« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫آره! خوب بود!
‫آفرین!
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫تمومه!
‫« قانون به گفته‌ی لیدیا پوئت »
‫با پیش‌نویس شدنِ رسمیِ اتهامات ‫توسط دادستان کل پیرلوئیجی فورنو،
‫دادگاه جنایی تورین داره آماده می‌شه
‫میزبان چیزیه که از قول رسانه بورژوازی
‫«مهم‌ترین محاکمه قرن» ‫نامیده شده.
‫- شرم بر شما! ‫- خجالت بکشید!
‫دارید از یه قاتل دفاع می‌کنید!
‫واقعاً مفهوم عجیبیه،
‫با توجه به اینکه مردم قبلاً گراتزیا فونتانا رو
‫گناهکار اعلام کردن.
‫یه تلگراف دست دادستانیه ‫که دو روز قبل از ایستر
‫برای شوهرت فرستادی.
‫- غیرممکنه. ‫- متاسفانه داره. اصلیش رو دیدیم.
‫دقیقاً بهش گفتی بیاد خونه‌ی ما.
‫تو بهش بگو.
‫من هیچ تلگرافی نفرستادم، لیدیا. قسم می‌خورم.
‫من حرفتـو باور می‌کنم گراتزیا، ولی
‫مهم نظر هیئت منصفه‌ست، ‫نه نظر من.
‫ممکنه جعلبی باشه.
‫عالیه!
‫می‌تونیم دادستانی و کارابینیری رو متهم کنیم
‫به توطئه علیه اون. ‫چرا به فکر خودم نرسیده بود؟
‫توطئه نیست، ولی من هیچی ننوشتم.
‫گراتزیا، گوش کن. ‫شاید الان غیرمعقول به نظر بیاد،
‫ولی می‌خوام اعتراف کنی ‫که خودت اون تلگراف رو فرستادی.
‫بگو چون نقشه فرارت بهم ریخته بود ‫یه لحظه کم آوردی
‫و می‌دونستی اگه برگردی خونه، ‫شوهرت تا حد مرگ کتکت می‌زنه.
‫- از سرِ ترس به خونه‌مون دعوتش کردی. ‫- فکر می‌کنن می‌خواستم بکشمش.
‫شاید بفهمن ترسیده بودی
‫و می‌خواستی در حضور دیگران ببینیش.
‫تنها شانس‌مون برای کنترل آسیبیـه که وارد می‌کنه،
‫تا فکر نکنن داری با نیت بد عمل می‌کنی.
‫درسته؟
‫شاید جواب بده.
‫من همیشه بهت اعتماد داشتم.
‫حالا تو باید بهم اعتماد کنی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫برخیزید. جلسه اکنون رسمی‌ست.
‫مدعی‌علیه در دادگاه حاضره؟
‫- حاضر. ‫- وکیلش کیه؟
‫بنده جناب قاضی. ‫انریکو پوئت از کانون وکلای تورین.
‫خانم پوئت، اگه اشتباه نکرده باشم،
‫دادگاه استیناف با حمایت از دیوان عالی حکمی صادر کرده
‫که پروانه‌ی شما در کانون وکلا باطل بشه.
‫درسته.
‫جناب قاضی، خانم پوئت فقط به عنوان دستیار اینجا هستن.
‫خب، اگه واقعاً باید کمک کنه، ‫باید جای مناسب‌تری پیدا کنه.
‫جناب قاضی، می‌شه بپرسم کدوم بند قانون
‫اجازه نمیده که یه وکیل دستیار زن داشته باشه؟
‫اگه فوراً اون میز رو ترک نکنی،
‫میگم از دادگاه به بیرون همراهیت کنن.
‫باشه جناب قاضی. امیدوارم اعضای هیئت منصفه ‫کمتر از شما تعصبی باشن. ممنون.
‫اعضای محترم هیئت منصفه،
‫لطفاً این منظره شرم‌آور رو نادیده بگیرید
‫و فقط روی مدارک و شهود تمرکز کنید،
‫مطابق وجدان و اعتقادات درونی خودتون
‫اونـا رو ارزیابی کنید
‫با بی‌طرفی و استواری‌ای که ‫درخورِ انسان‌های صادق و آزاده.
‫قسم می‌خورم.
‫گراتزیا فونتانا طبق بندهای ۵۲۶ و ۵۲۸
‫متهم به قتل عامدانه
‫ناخدای نیروی دریایی بازنشسته گویدو فونتانا شده
‫در دهم آوریل ۱۸۸۷، در تورین.
‫با سوالات از مدعی‌علیه ادامه میدیم.
‫خدا شاهده، جناب قاضی، ‫هیچوقت نمی‌خواستم شوهرم بمیره.
‫فقط می‌خواستم خودم و دخترم رو نجات بدم.
‫سوال بیشتری دارید، آقایون؟
‫نه جناب قاضی.
‫گفتید وقتی شوهرتون برای ناهار ایستر
‫اومد خونه‌ی خانواده‌ی پوئت، غافلگیر شدین.
‫درسته؟
‫گرچه، ما مدرک داریم که دو روز قبل از جرم،
‫براش تلگراف زدین.
‫سندی که به عنوان مدرک شماره ۱۲ توی پرونده هست.
‫نوشتید ما در منزل لیدیا پوئت در تورین هستیم.
‫منتظرتم.
‫گراتزیا.
‫می‌شه بگی چرا باید باور کنیم
‫که از اومدنِ شوهرت غافلگیر شدی؟
‫چرا باید هیچکدوم از حرفـات تا اینجا رو باور کنیم؟
‫چون من اون تلگراف رو ننوشتم.
‫دروغگو!
‫ساکت!
‫اون تلگراف جعلیه، جناب قاضی.
‫دفاعیه‌تون اینه؟
‫بی‌اعتبار شمردن محققـان؟
‫نه جناب قاضی.
‫تازه، از سمت من کار غیراخلاقی‌ایه
‫که به خانم فونتانا بگم ‫پاسخ‌هاش توی این مصاحبه چی باشن.
‫گرچه، سوابق میگن هیچ تحلیل تخصصی‌ای انجام نشده
‫که اعتبار تلگراف رو تضمین کنه.
‫بذار شفاف‌سازی کنم.
‫درخواست داری یه متخصص نظر بده
‫که اعتبار مدرک ثابت بشه؟
‫بله.
‫بسیارخب. درخواستت رد می‌شه.
‫اعتراض داری؟
‫نه ممنون، جناب قاضی.
‫ختم جلسه رو اعلام می‌کنم.
‫در کل خیلی هم بد پیش نرفت.
‫لیدیا، می‌دونستی که واسه تکمیل شدن این روز شگفت‌انگیز،
‫زاناردلی بهم زنگ زد؟
‫لحن صداش خیلی امیدوارکننده نبود.
‫- بهت نگفت چی می‌خواد؟ ‫- نه.
‫گفت داره میاد تورین ‫و می‌خواد منـو ببینه.
‫پس وقتی همدیگه رو دیدین، ‫به مشکل رسیدگی می‌کنیم،
‫اگه مشکلی بود.
‫تحمل ندارم.
‫لیدیا، باید درک کنی که زاناردلی و انریکو ‫عاشق همدیگه‌ان،
‫یه حرکت اشتباه هم ممکنه رابطه‌شون رو خراب کنه.
‫آقای فراری یه واحد نقلی همین بغل داره ‫که واسه کرایه گذاشتش.
‫- می‌تونم قیمت خوبی برات جور کنم. ‫- دلم برای گرمای وجودت تنگ می‌شه، انریکو.
‫شومینه قشنگی داره.
‫کانسوئلو عاشقش می‌شه. ‫می‌تونی بهش بچسبی.
‫انریکو، بسه!
‫یاکوپو می‌تونه تا هروقت خواست اینجا بمونه.
‫ممنون آلبرتینا. می‌تونی بری.
‫راستش، اجازه هست یه چیزی بگم؟
‫البته.
‫من یه وکیل نیاز دارم.
‫آلبرتینا، کسی رو کشتی؟
‫نه خانم. این چه فکریه؟ ‫برای پسرعموم ارنستو دوتزا.
‫آدم خیلی خوبیه. ‫آزارش به پشه هم نمی‌رسه.
‫کارابینیری میگه یه بوکسور رو کشته.
‫زیاد می‌رفتم که مسابقات بوکس رو ببینم ‫که حواسم رو پرت کنه.
‫وقتی پسرم مرد شروع کردم.
‫مشروبش ارزونه و گاهی چندتا شرط هم می‌بستم.
‫اون شب چندتا مسابقه دیدم و بعد تصمیم گرفتم برم.
‫وقتی اومدم بیرون...
‫دیدم سرِ اون پسر توی حوضه.
‫هی! چی کار می‌کنی؟
‫سعی کردم بیدارش کنم، ولی یکی داد زد که من کشتمش.
‫نزدیک بود دارم بزنن.
‫می‌شه بپرسم رابطه‌ات با قربانی چیه؟
‫هیچی.
‫یعنی اسمش رو می‌شناختم،
‫چند باری مبارزه‌اش رو دیده بودم، ‫ولی فقط همین.
‫ببخشید، یه قدم بریم عقب.
‫به این گردهمایی‌هایی می‌رفتی ‫که توش شرط‌بندی مجاز بود، درسته؟
‫آره. یکی اونجا رو می‌گردونه.
‫اسمش ماریو فدلی‌ـه.
‫بوکسورها رو میاره و قبل از هر مسابقه،
‫ضریب‌ها رو مشخص می‌کنه و پول رو جمع می‌کنه.
‫اونوقت تا حالا با شرط‌بندی روی نینو بیراگو، باخته بودی؟
‫چیزی که فکر می‌کنید اینه؟ ‫که چون باعث شد ببازم کشتمش؟
‫آقای دوتزا، ما واسه شما اومدیم، ‫اگه هم این سوالات رو می‌پرسیم،
‫فقط واسه مشخص کردن یه انگیزه احتمالیه.
‫دلیلی واسه کشتن اون بچه نداشتم. ‫وقتی پیداش کردم، خودش مُرده بود.
‫حرف دیگه‌ای ندارم.
‫راستش انگیزه برام مهم نیست.
‫۹تا شاهد عینی دارم
‫که قسم می‌خورن دیدن که دوتزا ‫آقای نینو بیراگو رو کشته.
‫ما دادرس‌ها بهش میگیم «مچ‌گیری وسط کار.»
‫ببخشید، شاهدین به وضوح دیدنش
‫که داشته قربانی رو توی فواره غرق می‌کرده؟
‫به وضوح؟ خانم، شب بوده. ‫حتی نزدیک هم نبودن.
‫ولی همه میگن دیدن که دوتزا روی اون بیچاره بوده،
‫سرش رو زیر آب کرده بوده.
‫دوتزا میگه از قبل مُرده بوده ‫و سرش هم زیر آب بوده.
‫البته، آقا.
‫می‌تونه هرچی بخواد بگه، ‫ولی ما مجبور نیستیم باورش کنیم.
‫ما هم مجبور نیستیم حرف شاهدهای شما رو ‫بدون هیچ انگیزه‌ای باور کنیم.
‫آقا، دوتزا یه قمارباز سنگین بوده ‫که الکل هم خیلی دوست داره.
‫اگه ممکنه کمکم کنید.
‫طبیعیه
‫آدم کسی رو بکشه ‫که باعث شده پولش رو باخت بده.
‫نه، ببخشید، ولی اینـا فقط فرضیه‌ست، جناب دادستان.
‫البته خانم، فرضیه‌ست، ‫ولی من ۹تا شاهد عینی دارم،
‫در حالی که پاسخ شما مناسب زمان انتخاباته.
‫حداقل می‌شه بدونیم ‫که نینو اعضای خانواده‌ای داشته یا نه؟
‫یه خواهر کوچیکتر به نام رومیلدا.
‫اگه می‌خواید ببینیدش، ‫به ساختمون متروکه ویاله مونفراتو برید.
‫ببخشید. می‌شه بگید رومیلدا کجاست؟
‫رومیلدا بیراگو، درسته؟
‫لطفاً ما رو ببخشید.
‫ما وکیل هستیم.
‫می‌خواستیم اگه ممکن باشه ‫چندتا سوال درباره برادرت بپرسیم.
‫شبی که نینو رو کشتن اونجا بودی؟
‫خیلی متاسفم.
‫قبلاً هرچی می‌دونستم رو به دادستان گفتم.
‫متوجهم.
‫ببین خانم،
‫ما می‌خوایم از ارنستو دوتزا ‫در برابر اتهام قتل دفاع کنیم،
‫و در تلاشیم که بفهمیم
‫کسی بوده که دلیلی برای کشتن نینو داشته باشه یا نه.
‫هرچیزی که بدونید ممکنه مهم باشه.
‫حرف زدن با شما فایده نداره. ‫واضحه که نمی‌دونید ما چطوری زندگی می‌کنیم.
‫می‌تونی چیزی درباره ماریو فدلی بهم بگی؟
‫ماریو مثل پدر من و نینو می‌مونه.
‫همیشه هوامون رو داشته. ‫ازش چی می‌خواید؟
‫که درباره اون شبِ نینو باهاش صحبت کنیم.
‫اگه می‌خواید با ماریو صحبت کنید، ‫باید به مبارزه‌ها برید.
‫اونجا پیداش می‌کنید.
‫ممنون.
‫دختره خوب همکاری می‌کنه.
‫چی کار کنیم؟ بریم خونه؟
‫تو برو. من یه کاری دارم.
‫چیه؟ یه کار احمقانه؟ ‫بی‌ملاحظه؟
‫یه کار بی‌فایده، انریکو.
‫نمی‌شه که همه‌اش تو کار بکنی.
‫یه حموم برو.
‫سلام.
‫می‌ترسیدم عصبانی باشی.
‫فقط داری کارت رو انجام میدی.
‫متوجهم.
‫وقتی قاضی از میز جابجات کرد،
‫می‌خواستم با مشت بزنمش.
‫خوب می‌شد اگه می‌زدی.
‫داشتی مشق‌هات رو می‌نوشتی؟
‫اگه گراتزیا میگه تلگراف رو ننوشته،
‫حتماً یه توضیحی داره.
‫اپراتورهای تلگراف میگن نمی‌تونن خودش رو ‫به عنوان فرستنده شناسایی کنن.
‫بر حسب اتفاق، داداش فونتانا بوده ‫که در حین جستجوها پیداش کرده.
‫ولی لیدیا، واضحه که قاضی درخواست‌تون
‫برای نظر تخصصی رو ‫به خاطر تبعیضش رد کرد.
‫پس خودم از یه متخصص که بهش اعتماد دارم ‫خواستم تاییدش کنه.
‫تلگراف واقعیه.
‫اعتراف به اینکه یه دوست بهت دروغ گفته کار آسونی نیست.
‫تو چیزی ازش نمی‌دونی.
‫اگه بهترین دوستت نبود، ‫بهش شک می‌کردی.
‫- باشه. ‫- می‌شه یه لحظه حرفم رو گوش کنی؟
‫نمی‌خوام باهات این صحبت رو داشته باشم.
‫- هیچوقت نمی‌خوام فکر کنی... ‫- من هیچ فکری نمی‌کنم.
‫تویی که داری میگی گراتزیا مخفیانه شوهرش رو
‫توی خونه ما کشته تا ما به نفعش شهادت بدیم.
‫منطق خیلی پیچیده‌ایه، حتی واسه من.
‫ربطی به تو، اون، یا دوستی‌تون نداره.
‫- من طبق مدارک پیش میرم. ‫- معلومه که همینه.
‫چون تو مرد روشن‌فکری هستی، درسته؟ ‫مثل بقیه نیستی.
‫محاکمه تازه شروع شده و هیچی نشده محکومش کردی.
‫همه‌مون محکومش نکردیم.
‫باربریس عمداً توی شهر مونده، درسته؟
‫- لیدیا، می‌شه... ‫- درست فکر نمی‌کنی.
‫بعداً راجع بهش حرف می‌زنیم.
آوا‌مــووی
‫عشقم،
‫شنیدم افتتاحیه اتلو در تئاتر کوستانزی موفقیت‌آمیز بوده،
‫و خیلی متاسفم که نتونستم از ردیف جلو ببینمش.
‫نامه برای کانسوئلوست؟
‫بله.
‫پس واقعاً دلت براش تنگ شده؟
‫برات عجیبه؟
‫لیدیا دیگه یه بحث به‌پایان‌رسیده‌ست.
‫خدا رو شکر.
‫پس آره، دلم واسه کانسوئلو تنگ شده.
‫واقعاً دختر شگفت‌انگیزیه، درسته؟
‫خیلی هم انگار عاشقه، درسته؟
‫تریسا، داستان چیه؟ ‫قضیه چیه؟
‫من...
‫دلم واسه ماریانا تنگ شده.
‫و خیلی نگران میلا هستم.
‫ببخشید، انریکو رو ندیدی؟
‫باید می‌رفت دیدن زاناردلی. ‫دیگه رفته.
‫می‌تونم کمکت کنم؟
‫نه، خواستم بهش بگم ‫منـو به این مسابقات بوکس ببره.
‫مهم نیست.
‫لیدیا، می‌شه بیام تو؟
‫نه، دارم لباس می‌پوشم.
‫چیزی نیست که قبلاً ندیده باشم.
‫چی کار داری، یاکوپو؟
‫می‌خوام همراهت به اون مسابقات بیام.
‫آره، منم می‌خواستم هنوز عضو کانون باشم، ‫ولی زندگی منصفانه نیست.
‫از زمانی که توی پاریس گذروندم ‫و یه تعداد کلاس بوکس‌هایی که رفتم بهت گفتم، درسته؟
‫می‌خواستم بوکسور بشم.
‫پس چی شد؟
‫مغزت دوباره به کار افتاد؟
‫نه، نخواستم چهره‌ی قشنگم خراب بشه. ‫خانمـا خیلی دوستش دارن.
‫همینطور اون خانم.
‫ماریو فیدلی؟
‫اگه می‌خواستید شرط ببندید، دیر اومدید. ‫این آخرین مسابقه‌ست.
‫نه، راستش خواستیم بفهمیم روال مبارزه‌ها چطوریه.
‫چرا علاقمندین؟
‫دوستم بوکسوره.
‫توی بدترین میخونه‌های پاریس مبارزه کرده.
‫آدم تر و تمیزی به نظر میاد، ‫ولی در واقع یه هیولای وحشیه.
‫کاملاً عوض می‌شه.
‫پول لازم داره.
‫بوکسورها اگه ببرن ۵۰ لیره گیرشون میاد، ‫اگه ببازن ۲۰ لیره،
‫و فقط می‌تونن روی خودشون شرط ببندن، ‫نه روی حریف‌شون،
‫وگرنه ممکنه یکی بگه دارن عمداً می‌بازن.
‫خدانکنه.
‫یه مبارزه دیگه چطوره؟
‫من که اصلاً خسته نیستم.
‫- خوبه، به این میگن روحیه. ‫- با سیمونه؟
‫این فرصت مبارزتـه.
‫البته، اگه ببری بهت ۳۰تای دیگه میدم.
‫اون یه غوله.
‫آره، ولی اصلاً نمی‌تونه وایسه. ‫می‌تونم ببرم.
‫- چی داری میگی؟ ‫- اگه میگم می‌برم، می‌تونم ببرم.
‫یا ممکنه بمیری.
‫خب؟
‫یه مبارزه بدون برنامه‌ریزی داریم.
‫مستقیم از پاریس، مبارز... اسمش چی بود؟
‫- یاکوپو. ‫- احمق.
‫به هرکسی که روی فرانسوی‌مون شرط ببنده ‫هفت برابر پولش میدم.
‫متوجه نگرانی‌هات هستم زاناردلی، ‫ولی تو هم باید درکم کنی.
‫منـو دست‌بالا گرفتی.
‫بذار اینجوری بگم.
‫اگه این محاکمه رو ببری، ‫اسمت روی زبون همه می‌افته.
‫و وکالتت حمایت عمومی پیدا می‌کنه.
‫اگه ببازی، تو و وکالتت باهم غرق می‌شین.
‫و من نمی‌تونم نجاتت بدم.
‫اعضای هیئت منصفه همیشه غیرقابل پیش‌بینی هستن.
‫ولی همه‌شون مَردن.
‫موکل تو هم یه زن قاتله.
‫تو یه حرفه سیاسی خیلی آینده‌دار داری.
‫منطقیه که برای یه هدف ازدست‌رفته بجنگی؟
‫سوال خوبیه.
‫یاکوپو، فرار کن!
‫لعنتی!
‫خواهرم اگه بود می‌گفت ‫اگه تمام اهدافی که به نظرمون
‫ازدست‌رفته هستن رو رها کنیم، ‫نمی‌تونیم به عنوان یه جامعه متمدن رشد کنیم.
‫می‌دونیم طرز فکر خواهرت چیه.
‫خودت چی؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫من یه والدوسی هستم، زاناردلی.
‫۷۰۰ ساله که می‌خوان ما رو نوکیش کنن.
‫ما رو طرد کردن، محاکمه کردن، ‫روی چوب سوزوندن.
‫فایده هم نداشته.
‫ما مردم سرسختی هستیم.
‫نمی‌شه کلاً خلاف وجدان‌مون عمل کنیم.
‫بزنش!
‫ادامه بده!
‫منتظر چی هستی؟ دوباره!
‫سه، دو، یک!
‫تموم شد!
‫بردم!
‫تموم شد!
‫آخ.
‫- اصلاً دستم بهت نخورد. ‫- می‌فهمم، ولی مصدوم شدم.
‫- دست خودم نیست. ‫- فقط مراقب باش.
‫بگذریم، اولین مسابقه بوکس زندگیم بود ‫و قهرمان حال حاضر رو شکست دادم.
‫بهتره پُزش رو ندی ‫که یه مسابقه تبانی‌شده رو بُردی، یاکوپو.
‫تبانی‌شده؟ ‫زدم ناک‌اوتش کردم.
‫خودش گذاشت ببری.
‫عمراً! طرف درست جلوی من بود. ‫خسته بود و من...
‫یاکوپو، وقتی داشتی مبارزه می‌کردی،
‫ماریو فدلی یه لیوان روی کانترش رو برعکس کرد.
‫از اون لحظه به بعد، ‫سیمون گذاشت بهش مشت بزنی.
‫- نمی‌شه تصادفی باشه. ‫- فکر نکنم.
‫بهش فکر کن. یه کلاهبرداری بزرگه ‫که از طریق شرط‌بندی پول در بیارن.
‫منطقیه.
‫- نه بابا؟ ‫- آره.
‫خیلی چیزها رو توضیح میده.
‫باشه.
‫بگذریم، باید بگم شگفت‌انگیز بود ‫که دیدم یکی با مشت زدت.
‫بالاخره.
‫- بده بیاد، خودم انجامش میدم. ‫- آره.
‫ماریو فدلی چقدر بهت پول میده ‫که مبارزه رو ببازی؟
‫مسابقه تمومه. می‌تونید برید خونه.
‫نینو هم توی این مسابقه‌های تبانی‌شده بود؟
‫شاید اونی که باید می‌بُرد رو باخت ‫و یکی مجبورش کرد تقاصش رو پس بده؟
‫- می‌شه بس کنی؟ ‫- آروم باش، خب؟
‫این بیرون هرچقدر بخوام می‌تونم بزنمت. ‫مراقب باش.
‫واقعاً گذاشتی ببرم؟
‫من وکیل آقای دوتزا هستم.
‫می‌تونم بگم اداره دادستانی ازت بازجویی کنه.
‫واقعاً فکر می‌کنی دوتزا بیگناهه؟
‫بهت گفته پسرش چطوری مُرده؟
‫پسرت توی یه مبارزه با نینو بیراگو مُرده.
‫چرا بهمون نگفتی؟
‫اگه دادستانی بفهمه،
‫انگیزه‌ی بی‌چون‌وچرا برعلیهت دارن. انتقام.
‫من دنبال انتقام نبودم.
‫پس چرا به این مسابقه‌ها می‌رفتی؟ ‫واسه علاقه ورزشی؟
‫نمی‌دونستم کی پسرم رو کشته.
‫واسه همین رفتم به مسابقه‌ها. ‫که بفهمم.
‫نینو اومد سمتم. ‫عذاب‌وجدان داشت نابودش می‌کرد.
‫فکر می‌کنی صادقانه حرف زده؟
‫آره.
‫آخرش قانعم کرد
‫که توی مسابقه آخر شب روی حریفش ببندم. ‫همه‌چیز تبانی شده بود.
‫با پول بُردش می‌تونستم یه مقدار از بدهی‌هام رو صاف کنم.
‫بقیه‌اش هم که می‌دونید.
‫خیلی بده.
‫دفاع‌ناپذیره.
‫دلیلی نداشته کسی که باهاش توافق کرده بوده رو بکشه.
‫می‌فهمم، ولی فقط حرف خودشه. ‫توی بازجویی‌های قبلی دروغ گفته.
‫باشه.
‫آقای دوتزا، کسی هست که بتونه شهادت بده ‫تو و نینو باهم توافقی داشتید؟
‫عالیه.
‫حرف دوتزا رو باور نمی‌کنم.
‫حقیقت رو بهمون نمیگه.
‫گوشت با منه؟
‫نه، ببخشید. ‫تو فکر زاناردلی بودم.
‫زاناردلی چه ربطی به داستان داره؟
‫نگفتی دیشب چی شد.
‫- از چی حرف زدین؟ ‫- هیچی.
‫اینکه کریسپی قراره نخست‌وزیر جدید بشه.
‫- همچین چیزهایی. ‫- باشه.
‫از محاکمه حرف نزد.
‫پس اومده تورین از کریسپی باهات صحبت کنه.
‫آره.
‫تریسا، فقط ۲۰ متر فاصله دارم.
‫شلوغش نکن دیگه.
‫انریکو گاهی مثل یه غارنشین رفتار می‌کنه، ‫ولی نمی‌خواسته بهت توهین کنه.
‫باز چی کار کردم؟
‫- یاکوپو، وایسا. ‫- تریسا.
‫می‌شه یکی بگه قضیه چیه؟
‫یاکوپو داره میره واحد آقای فراری.
‫خبر خیلی خوبیه. ‫معامله خوبی کردی؟
‫لیدیا، لطفاً بهش بگو خوشحال می‌شیم که بمونه.
‫ببخشید عزیزم، ولی شاید انریکو نمی‌خواد بمونم.
‫کار اشتباهی کردیم؟
‫- اصلاً. ‫- می‌بینی؟ اگه اینقدر بی‌ادب نبودی...
‫تریسا، تو بهترین خواهر دنیایی. جدی میگم.
‫شوهرت هم آدم خوبیه. ‫منم عاشق بحث کردن باهاتـم.
‫ولی کافیه، چون داره مسخره می‌شه. خب؟
‫اگه کارم داشتی، چند قدم راه برو، در بزن تا بیام.
‫بچه‌ها، مراقب باشید.
‫شجاع باش، آلبرتینا.
‫نمی‌دونم چم شد. حس می‌کنم...
‫چی؟
‫بی‌فایده‌ست. ‫تو هیچی نمی‌فهمی.
‫- چه خاکی به سر بریزم؟ ‫- برو پیشش!
‫نور زندگیم!
آ.و.ا‌.مـ.ـو.و.ی
‫اینـو جا گذاشتی.
‫ممنون.
‫می‌تونستی واسه یادگاری بذاریش پیش تریسا بمونه.
‫لاشی نباش. ‫تریسا الان خیلی شکننده‌ست.
‫همه‌مون هستیم، لیدیا.
‫- یکم کنیاک می‌زنی؟ ‫- نه.
‫تو، من و کنیاک هیچوقت ایده خوبی نیست.
‫- چرا؟ ‫- همینجوری. انگار آشناپنداریه.
‫آشناپنداری.
‫- هنوز خیلی درد داره؟ ‫- یکمی، آره.
‫حداقل ارزشش رو داشت؟
‫آره، فهمیدیم دوتزا و بیراگو ‫همدیگه رو می‌شناختن.
‫یه توافقی داشتن که سر ماریو فدلی کلاه بذارن.
‫ممکنه واسه تبرئه کردنش ‫از اتهام قتل کافی باشه.
‫- ولی؟ ‫- ولی فقط حرف خودشه.
‫یه شاهد واسه این توافق می‌خوام. ‫دوتزا میگه به کسی نگفته.
‫نینو؟ شاید نینو گفته.
‫آره، خواهرش رومیلدا هست.
‫ولی اون و نینو رابطه خیلی نزدیک
‫و شاید ناسالمی با ماریو فدلی داشتن،
‫و اگه می‌دونسته که برادرش می‌خواد سرش کلاه بذاره،
‫سعی می‌کرده نظرش رو عوض کنه.
‫شاید سعی کرده و شکست خورده. ‫داداش بزرگه‌ها می‌تونن خیلی کله‌شق باشن.
‫درسته.
‫دیدی؟ اون همه مشت خوردن به صورتت ‫برات خوب بود.
‫مغزت بهتر کار می‌کنه. ‫آفرین.
‫می‌دونی پسر دوتزا چطوری مُرده؟
‫تصادف بود. ‫تقصیر نینو نبود.
‫خودش اینـو بهت گفته.
‫اینـم گفته که به دوتزا گفته ‫علیهش شرط ببنده؟
‫- به خاطر عذاب‌وجدانش توی یه مسابقه تبانی‌شده. ‫- نمی‌دونم منظورت چیه.
‫ماریو فدلی فهمیده ‫و نینو رو توی حوض غرق کرده.
‫پیغام واضحه. ‫کسی حق نداره ازش دزدی کنه.
‫کی بهش هشدار داد؟ ‫یکی که با نینو مشکل داشته،
‫یا شاید کسی که فکر نمی‌کرده ماریو بهش صدمه بزنه؟
‫بس کن، من...
‫رومیلدا، می‌دونم ترسیدی.
‫ولی افرادی مثل ماریو فدلی روی این حقیقت حساب باز می‌کنن
‫که خانمـا از ترس عواقب ساکت می‌مونن.
‫چرا دست از سرم برنمی‌داری؟
‫چون داداشت لایق عدالته.
‫همینطور دوتزا.
‫می‌دونم نتونستی نجاتش بدی.
‫ولی تنها فردی هم هستی ‫که می‌تونه بگه واقعاً چی شده.
‫اگه از شر فدلی خلاص نشیم، ‫افراد بیشتری خواهند مُرد.
‫ولی اگه حرف بزنی، آزاد می‌شی.
‫من و نینو فقط بچه بودیم ‫که ماریو از راهبه‌ها گرفتـمون.
‫همیشه برامون فراهم می‌کرد.
‫ما هیچوقت مزاحمش نمی‌شدیم.
‫ولی بعدش که اون پسره، پسر دوتزا مُرد،
‫نینو خیلی ناراحت شد.
‫می‌شه بری سر اصل مطلب، خانم؟
‫من به فدلی گفتم که برادرم ‫با آقای دوتزا یه قراری گذاشته.
‫فدلی پیشونیم رو بوسید و گفت، ‫حلش می‌کنم.
‫بعدش دیدم سرش رو زیر آب نگه داشته.
‫داد زدم که بس کنه.
‫ولی دیگه نینو نفس نمی‌کشید.
‫فدلی ولش کرد همونجا.
‫به من هم گفت خفه شو.
‫به چیزی که حقش بود رسید.
‫چی بگم، جناب قاضی؟
‫قصد داشتیم انگیزه آقای دوتزا رو پیدا کنیم.
‫ولی از آقای پوئت ممنونیم ‫که قبل از ما مسئله رو حل کرد.
‫میگم آقای فدلی رو امروز دستگیر کنن.
‫از شما هم ممنونم، آقا.
‫دلیلی نمی‌بینم که موکل‌تون رو توی زندان نگه دارم.
‫ولی یه چیزی رو نمی‌تونم بفهمم.
‫وقتی نینو این تصمیم رو گرفت،
‫چرا بهش خیانت کردی؟
‫نه جناب قاضی، من به کسی خیانت نکردم.
‫می‌ترسیدم ماریو وقتی خیلی دیر شده بفهمه ‫و به نینو صدمه بزنه.
‫واسه همین بهش گفتم.
‫فقط امیدوار بودم که آخرش، مسائل رو حل کنن.
‫می‌خواستم مسائل رو حل کنن.
‫خانم،
‫بابت چیزی نامطمئن هستید؟
‫نه، همه‌چیز خیلی واضحه.
‫به نام پدر، پسر و روح‌القدوس.
‫بابت این غذا ازت ممنونیم، خدایا.
‫خدمتکار وفادارت گویدو، برادرم رو به یاد بیار.
‫و مسیر برادرزاده‌ام رو توی جنگل تاریک زندگی روشن کن.
‫می‌شه بخوریم؟
‫تو درخواستی از عیسی نداری؟
‫از پادشاه، رژیم، عمو و روحم محافظت کن.
‫و اگه شد...
‫اگه شد...
‫...به مامانم کمک کن که خیلی نیازش داره.
‫حالا بیا بخوریم.
‫ستوان، انریکو پوئت و خواهرش می‌خوان شما رو ببینن.
‫میلا، تو اینجا منتظر باش.
‫صبح بخیر ستوان. ‫می‌خوایم با برادرزاده‌ات صحبت کنیم.
‫حق اعتراض دارم؟
‫بله، ولی مجبورمون می‌کنی ‫که به دست قاضی احضارش کنیم.
‫حق اعتراض دارم؟
‫آقای فونتانا، متوجهی اگه اعتراض کنی،
‫بچه باید توی دادگاه شهادت بده؟
‫حق اعتراض دارم؟
‫پس اعتراض دارم.
‫با اجازه.
‫همیشه تنهایی؟
‫اسم من ویرجینیاست. ‫یه ساله که اینجام.
‫- من گراتزیا هستم. ‫- می‌دونم. شوهرت رو کشتی.
‫همون ملوان قهرمان.
‫نمی‌خواستم بکشمش.
‫کار درست رو کردی.
‫همه مردها باید کشته بشن ‫و دنیا از اول شروع بشه.
‫- فقط خانم‌ها بمونن. ‫- باید یه تعدادی رو نگه داریم.
‫فقط واسه تولیدمثل. ‫بعدش یهو سرشون رو قطع کنیم.
‫مثل آخوندک‌ها.
‫فقط خواستم از خودم دفاع کنم.
‫کسی براش مهم نیست.
‫انجامش دادی و قراره محکوم بشی.
‫ممنون. واقعاً یکم امید نیاز داشتم.
‫باید تو جای درستی دنبال امید بگردی.
‫وقتی خواستی با کسی آشنا بشی، ‫بیا پیش ما.
‫یه چیزهایی واسه حرف زدن داریم.
‫چیزی که نمی‌فهمم، جناب،
‫اینه که چرا شهادت یک بچه
‫که شاهد رویداد نبوده رو اینقدر مهم می‌دونی.
‫خب، جناب قاضی، ما خیلی از مهم بودنش مطمئن نیستیم.
‫ولی می‌خوایم با دختره صحبت کنیم ‫تا یه تئوری‌مون رو تایید کنه.
‫جناب قاضی، امکان‌پذیر نیست.
‫می‌دونیم تاثیر گذاشتن روی استشهادیه یه کودک چقدر آسونه.
‫پس فکر می‌کنی تیم مدعی‌علیه می‌خولاد روی شهادتش تاثیر بذاره؟
‫نه خانم، چنین منظوری ندارم.
‫ولی مطمئنم تاثیر گذاشتن روی یک کودک آسونه
‫با وجود نیت خیر افرادی که دارن ازش سوال می‌پرسن.
‫میلا فونتانا اطلاعات اساسی داره،
‫هیئت منصفه هم باید مطلع بشه.
‫باشه خانم. متوجهیم.
‫آقا، اگه می‌خواید تئوری‌تون تایید بشه،
‫باید توی دادگاه انجامش بدید.
‫مقابل هیئت منصفه و دادستانی.
‫مشکلی نداریم.
‫مدعی‌علیه از کامیلا فونتانا درخواست می‌کنه که شهادت بده.
‫...کامیلا فونتانای کودک، ‫دختر قربانی، سروان فونتانا...
‫...مدعی‌علیه، گراتزیا فونتانا.
‫میلا، خبر داشتی که پدر و مادرت
‫همیشه باهم دعوا می‌کنن؟
‫متوجه سوال شدی؟
‫بله.
‫خیلی بحث می‌کردن.
‫اون هم ناراحتت می‌کرد؟
‫جناب قاضی، فکر نکنم احساسات یه کودک ربطی داشته باشه.
‫قصد داشتم بگم،
‫می‌خواستی آشتی‌شون بدی؟
‫بله.
‫چطوری؟
‫رفتم اداره تلگراف ‫و از یه خانم خواستم
‫اگه می‌شه واسه پدرم یه تلگراف بزنه.
‫بهش گفتم به اسم گراتزیا امضاش کنه.
‫متاسفم مامان. ‫می‌دونم باید بهت می‌گفتم.
‫تقصیر تو نیست. ‫کارت طبیعی بوده.
‫- کاری کردی که هرکسی... ‫- نمی‌خواد توضیحش بدی، جناب.
‫میلا، اسم خانمی که تلگراف زد رو یادته؟
‫ازش نپرسیدم. ببخشید.
‫می‌تونی بازم پیداش کنی؟
‫- می‌تونیم تایید کنیم... ‫- سوال دیگه‌ای دارید، جناب؟
‫نه، جناب قاضی.
‫دادستانی؟
‫خوندن بلدی؟
‫- بله. ‫- بله؟ خوبه.
‫این چند روز گذشته ‫روزنامه‌ها رو خوندی؟
‫فهمیدی که مادرت انکار کرده ‫که اون تلگراف رو نوشته؟
‫آره.
‫عجب دیوثی.
‫سوال دیگه‌ای ندارم، جناب قاضی.
‫واسه امروز کافیه.
‫جناب قاضی، قرار بود دکتر موناری امروز شهادت بده.
‫فردا، آقا.
‫شهادتش برای مدعی‌علیه حیاتیه.
‫دقیقاً.
‫خوب آماده بشید و به هیئت منصفه ‫وقت برای استراحت بدین.
‫ختم جلسه.
‫ببخشید خانم. ‫پس نمی‌ذارن امروز صحبت کنم؟
‫نه، درست وقتی دادستانی جلو افتاده
‫می‌خوان ختم جلسه رو اعلام کنن.
‫فردا بهتره. برو خونه استراحت کن.
‫ممنون.
‫علیرغم طرز تفکر اعضای هیئت منصفه،
‫انکارناپذیره که شهادت کامیلا فونتانای جوان
‫تمام پرونده دادستانی رو تحلیل برده.
‫و دادستان فورنو،
‫به جای القای شک‌های جانب‌دارانه ‫درباره صداقت کودک،
‫این تئوری محو رو مطرح می‌کنه
‫که سروان گویدو فونتانا ‫با عمد کشته شده.
‫بذار همینجا حرفت رو قطع کنم.
‫رفرنس به فورنو واجبه؟
‫لیدیا، اون بهش برمی‌خوره، باشه؟
‫بهش برمی‌خوره، ولی آره، ‫واجبه چون توی جنگ هستیم.
‫توی جنگ با یه طرز فکریم، نه اون، یاکوپو.
‫گوش کن لیدیا.
‫خوب می‌فهمم که
‫وضعیت سختی داری، ‫و باور کن می‌خوام کمک کنم.
‫ولی اینجا بحث کاره، پس روابطت...
‫نمی‌خوای باز کنی؟
‫سوپرایز عشقم!
‫سلام عزیزم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چی شده؟
‫- نه، چی؟ هیچی، ما... ‫- هیچی.
‫بهم ابراز علاقه می‌کردین؟
‫- نه. ‫- نه. به هیچ وجه.
‫- نه، فقط اینـو نوشتم و... ‫- داشتیم...
‫خدای من.
‫- خوش برگشتی، کانسوئلو. ‫- ممنون.
‫- تنهاتون می‌ذارم. ‫- آره.
‫خب چطور پیش رفت؟
‫خیلی دلم برات تنگ شده بود، خوشتیپ.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫فکر کردم مجبورم کردی اینجا بمونم ‫چون نمی‌خواستی توی رُم باشم.
‫حسودیت شده؟
‫عشقم!
‫انریکو، صداشون رو می‌شنوی؟
‫آره، نور زندگیم.
‫من هیچوقت اونجوری جیغ نزدم.
‫تو خواننده اپرا نیستی، تریسا.
‫ما هم می‌تونیم انجامش بدیم.
‫چی؟
‫آها، اونـو میگی؟
‫- نمی‌دونم. چند ماهی گذشته، تریسا. ‫- چند سال.
‫فکر نکنم وقتش مناسب باشه، تریسا.
‫ملاقات با زاناردلی افتضاح پیش رفت.
‫حرفـای منطقی‌ای زد،
‫و من هی می‌گفتم ‫والدوسی‌ها کله‌شق هستن.
‫به لیدیا نگو. ‫نمی‌خوام نگران بشه.
‫الان بهش فکر نکن. ‫به من فکر کن.
‫نمی‌فهمم چت شده.
‫فهمیدنش اینقدر سخته؟
‫چیه؟
‫یه بچه دیگه می‌خوام.
‫ببخشید.
‫بابت امروز متاسفم.
‫ببخشید اگه
‫با اون دختربچه خشن برخورد کردم. ‫قصد نداشتم...
‫بیا از محاکمه حرف نزنیم ‫وگرنه مثل سری پیش می‌شه.
‫حالش رو ندارم.
‫چون گوش نمیدی.
‫باید گوش بدم، با توجه به چیزی که گفتی.
‫پس تقصیر منه؟
‫- منظورم این نبود. ‫- مثل همیشه.
‫پیر، دارم تلاش می‌کنم.
‫آره.
‫اگه هی اینجوری ادامه بدیم،
‫یه چیزهایی میگیم که ازشون منظوری نداریم ‫و همه‌چیز خراب می‌شه.
‫نظرم اینه.
‫پس چی کار کنیم؟
‫دیگه همدیگه رو نبینیم ‫که بتونیم باهم باشیم؟
‫وقتی گراتزیا تبرئه شد، ‫همه‌چیز مثل قبل می‌شه.
‫اگه محکوم بشه چی، لیدیا؟
‫نمی‌دونم.
‫جواب نمیده.
‫ولی با تمام قلبم امیدوارم ‫که اشتباه کنم.
‫خدافظ پیر.
‫فردا موفق باشی.
‫ممنون.
‫دکتر تولیو موناری؟
‫بله، صبح بخیر.
‫فکر نمی‌کردم مجبور باشم با اسکورت کارابینیری به دادگاه برم.
‫نمیریم دادگاه، دکتر.
‫توی مسیر توضیح میدیم.
‫ببینید، من باید اونجا باشم ساعت...
‫نه. این قضیه مهم‌تره.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]