واسه همین نمی‌تونم‬ ‫توی مراسم اهدای مدال باشم.‬
‫فقط می‌خواستم براش آرزوی موفقیت کنم.‬
‫آخرین باری که با هم حرف زدیم...‬
‫خب، راستش من فقط...‬
‫فکر کردم یه هدیه برای آشتی لازم باشه.‬
‫وای، چقدر مهربون.‬ ‫من...‬
‫مطمئنم ازش خوشش می‌آد.‬
‫گفتی بابات هم رفته.‬
‫اونم اینجا می‌مونه؟‬
‫خب...‬
‫آره، وقتی داشت دوران نقاهتش رو‬ ‫می‌گذروند، اینجا بود.‬
‫درباره الان مطمئن نیستم.‬
‫اوه اوه.‬ ‫با هم نمی‌سازن؟‬
‫تا دیشب که رابطه‌شون عالی بود.‬
‫یعنی واقعاً عالی.‬
‫- اسکای، منظورت اینه که...‬ ‫- آره.‬
‫وای خدای من.‬ ‫دوباره پیش هم برگشتن؟‬
‫فکر کنم نباید تعجب کنم.‬
‫اون دوتا همیشه یه راهی پیدا می‌کنن.‬
‫هرچند تو زیاد خوش‌حال به نظر نمی‌رسی.‬
‫نه، بحث اون نیست.‬
‫فقط...‬
‫خیلی توی زندگی پدر و مادرم غرق شدم.‬
‫با مامانم زندگی می‌کنم،‬
‫برای بابام کار می‌کنم...‬
‫احساس می‌کنم ۱۴ سالمه.‬
‫می‌دونستی سعی کردم برای پدرم کار کنم‬
‫و اون استخدامم نکرد؟‬
‫آره، پدربزرگت همیشه می‌خواست‬
‫بابات مدیریت شرکت رو به عهده بگیره.‬
‫مجبور شدم برم برای یه رقیب کار کنم‬
‫و فروششون رو دوبرابر کنم‬
‫تا بابام تازه به فکرش بیفته‬ ‫که منو بیاره سر کار.‬
‫- این دیوانه‌کننده‌ست.‬ ‫- نه، برام خوب بود.‬
‫باعث شد بهتر بشم.‬
‫بعضی وقتا باید خودت ‫رو از لونه بندازی بیرون.‬
‫تو واقعاً بااستعدادی، اسکای.‬
‫بیا برای من کار کن.‬
‫توی شرکت «فریلی تیمبر»؟‬
‫الان شدیم «فریلی هورایزنز».‬
‫تغییرات زیادی داره توی شرکت اتفاق می‌افته.‬
‫زمان خیلی هیجان‌انگیزیه.‬
‫ولی من باید چیکار کنم؟‬
‫می‌تونم همین‌جا بایستم و تمام چیزایی‬ ‫که توشون کمک می‌خوام رو بهت بگم،‬
‫ولی جواب واقعی اینه که‬
‫سخت‌تر از تمام عمرت کار می‌کنی،‬
‫و کلی چیز یاد می‌گیری.‬
‫خیلی ممنون که اینقدر سریع اومدید.‬
‫با پنج‌تا وکیل اطفال تماس گرفتم،‬
‫و هیچ‌کدوم جوابم رو ندادن.‬
‫خب، تعجبی نداره.‬
‫قاضی مک.‌ری آدم‌ها رو‬ ‫برای چیزای کمتر از این هم توبیخ کرده.‬
‫اون کینه‌توز و حسابگره.‬
‫آه.‬
‫- واقعاً؟‬ ‫- آره.‬
‫شهرتش که اینطوری نیست.‬
‫خب، اون کل این شهر رو متقاعد کرده‬
‫که یه جورایی قدیسه‌ست.‬
‫پس واقعاً کیه؟‬
‫وقتی توی دفتر وکیل تسخیری بودم،‬
‫یه موکل ۱۲ ساله داشتم.‬
‫قاضی مک.‌ری اون رو به سه روز‬ ‫تو بازداشتگاه نوجوانان محکوم کرد‬
‫اونم فقط برای دزدیدن یه بسته آدامس.‬
‫و اون هم علاوه بر ۱۴ روز‬
‫واسه اسپری کشیدن روی تابلوی ایست.‬
‫دوازده سالش بود، ۱۷ روز انداختنش توی سلول.‬
‫وحشتناکه.‬
‫و چیزی که واقعاً داغونم کرد‬
‫این بود که اونا رو می‌فرستاد ‫به این بازداشتگاه خصوصی،‬
‫اون سرِ مرزِ شهرستان،‬
‫دقیقاً یه جایی که واسه ‫خانواده‌ها سخت باشه برن ملاقات.‬
‫یه بی‌رحمیِ بی‌خودی.‬
‫اون بازداشتگاه... اسمش چی بود؟‬
‫حواست باشه واسه همه به ‫اندازه‌ی کافی لیوان داشته باشیم.‬
‫- صبح به‌خیر، جینا. ‫- اممم،‬
‫می‌دونی که امروز قراره ازت عکس بگیرن، دیگه؟‬
‫توی میزم برس دارم.‬
‫مهمونا تا یه ساعت دیگه می‌رسن.‬
‫خواهرم وقتی ۱۴ سالش بود نواربهداشتی دزدید.‬
‫مامانم از قاضی التماس کرد که بهش رحم کنه.‬
‫«زویی» تا حالا بازداشت نشده بود.‬
‫یک ماه بهش حبس دادن.‬
‫من فقط ۱۱ سالم بود، ‫ولی ملاقات رفتن رو یادمه.‬
‫بازداشتگاه «داونی»،‬
‫دو ساعت رانندگی تا مرزِ شهرستان.‬
‫بعد از اون دیگه هیچ‌وقت آدم سابق نشد.‬
‫شروع کرد به لجبازی و دعوا کردن با مامانم.‬
‫فکر نمی‌کنم غیبش می‌زد اگه به خاطر‬
‫- اون حکم نبود. ‫- خب،‬
‫چرا اینا رو به من می‌گی؟‬
‫«مری مک‌.ری» قاضی پرونده بود.‬
‫سال‌هاست داره این کار رو می‌کنه.‬
‫واسه جرم‌های کوچیک به ‫بچه‌ها حکم‌های سنگین می‌ده‬
‫و بعدش می‌فرستدشون به «داونی».‬
‫قسر هم در می‌ره‬
‫چون پرونده‌های کانون اصلاح ‫و تربیت مُهروموم شده‌ان.‬
‫موافقم، وحشتناکه، ولی این چه ربطی‬
‫به قتلِ «تئو» داره؟‬
‫شهرستان هر سال میلیون‌ها دلار ‫خرجِ زندانی کردنِ بچه‌ها می‌کنه.‬
‫«داونی» خصوصیه، واسه همین ‫هزینه‌ش حتی بیشتر هم هست.‬
‫این یه زندانِ انتفاعیه، «میکی».‬
‫پس هرچی بچه‌های بیشتری رو بندازی ‫زندان، پولِ بیشتری به جیب می‌زنی.‬
‫فکر می‌کنی «مک.‌ری» داره رشوه می‌گیره؟‬
‫قطعاً داره تخت‌ها رو پُر نگه می‌داره.‬
‫و مدارکش هم توی اون فلش‌ها بود.‬
‫همین الان تصاویر دوربین‌های ‫مداربسته‌ی پارکینگِ دادگاه رو نگاه کردم.‬
‫می‌خواستم ماشینِ قاضی ‫«کفی» رو زیر نظر بگیرم.‬
‫یه چیزِ خیلی بهتر پیدا کردم.‬
‫این «ویم گالدین»ـه. مامورِ ‫اجرای احکامِ «مک‌.ری».‬
‫این فیلما مالِ دیروزه،‬
‫چند ساعت بعد از اینکه «تئو» کشته شد.‬
‫«گالدین» داره یه شاسی‌بلندِ ‫قرمزِ بزرگ رو می‌رونه.‬
‫ولی زودتر همون روز صبح...‬
‫...یه شاسی‌بلندِ آبیِ کوچیک رو می‌روند.‬
‫یعنی، این کار رو کرد‬
‫قبل از اینکه «تئو» زیر گرفته بشه، و بعدش‬
‫با اون شاسی‌بلندِ قرمزِ بزرگ عوضش کرد.‬
‫خیلی خب، باید استعلامِ پلاکِ‬
‫- هر دوی این ماشینارو بگیریم. ‫- قبلاً انجامش دادم.‬
‫شاسی‌بلندِ آبی مالِ «گالدین»ـه.‬
‫شاسی‌بلندِ قرمز به نامِ یه نفر ‫به اسمِ «استیو هیلی» ثبت شده.‬
‫هیچ رابطه‌ی شناخته‌شده‌ای بینشون نیست.‬
‫واسه همین به «هیلی» زنگ زدم، اونم گفت‬
‫سه هفته پیش شاسی‌بلندِ قرمز رو اهدا کرده به‬
‫«بنیادِ کودکانِ مک.‌ری».‬
‫موسسه‌ی خیریه‌ی «مک.‌ری».‬
‫این نمی‌تونه اتفاقی باشه.‬
‫باید حکم بگیریم.‬
‫جینا.‬
‫قاضی «آلیس تامپسون»... اسمش ‫توی لیستِ مهمونای امروز هست؟‬
‫- آره، میاد اینجا. ‫- یه زنگی بهش بزن،‬
‫ببین می‌تونه یکم زودتر بیاد.‬
‫می‌فهمم چرا نمی‌خواستی ‫این کار رو توی دادگاه انجام بدی.‬
‫واقعاً باید شاسی‌بلندِ ‫«ویم گالدین» رو پیدا کنیم.‬
‫پس، من حکمِ بازرسیِ خونه‌اش‬
‫و انبارِ «بنیادِ کودکانِ ‫مک.‌ری» رو لازم دارم.‬
‫فکر می‌کنی مدارکمون واسه این کار کافیه؟‬
‫واقعاً فکر می‌کنم دلایلِ کافی رو داریم.‬
‫توی یه پرونده‌ی عادی، شاید.‬
‫ولی پیگیرِ پرونده‌ی یه قاضیِ ‫شاغل شدن اصلاً عادی نیست.‬
‫اگه می‌خوای «مک.‌ری» رو هدف بگیری،‬
‫بهتره تیرت به خطا نره.‬
‫فکر می‌کنم به مدارکِ بیشتری نیاز داری.‬
‫چی؟ مسخره‌ست.‬
‫ممنون، قاضی «تامپسون».‬
‫الان میایم پیشتون.‬
‫قاضی «تامپسون» داشت در حقمون لطف می‌کرد.‬
‫شاید همین الان پرونده‌مون ‫رو نجات داده باشه.‬
‫که این‌طور به نظر نمی‌رسه.‬
‫هی، ما فقط یه فرصت داریم.‬
‫باشه. باید از «کال‌تِرَنس» بخوایم‬
‫تصاویرِ دوربین‌های ترافیکیِ‬
‫بینِ مهمون‌سرا و دادگاه رو بهمون بده.‬
‫اگه ماشینِ «گالدین» رو ‫هر جای اون مسیر ببینیم،‬
‫که بتونه ورق رو برگردونه.‬
‫فعلاً،‬
‫بیاید همه‌مون یه نفس عمیق بکشیم‬
‫و این مراسم رو پشت سر بذاریم.‬
‫یا می‌تونم بیخیال مراسم بشم‬
‫و ماشینم رو به صندوقِ ‫کودکانِ مک‌ری اهدا کنم.‬
‫و اگه اون شاسی‌بلند آبی رو ‫ببینم که جلوش داغون شده،‬
‫اون‌وقت می‌تونیم طبق قانونِ ‫مشاهده‌ی عینی توقیفش کنیم‬
‫و گور بابای حکم.‬
‫قانونِ مشاهده‌ی عینی ‫این‌طوری کار نمی‌کنه، کسیدی.‬
‫خودت هم اینو می‌دونی.‬
‫می‌دونم چون به خواهرت ربط داره، این پرونده‬
‫برات خیلی شخصی شده،‬
‫ولی داری درست فکر نمی‌کنی.‬
‫می‌خوام مدال رو بگیری‬
‫و بعدش بری خونه و یکم استراحت کنی.‬
‫اون مدالِ لعنتی رو نمی‌خوام.‬
‫تئو مرده.‬
‫زندگیِ این بچه‌ها داره نابود می‌شه.‬
‫اون‌وقت ما حتی نمی‌تونیم یه حکم بگیریم؟‬
‫اونوقت من یه نفرو به قتل رسوندم و ‫اونا می‌خوان برام جشن بگیرن؟‬
‫هی.‬
‫تو کسی رو به قتل نرسوندی.
‫این کار رو نکردی.‬
‫داشتی از خودت دفاع می‌کردی. ‫همه‌ی کارهات درست بود.‬
‫بقیه هم همه‌ش همین رو می‌گن.‬
‫و اگه این درسته،‬
‫پس چرا خوابم نمی‌بره؟‬
‫میکی، خبرنگارها دارن کلافه می‌شن.‬
‫و بون، نورا داره دنبالت می‌گرده.‬
‫الان می‌آیم.‬
‫کسیدی.‬
‫هی.‬
‫نگام کن.‬
‫همه‌مون هواتو داریم.‬
‫اون شب هوای همدیگه رو داشتیم.‬
‫عواقبش رو هم با هم پشت سر می‌ذاریم.‬
‫باشه؟‬
‫چند دقیقه به خودت زمان بده.‬
‫رید جیکوبز ‫(۶۱۹)-۵۵۵-۰۱۸۷
‫رید؟‬
‫من معاون کمپبل هستم. ‫ دیروز همدیگه رو دیدیم.‬
‫یه پیشنهادی برات دارم.‬
‫کلانتری شهرستان اجواتر ‫مدرک
‫چطوری این کار رو می‌کنن؟‬
‫هر روز صبح از خونه می‌زنن بیرون،‬
‫با عزیزانشون خداحافظی می‌کنن‬
‫در حالی که نمی‌دونن اصلاً ‫دوباره می‌بیننشون یا نه؟‬
‫نمی‌دونم.‬
‫از فکرشون بیرونش می‌کنن. بهش فکر نمی‌کنن.‬
‫آره.‬
‫آره، فکر کنم همین‌طوره.‬
‫ولی تکلیفِ عزیزانشون چی می‌شه؟‬
‫اونا باید چیکار کنن؟‬
‫همون کارو.‬
‫شهرستان اجواتر، ایالت کالیفرنیا
‫تعدادشون بیشتر بود و سلاح‌های بهتری داشتن.‬
‫من به یه نفر شلیک کردم.‬
‫- تو جونِ منو نجات دادی.‬ ‫- خوبی، کس؟‬
‫خوبم.‬
‫یکیش رو جاشو جا انداختی.‬
‫می‌خواستیم تعمیرش کنیم،‬
‫ولی نمی‌خواستم کسی فراموش کنه‬
‫اون شب به شما چی گذشت‬
‫یا اینکه برای این شهر چیکار کردید.‬
‫باید به کاری که کردی افتخار کنی.‬
‫می‌تونم با قهرمانِ اجواتر دست بدم؟‬
‫قاضیِ مک.‌ری. مری صدام کن.‬
‫- کسیدی کمپبل.‬ ‫- می‌دونم کی هستی.‬
‫کلِ اخبار پر شده از اسم تو.‬
‫می‌تونم یه عکس بگیرم؟‬
‫باشه.‬
‫راستش،‬
‫فکر کنم خواهرم، زویی کمپبل رو می‌شناختید.‬
‫اوم، نمی‌تونم بگم که اسمش یادمه.‬
‫اوه، این عالی شد.‬
‫به عنوان یه خدمتگزارِ مردم به یکی دیگه،‬
‫ازت ممنونم.‬
‫ماهایی که نشانِ پلیس رو به سینه می‌زنیم‬
‫می‌دونیم که این فقط یه تیکه‌ی فلزه.‬
‫قرار نیست قوی‌تر یا شجاع‌ترت کنه.‬
‫فقط چیزی که از قبل‬
‫توی وجودِ صاحبش هست رو تقویت می‌کنه.‬
‫مدال‌های شجاعت فرق دارن.‬
‫اونا داستانِ شجاعت و فداکاری رو می‌گن،‬
‫از خودگذشتگی در برابرِ سختی‌های طاقت‌فرسا.‬
‫توی این ۲۰ سال خدمتم، هرگز‬
‫هیچ دو معاونی به اندازه‌ی ‫این‌ها لایقِ این افتخار نبودن‬
‫یعنی کسیدی کمپبل و نیتن بون.‬
‫معاون کمپبل جونش رو به خطر انداخت‬
‫تا یه غیرنظامیِ زخمی رو به جای امنی ببره‬
‫اونم وسطِ درگیری‌های اولیه.‬
‫اون به تنهایی جلوی اولین ‫موجِ مهاجم‌ها ایستادگی کرد،‬
‫بهمون فرصت داد‬ ‫تا دفاعمون رو تقویت کنیم.‬
‫معاون کمپبل.‬
‫باعث افتخارمه‬
‫که این مدال شجاعت رو‬ ‫بهت تقدیم کنم.‬
‫بعداً، بعد از اینکه جلوی مهاجم‌ها رو‬
‫برای بیشتر از ۳۰ دقیقه گرفتیم،‬
‫من و ستوان بون زمین‌گیر شده بودیم‬
‫درست همون‌جا.‬
‫مهماتمون داشت تموم می‌شد‬ ‫و زیر آتیش سنگین بودیم.‬
‫همون موقع بود که یه تیر‬ ‫به بازوی ستوان بون خورد.‬
‫و اگه نیم اینچ اون‌ورتر خورده بود،‬
‫شاهرگش رو قطع می‌کرد و می‌کشتش.‬
‫همون موقع بود که بی‌سیممون‬ ‫دوباره به کار افتاد.‬
‫زخمی...‬
‫ستوان بون جونش رو به خطر انداخت‬
‫تا خودش رو به اون بی‌سیم برسونه،‬
‫اونم در حالی که از بین‬ ‫بارون گلوله می‌دوید.‬
‫چند دقیقه بعد از اون تماس،‬
‫نیروهای ما اونجا رو محاصره کردن.‬
‫محاصره تموم شد.‬
‫ستوان بون.‬
‫باعث افتخارمه‬
‫که این مدال شجاعت رو‬ ‫بهت تقدیم کنم.‬
‫نورا.‬
‫هی.‬
‫«سر کار گیر افتادم.‬
‫زود می‌بینمت.»
‫این پیام رو قبل از اون عملیاتِ‬
‫انتحاری برام فرستادی یا بعدش؟‬
‫متأسفم.‬
‫نمی‌خواستم بترسونمت.‬
‫نه، درکت می‌کنم. واقعاً می‌کنم.‬ ‫ولی منظورم اینه که،‬
‫عکس‌ها رو دیدم،‬
‫بعدش هم همه‌ی اون حرف‌ها رو شنیدم و...‬
‫هیچ‌وقت هیچ‌کدوم از اینا رو نگفته بودی.‬
‫خودت نمی‌خواستی در موردش حرف بزنی.‬
‫نمی‌خواستی اخبار رو ببینی.‬
‫پس باید چیکار می‌کردم؟‬
‫جیسون همیشه می‌گفت‬
‫هیچ‌کس بعد از اینکه تیر می‌خوره‬ ‫دیگه برنمی‌گرده سر کار.‬
‫همیشه با این موضوع شوخی می‌کرد،‬
‫و می‌گفت این همون بلیت طلاییه.‬
‫اینکه...‬
‫فقط یه تیر به بازوت می‌خوره،‬
‫و با تمام مزایا بازنشسته می‌شی.‬
‫یعنی دیگه تمومه.‬
‫نونت تو روغنه، مگه نه؟‬
‫خب...‬
‫چرا تو نمی‌تونی این کار رو بکنی؟‬
‫چون من دنبال بلیت طلایی نیستم.‬
‫عاشق کارمم.‬
‫هنوز کارم تموم نشده.‬
‫اصلاً بهش فکر کردی؟‬
‫منظورم اینه که، اصلاً به من فکر کردی؟‬
‫- آره. معلومه.‬ ‫- من نمی‌تونم، نمی‌تونم...‬
‫معلومه که فکر کردم.‬
‫می‌دونم خیلیا بازنشسته می‌شن.‬
‫ولی بدون این شغل بدبخت می‌شم.‬
‫خودمو گم می‌کنم.‬
‫و این اون مردی نیست ‫ که باهاش ازدواج کردی.‬
‫من عاشق همون مردی‌ام ‫ که باهاش ازدواج کردم.‬
‫فقط، فکر می‌کردم می‌تونیم، می‌دونی،‬
‫توی این شهر امن عاقبت‌به‌خیر ‫بشیم، ولی نمی‌تونم.‬
‫خیلی متأسفم، من همه‌ش نگران می‌شم.‬
‫خودمو مریض می‌کنم، و من...‬
‫سعی کردم باهاش کنار بیام، ولی نمی‌تونم.‬
‫دیگه نمی‌تونم زنِ یه ‫پلیس باشم، خیلی متأسفم.‬
‫خداحافظ.‬
‫اوه، سلام بابا. چیزی خوردی؟‬
‫این مینی‌کیش‌ها، راستش بد نیستن.‬ ‫(کیش: یه نوع تارت فرانسوی)
‫اوه.‬
‫خب.‬
‫خیلی خب.‬
‫اشکالی نداره.‬
‫- من خوبم.‬ ‫- میکی.‬
‫یه تماس داشتیم. یه...‬
‫- سرقت از... اوه. ببخشید.‬ ‫- اوم...‬
‫اشکالی نداره. چی شده؟‬
‫یه سرقت انجام شده‬
‫در انبارِ صندوق کودکانِ مک.‌ری.‬
‫همون‌جایی نیست که می‌خواستی‬ ‫دنبال اون شاسی‌بلند آبی بگردی؟‬
‫آره.‬
‫هی. من باید برم. خوبی؟‬
‫- مراقب خودت باش.‬ ‫- باشه.‬
‫حواسم هست.‬
‫من می‌دونم میکی ‫ویسکی‌ها رو کجا نگه می‌داره.‬
‫اوه. منم لیوان‌ها رو میارم.‬
‫تا شما نرسیدید، کلانتر، ‫اون از جاش تکون نخورد.‬
‫شاسی‌بلندِ مأمور اجرا.‬
‫این اصلاً قانونی نیست. ‫داری سعی می‌کنی بهم بگی‬
‫همین‌طوری گذرت افتاد‬ ‫به اون انبار؟‬
‫ما به گزارش یه سرقتِ در حالِ وقوع‬ ‫پاسخ دادیم.‬
‫وقتی رسیدیم، ماشینت رو دیدیم،‬ ‫کاملاً تو دید بود.‬
‫این یه تفتیش و توقیفِ قانونیه.‬
‫ردِ لاستیک‌های ماشینت‬ ‫با ردتایرهای توی صحنه یکی‌ان،‬
‫مثلِ همون رنگِ آبی.‬
‫شاید بهتر باشه فکر کنی اون کسی که‬ ‫داری ازش حمایت می‌کنی...‬
‫همون کسی که به‌خاطرش آدم کشتی...‬ ‫ازت حمایت می‌کنه یا نه.‬
‫من کسی رو نکشتم!‬
‫به نظرت هیئت‌منصفه هم‬
‫همین برداشت رو می‌کنه‬
‫وقتی اینا رو ببینه؟‬
‫قرار نبود اونجا باشه.‬
‫برای فلش‌مموری‌ها‬ ‫رفتم به مهمون‌سرا،‬
‫یهو اومد تو‬ ‫و بعدش فرار کرد.‬
‫اون(زن) بهم گفت کار رو تموم کنم.‬
‫- گفت که باید...‬ ‫- اون(زن)؟‬
‫کلانتر فاکس.‬ ‫معاون بون.‬
‫چطور می‌تونم به دوتا‬ ‫قهرمانِ اجواتر کمک کنم؟‬
‫می‌تونی بدونِ سر و صدا بیای.‬
‫نمی‌ذاریم آبروت بره و‬
‫با دست‌بند از دادگاه‬ ‫بری بیرون.‬
‫شما بازداشتید،‬ ‫قاضی مک.‌ری.‬
‫این وقاحت‌باره.‬ ‫به چه اتهامی؟‬
‫هر کدوم رو که دوست داری انتخاب کن.‬
‫توطئه برای قتل.‬ ‫کارشکنی.‬
‫بماند اون میلیون‌ها دلاری که‬
‫به عنوانِ رشوه و پورسانتِ غیرقانونی‬ ‫دریافت می‌کردی‬
‫از بازداشتگاهِ داونی.‬
‫با زندانی کردنِ بچه‌ها‬ ‫خودت رو پولدار کردی.‬
‫واقعاً که خادمِ مردمی.‬
‫همون‌طور که گفتم، بهت این فرصت رو می‌دیم‬
‫که با احترام و با پای خودت‬ ‫از اینجا بری بیرون،‬
‫ولی اگه لازم باشه،‬ ‫آماده‌ایم از زور استفاده کنیم.‬
‫- زویی کمپبل.‬ ‫- کسیدی، برو عقب.‬
‫- حالا یادت می‌آد.‬ ‫- می‌خوام باهات حرف بزنم.‬
‫رید ادعا می‌کنه که‬ ‫همه‌ش ایده خودش بوده.‬
‫که تو درباره‌ی انبار یا ماشین‬ ‫بهش آمار ندادی.‬
‫جفتمون می‌دونیم که‬ ‫این کار خیلی خلافِ مقرراته.‬
‫اون آدمِ درستکاریه.‬
‫فکر نمی‌کنم آماده باشی‬ ‫که برگردی سرِ عملیات.‬
‫موج‌گرفتگی، بی‌خوابی...‬ ‫هر مشکلی که داری،‬
‫نمی‌تونم ریسک کنم که‬ ‫دوباره همچین اتفاقی بیفته.‬
‫- معلقی.‬ ‫- نه.‬
‫میکی، خواهش می‌کنم.‬
‫مـ... من باید کار کنم.‬
‫اگه تو خونه بشینم،‬ ‫اوضاعم داغون می‌شه.‬
‫- خواهش می‌کنم.‬ ‫- باشه، خیلی خب.‬
‫پشت‌میزنشین می‌شی.‬
‫جواب دادن به تلفن‌ها،‬ ‫بایگانیِ پرونده‌ها.‬
‫- تا کی؟‬ ‫- ببخشید؟‬
‫جوابِ درست اینه:‬ ‫«ممنونم، کلانتر فاکس.»‬
‫می‌تونستم خیلی بدتر باهات برخورد کنم.‬
‫امـ... فردا صبح‬
‫دارم می‌رم سمتِ سان‌فرانسیسکو.‬
‫من و بارلو یه جلسه استماعِ شواهدِ‬ ‫پیش از محاکمه داریم.‬
‫ببین، امروز که توی اداره ‫کلانتری اجواتر بودم،‬ درکت کردم.‬
‫تو هر روز اونجا بودی،‬
‫و اون جهنم رو دوباره زندگی کردی.‬
‫متأسفم.‬
‫اون‌قدر متأسفی که‬ ‫دیگه وکالتش رو قبول نکنی؟‬
‫من واقعاً معتقدم آدم‌هایی توی قدرت هستن‬
‫که باید پاسخگو باشن.‬
‫تو و اون اصولِ لعنتیت.‬
‫می‌خوای برای من درباره‌ی اصول سخنرانی کنی؟‬
‫نه، نه، اونو بلند نکن.‬ ‫نباید اونو بلند کنی.‬
‫ممنون.‬
‫اگه یه کلمه‬
‫از تیمِ دفاعیِ بارلو بشنوم‬
‫که دارن عملکردِ اداره‌ی کلانتر رو‬ ‫بد جلوه می‌دن...‬
‫نمی‌شنوی.‬ ‫قول می‌دم.‬
‫اون عوضی اصلاً نمی‌دونه‬ ‫چقدر شانس آورده.‬
‫من برمی‌گردم، میک.‬
‫♪ دیدم که یه نورِ‬ ♪ ‫♪ خیلی درخشان‬ ♪
‫♪ چطوری خاموش شد...‬ ♪
‫سلام مامان.‬
‫دارم با بابا می‌رم خونه‌اش‬ ‫تا کمکش کنم وسایلش رو جمع کنه.‬
‫♪ کاش می‌تونستم برگردم...‬ ♪
‫اگه حالت رو بهتر می‌کنه،‬ ‫منم امروز ازش جدا شدم.
‫- استعفای دو هفته‌م رو بهش دادم.‬ ‫- به‌خاطرِ بارلو؟‬
‫خاله میراندا بهم یه شغل پیشنهاد داد‬ ‫و تصمیم گرفتم قبول کنم.‬
‫اوه.‬
‫عزیزم، مطمئن نیستم که این‬
‫- ایده خوبی باشه.‬ ‫- مامان.‬
‫فقط فکر نمی‌کنم‬ ‫ازش خوشت بیاد.‬
‫خب، این دیگه به خودم مربوطه‬ ‫که بفهمم.‬
‫باشه.‬
‫باشه. ممنون.‬
‫- دوستت دارم.‬ ‫- منم دوستت دارم.‬
‫♪ فکر کنم باید قبول کنم‬ ♪
‫♪ که همیشه باید‬ ♪ ‫♪ توی این جاده قدم بزنم‬ ♪
‫♪ این بار رو به دوش بکشم...‬ ♪
‫- الو؟‬ ‫- خانم کسیدی کمپبل؟‬
‫- بله. شما؟‬ ‫- توی اخبار دیدمتون.‬
‫یه‌کم طول کشید تا‬ ‫شماره‌تونو پیدا کنم،‬
‫اما وقتی فهمیدم کی هستید،‬ ‫دونستم که باید زنگ بزنم.‬
‫ببخشید، موضوع چیه؟‬
‫من خواهرتون، زویی رو می‌شناختم.‬
‫شبی که ناپدید شد،‬ ‫پیشش بودم.‬
‫فکر کنم باید با هم حرف بزنیم.‬
‫♪ خب، سعی کردم‬ ♪ ‫♪ ازش فرار کنم‬ ♪
‫♪ تمام تلاشمو کردم که بهش غلبه کنم‬ ♪
‫♪ تنهایی‬ ♪
‫♪ انگار باید قبول کنم‬ ♪
‫♪ که همیشه باید‬ ♪ ‫♪ توی این جاده قدم بزنم‬ ♪
‫♪ این بار رو به دوش بکشم...‬ ♪
‫جینا بهم گفت نورا رفته.‬
‫درباره‌ی تو و تراویس‬ ‫هم به من گفت.‬
‫زمان برای این ساخته شده که...‬
‫ما مشکلی داریم؟‬
‫منظورم اینه که...‬
‫...معلومه که داریم.‬
‫آره.‬
‫به جای اینکه از ستاره‌ها لذت ببرم،‬ ‫اینجا نشستم و‬
‫دارم فکر می‌کنم که یه جایی،‬
‫یه نفر داره یه گندی می‌زنه‬
‫که فردا ما باید‬ ‫بریم جمعش کنیم.‬
‫و یه جورایی‬ منتظرشم.‬
‫به سلامتیِ فردا.‬
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]